-Κριστίν! -Μη φωνάζεις, σου λέω!
Θα φωνάζω, αν θέλω! Ποιος θα με εμποδίσει;
-Άκουσέ με! Γιατί δε μ'ακούς; -Είσαι μια ψεύτρα!
Με ψέμα με παντρεύτηκες, με ψέμα θες να με ξεφορτωθείς!
-Είσαι ψεύτρα και άπιστη! -Αρκετά! Φύγε από εδώ!
-Ωραία κουβέντα, από σύζυγο! -Δεν είμαι τίποτα τέτοιο!
Είσαι! Δε θα με ξεφορτωθείς με το ανόητο διαζύγιό σου!
-Και δε θα ανεχτώ αγοράκια εδώ. -Τι εννοείς;
Δε με ξεγελάς. Τον ακολούθησα, τον είδα να μπαίνει εδώ!
-Μη λες ανοησίες! Είναι... -Ψέματα!
-Γιατί δε μ' ακούς; -Γιατί δεν είμαι ηλίθιος!
Με παράτησες πριν 8 χρόνια, για να βγεις στην οθόνη!
Εμένα, που δούλεψα για σένα! Που σε πήρα απ'τον υπόνομο!
Και τώρα περνάς την ώρα σου τριγυρνώντας με αγοράκια, παλιο...
Εμπρός, πες το! Πες το!
Κριστίν!
-Πνίγηκε; -Όχι, γοργόνα είναι!
Αυτή η γυναίκα δεν πνίγηκε. Στραγγαλίστηκε μ'αυτή τη ζώνη.
Όλοι πίσω, παρακαλώ.
-Ποιος βρήκε το πτώμα πρώτος; -Εγώ.
-Όχι, εμείς το βρήκαμε. -Και οι δύο μαζί;
-Η Έλσι το είδε πρώτη. -Μα λέει πως αυτός το βρήκε.
Αντιφατικά στοιχεία, έτσι; Μια στιγμή, παρακαλώ.
-Μις, για πείτε μου εσείς. -Πηγαίναμε και οι δύο για μπάνιο.
Μόλις κατεβήκαμε τον γκρεμό, είδαμε τον νεαρό να τρέχει.
-Πήγαινα να φέρω βοήθεια! -Να το σκάσεις ήθελες. Σωστά;
-Είστε υστερικές. -Δεν είμαι ποτέ υστερική!
-Έτρεχες να φύγεις και το ξέρεις! -Αυτό είναι εξωπραγματικό!
Είδα το πτώμα απ'τον γκρεμό και, φυσικά, κατέβηκα κάτω.
Δεν ήξερα αν ήταν νεκρή, ή αναίσθητη. Δεν είδα τη ζώνη.
Πήγα να φέρω βοήθεια, λοιπόν. Ελάχιστα λεπτά, έμεινα εκεί.
Αυτή η γυναίκα είναι νεκρή, μόλις ελάχιστα λεπτά.
Η ΚΡΙΣΤΙΝ ΚΛΕΗ ΒΡΕΘΗΚΕ ΝΕΚΡΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ
Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΜΙΑ ΖΩΝΗ ΑΔΙΑΒΡΟΧΟΥ
ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΤΙΝ ΚΛΕΗ
ΕΝΑΣ ΑΝΔΡΑΣ ΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Ας τελειώνουμε μ'αυτό το θέμα. Είναι η δική σου αυτή η ζώνη, ή όχι;
-Για εκατοστή φορά, δεν είναι. -Πώς το ξέρεις; Έχεις αδιάβροχο.
-"Είχα", σας είπα. -Το οποίο έχασες.
Μου το έκλεψαν. Γιατί διαστρεβλώνετε όλα όσα λέω;
Μην ταράζεσαι, τυπικό είναι. Στο έκλεψαν, να το δεχτούμε αυτό.
-Πότε στο έκλεψαν; -Δε θυμάμαι.
Το άφησα στο αμάξι, πήγα για τσιγάρα κι όταν γύρισα, έλειπε.
-Απλά έγινε καπνός, λοιπόν; -Τι μέρος ήταν αυτό;
-Ένα μπαρ, το "Τομς Χατ". -Εντάξει, ας το αφήσουμε αυτό.
-Γνώριζες καλά την νεκρή; -Ναι, πολύ καλά. Απ'την Αμερική.
Θα ήταν άδικο να πούμε ότι ήσαστε ιδιαίτερα καλοί φίλοι;
-Εραστής της, εννοεί ο κ. Κεντ. -Θα ήταν τρομερά άδικο!
-Θα γράψουμε "καλοί φίλοι", τότε. -Γράψτε ό,τι θέλετε!
Ήσαστε αρκετά καλοί φίλοι, για να μιλάτε για λεφτά;
Μιλήσαμε για λεφτά πριν 3 χρόνια, όταν της πούλησα μία ιστορία.
Με πλήρωσε με ωραία μετρητά.
Έλαβα χρήματα απ'αυτήν... στο παρελθόν.
Θα ήταν ακριβές να πούμε ότι δεν είστε ευκατάστατος;
Κάτι παραπάνω από ακριβές. Απολύτως αληθές!
Δεδομένου του ότι σας άφησε 1 200 λίρες στη διαθήκη της;
-Τι έπαθε αυτός; -Λιποθύμησε ή προσποιείται;.
Και βέβαια λιποθύμησε!
-Τι το θες αυτό; -Να το βάλω κάτω απ'το κεφάλι.
Όχι, σηκώστε τον και κρατήστε κάτω το κεφάλι.
Πήγαινε φέρε λίγο μπράντυ.
-Είσαι πολύ καλή σ'αυτά. -Κάτι έχω μάθει ως Οδηγός.
-Κι αυτό ως Οδηγός το έμαθες; -Όχι, ως φίλη επιθεωρητών!
-Το κάνεις και σ'επιθεωρητές αυτό; -Όχι, αλλά εδώ βοηθάει.
-Λίγο οδυνηρό, δεν είναι; -Δεν το προσέχεις, όταν είσαι έτσι.
Δώσ'μου το μπράντυ. Θα το κάνω εγώ.
-Εντάξει, είναι. Τι του κάνατε; -Καλά είναι, μη σκας γι'αυτόν.
-Είναι ένοχος; -Δεν έχουμε ιδέα, ακόμα.
-Δε μοιάζει εγκληματίας. -Μη σε ξεγελάει η εμφάνιση.
Δε με ξεγελάει. Εξάλλου, δεν είναι καθόλου ο τύπος μου.
-Τι στην οργή έγινε; -Λιποθύμησες.
Ανοησίες, δεν έχω λιποθυμήσει ποτέ στη ζωή μου! Τι εννοείς;
Κάτι παρόμοιο, τότε. Μην ανησυχείς, εντάξει είσαι.
Πρέπει να πάω να βρω τον πατέρα.
Φαίνεται πως του άρεσε το μπράντυ.
Πιθανότατα, θα το ξαναπάθει. Ρίξτε του έναν κουβά νερό.
-Ποια είναι αυτή; -Η κόρη του Αστυνόμου.
-Έχει τρομερό θράσος! -Πράγματι.
-Γεια σου, πατέρα. -Είναι τυπική διαδικασία.
Τότε γιατί τον ανακρίνουν όλη νύχτα;
-Έτσι είναι η Σκότ λαντ Γιαρντ. -Έχει αξιοπρεπή υπεράσπιση;
-Νομίζω ότι έχει τον κ. Μπριγκς. -Για το Θεό!
Δεν υπήρχε κανείς άλλος.
-Πού ήσουν εσύ; -Ψαχούλευα εδώ κι εκεί.
-Πήγαινε φέρε μου τα χαρτιά μου. -Τράβα πάρ'τα μόνος σου!
Κανονικά, θα πήγαινα. Αλλά έχω ένα εμπόδιο.
Είναι σχεδόν άνθρωπος, θα το αγαπήσεις.
Μετακίνησέ το. Κλείνουμε την πόρτα του δικαστηρίου.
Λυπάμαι, που δε μπορώ να βοηθήσω. Μια άλλη φορά, ίσως.
Γιατί δεν του δίνεις λίγο μπράντυ;
Καλημέρα. Είμαι ο Μπριγκς.
Υπέροχο πρωινό. Δεν πρέπει να είμαστε πεσμένοι, τέτοια μέρα!
Μας κάνει καλό ο ήλιος, έτσι; Η γυναίκα μου είπε το πρωί:
"Χένρι, μην είσαι τόσο απαισιόδοξος για την υπόθεση".
-Πολύ ευγενικό, εκ μέρους της. -Πράγματι.
1 2 χρόνια έχουμε να αναλάβουμε τέτοια υπόθεση.
Εντελώς απρόσμενο σε ένα τόσο μικρό μέρος.
Δικαστικές αποφάσεις αναγνώρισης πατρότητας και τέτοια, έχουμε.
Μία τέτοια υπόθεση, είναι πολύ συναρπαστική, για όλους μας.
-Δε θα'πρεπε να το συζητήσουμε; -Δε θα'κανε κακό σε κάτι.
-Θα'χουμε χρόνο, πριν τη δίκη. -Δίκη;
Φοβάμαι πως ναι.
Πού είχα μείνει, λοιπόν;
Δε φαίνονται καλά τα πράγματα. Μα δεν πρέπει να μελαγχολούμε.
Οι δύο κοπέλες που σε είδαν να το βάζεις στα πόδια...
-Γιατί το'βαλες στα πόδια; -Δεν το'βαλα.
Έτσι φαίνεται, όμως. Θα'ναι δύσκολο να εξηγηθεί.
Όπως και τα χρήματα που σου άφησε το θύμα.
Κι αυτό θα'ναι πολύ δύσκολο να το εξηγήσουμε.
Εμένα μου μοιάζει πολύ με κίνητρο, αυτό.
Δεν πρέπει να απελπιζόμαστε, όμως.
Θα ήμουν πολύ πιο ευχαριστημένος...
αν δεν υπήρχε αυτή η ζώνη.
Μακάρι να μπορούσα να βγω, να βρω το αναθεματισμένο παλτό.
-Ορκίζομαι πως μου το'κλεψαν. -Χάσατε και το καπέλο σας;
-Όχι. -Κάτι είναι κι αυτό... Καλό, μάλιστα!
Ή μήπως δεν είναι;
Το "Τομς Χατ" είναι ένα μπαρ για φορτηγατζήδες, στην Κόμπτον.
Αν έβρισκα το παλτό μου, θα έβλεπαν τι τρομερό λάθος κάνουν!
Φυσικά, θα κάνω ό,τι μπορώ για σένα.
Αν και μακάρι να είχες υπάρξει πιο ειλικρινής με την αστυνομία.
Πάντα βοηθάει το να'ναι κανείς ειλικρινής με την αστυνομία.
-Την αστυνομία, εκπροσωπείτε; -Όχι, βέβαια. Μαζί σου είμαι.
Όταν σ' έψαξαν, σου άφησαν τα λεφτά σου;
2 λίρες και 3 σελίνια.
Θα ήταν μεγάλη απαίτηση, αν ζητούσα μία προκαταβολή;
-Μα βέβαια... Πόσα; -Κάπου 2 λίρες, θα έλεγα...
Ευχαριστώ.
Θα'ταν κρίμα, αν δεν είχες λεφτά. Οι νομικές συμβουλές κοστίζουν.
Ίσως έχεις φίλους, που θα ερθουν να σε σώσουν τελευταία στιγμή, όμως!
Είστε επόμενος στο δικαστήριο.
Έχασα τα γυαλιά μου κι είμαι χαμένος, χωρίς αυτά!
Ζήτα τους να καθυστερήσουν, λίγο. Δε θα βλέπω τις σημειώσεις μου!
Ας μην είμαστε μελαγχολικοί, μία τέτοια μέρα!
Περιμένετε, λίγο. Τελειώνει η προηγούμενη υπόθεση.
Ας μη μπούμε σ'αυτό το θέμα.
Αλήθεια θέλετε την εντολή διαζυγίου;
Όχι, αλλά ούτε να συνεχίσει να μου φέρεται τόσο άσχημα.
-Υπόσχεσαι να φέρεσαι καλά; -Μάλιστα, κύριε.
Ίσως να ήμουν λίγο βιαστικός...
Δεσμεύεστε να παραμείνετε ήρεμοι για 6 μήνες.
Δεν τους κάνετε 8, να κάνω και Χριστούγεννα;
-Όχι! Τελειώσαμε. -Η επόμενη υπόθεση, παρακαλώ.
-Πάμε κατευθείαν σπίτι. -Θα πάω να δω έναν παλιό φίλο.
-Αυτοί μας έφαγαν. -Βούλωσ'το!
Αυτός είναι λάθος άντρας!
Ο κρατούμενος δραπέτευσε!
Κύριε πρόεδρε...
Οι τρεις περικυκλώστε το κτίριο, οι άλλοι ψάξτε μέσα.
Μόνος μου έναν δολοφόνο; Αποκλείεται.
-Φοβάσαι; -Δεν είμαι ηλίθιος.
Πάρε άλλους δύο μαζί σου.
Εσείς οι δύο.
Βγείτε στο δρόμο. Μοιραστείτε προς όλες τις κατευθύνσεις.
Υπαστυνόμε, πάρτε το αμάξι. Φεύγει ένα τρένο σε ένα τέταρτο.
Βεβαιωθείτε ότι δεν είναι επάνω. Να φυλάσσονται όλοι οι σταθμοί.
-Μπορείτε να το οδηγήσετε; -Μάλιστα, κύριε.
-Ναι, αλλά πρέπει να βάζει... -Αφήστε το σε εμάς, δεσποινίς.
-Τι θέλει αυτό το σκοινί εδώ; -Το τσοκ! Τι κάνετε;
Αφήστε το σε μένα.
-Εντάξει, εγώ σταμάτησα. -Το κατάλαβα. Δεν ήταν ανηφόρα!
Δε θα τον πιάσουμε έτσι. Πηγαίνετε μόνοι σας.
-Κι εσείς; -Κάποιον θα βρω.
-Σταμάτα, νεαρέ. -Γιατί;
-Πρέπει να σε επιτάξουμε. -Τι πράγμα;
Θα χρησιμοποιήσουμε το κάρο σου, στ' όνομα του νόμου.
-Δε μπορείτε να το κάνετε αυτό. -Μπορούμε.
Πρέπει να πάμε στο σταθμό γρήγορα.
Δε μπορώ να πάω γρήγορα. Δεν αρέσει στα γουρούνια.
-Κάνουμε τη δουλειά μας! -Η δική μου, είναι τα γουρούνια.
-Ελπίζω να'στε εντάξει. -Μην ανησυχείτε. Καλή επιτυχία.
-Πού θα κάτσουμε; -Με τα γουρούνια.
-Δεν υπάρχει άλλος χώρος; -10 γουρούνια παίρνει το κάρο!
-Η Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ! -Τι θες εσύ εδώ;
-Τρελέ! Δε θυμάσαι ποια είμαι; -Η κόρη του Αστυνόμου, μόνο!
-Και ο φύλακας άγγελός μου. -Δεν το βρίσκω αστείο, αυτό.
Η μισή περιοχή σε αναζητάει. Το ίδιο κι εγώ, θα έλεγα.
Τώρα που με βρήκες, επιμένω να σε βοηθήσω.
Θα φτάσει αυτή η σακαράκα ως το σταθμό;
Τι θα πει, "σακαράκα";
Είσαι τρελός, δεν έχεις καμία ελπίδα να δραπετεύσεις.
-Θα ειδοποιήσω την αστυνομία. -Ένα πράγμα, πρέπει να κάνεις.
Να με ευχαριστήσεις που σπρώχνω το αμάξι.
-Ευχαριστώ. -Καλά κάνεις.
Ειδικά μιας κι εγώ κάνω όλη τη δουλειά!
-Δύο... -Δύο γαλόνια, παρακαλώ.
Δύο γαλόνια!
Μάθατε για τον δραπέτη;
-Τον αναζητά η αστυνομία. -Αλήθεια;
Σταμάτησε ένα περιπολικό εδώ, για βενζίνη.
Αν τον δείτε, πείτε του να συνεχίσει. Μου φέρνει δουλειά!
Θα του το πω.
Μπαμπά!
Ευχαριστώ.
-Πόσο; -Δύο και έντεκα.
-Κράτα την πένα. -Ευχαριστώ.
Να μου πεις πού να σου στείλω τα χρήματα.
Όπου θέλεις.
-Βοηθάτε με την μανιβέλα; -Θα το κάνω εγώ.
-Πόσο μακριά είναι το "Τομς Χατ"; -Δυο φορές όσο πιάνει το μάτι.
-Πόσο είναι αυτό; -Κάπου 5 μίλια, θα'λεγα.
Μετά δεξιά, προχωράτε 1 μίλι, κάνετε αριστερά στη διχάλα...
και προχωράτε άλλα 2 μίλια. Όχι δεξιά, θα γυρίσετε στην πόλη.
-Αριστερά στη διχάλα. -Και μετά, άλλα 2 μίλια.
Άκουσες καλή μου; 5 μίλια ευθεία, στρίβουμε δεξιά...
προχωράμε 1 μίλι και στην διχάλα, αριστερά.
-Άκουσα. Δε μπορώ να... -Η δική μου ζωή παίζεται!
-Ευθεία μπροστά, για 5 μίλια. -Ευχαριστούμε.
-Δεν είναι το "Τομς Χατ", εδώ. -Βγαίνεις έξω, σε παρακαλώ;
-Γιατί; -Γιατί είναι δικό μου το αμάξι.
-Και λοιπόν; -Είναι η καλύτερη επιλογή σου.
-Σε έχω πείσει, λοιπόν. -Σε καμία περίπτωση.
Είδες ότι είναι επικίνδυνο να πάω εκεί μέρα, οπότε τι κάνεις;
Με πείθεις να μείνω σε έναν εγκαταλελειμμένο μύλο...
και όταν νυχτώσει, έρχεσαι και με πηγαίνεις, πριν κλείσει.
Νιώθω σαν τον Πρίγκιπα Τσάρλι. Θα'σαι η Φλόρενς ΜακΝτόναλντ.
-Πριν ήμουν η Νάιτινγκεϊλ. -Αυτό μ'αρέσει σε σένα. Διαφέρεις.
Πώς μπορείς να αστειεύεσαι; Δεν ξέρεις τι σημαίνει, αν πιαστείς;
-Μπορώ να μαντέψω... -Δεν είναι αστείο, σωστά;
Όχι, αλλά μπορώ να γελάω γιατί είμαι αθώος. Δεν το πιστεύεις, έτσι;
Εύχομαι να το πίστευες.
Λοιπόν; Τι θα κάνεις;
Θεέ μου, κάνε μας ευγνώμονες για το σημερινό μας γεύμα.
-Εντάξει! -Ευπρέπεια! Η προσευχή έχει ουσία.
-Θα'πρεπε να τη λέμε στα λατινικά. -Επειδή έχεις πάρει άριστα;
-Πήγες στον οδοντίατρο; -Ναι, μπαμπά.
Καθόλου φόβος! Κοίτα!
-Μεγάλη τρύπα! -Δεν πόνεσε! Δεν ένιωσα τίποτα.
Απλά πρέπει να τρώω πουρέ τις πατάτες.
-Ούτ'εγώ φοβάμαι τον οδοντίατρο. -Έτρεμες στο πρωινό!
-Καθόλου. -Έτρεμες, σαν ζελές!
-Για να δω. -Μεγάλη, δεν είναι;
Συνεχίστε το γεύμα σας. Δεν είναι πολύ ωραία συζήτηση.
-Ίσως χρειαστώ και σφράγισμα. -Στάνλεϊ, σιωπή!
-Θα μου δανείσεις το όπλο σου; -Το θέλω εγώ.
Μην το δώσεις σε κανέναν, Έρικα. Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.
-Ο αριστούχος! -Μην τον πειράζετε! Μιλάει ωραία.
-"Εξαιρετικά" επικίνδυνο! -Σκάσε!
-Αυτή είναι σωστή γλώσσα! -Και ο Κρις δεν ξέρει σημάδι.
-Σοβαρά; Κι αυτό; -Μην είσαι αηδιαστικός!
-Είναι πολύ καλό! -Κρύψ'το και πλύνε τα χέρια σου!
-Τα'πλυνα πριν το φαγητό! -Κάνε ό,τι σου λέω!
-Έμαθα πως έμεινες από βενζίνη. -Ναι, το έσπρωχνα για μίλια.
-Δεν τον έπιασαν, ακόμα; -Όχι, ακόμα.
-Είναι καθαρά θέμα χρόνου, φυσικά. -Φυσικά, αγαπητέ μου Γουάτσον!
Εντάξει το δόντι σου, Στάνλεϊ; Να σου λιώσω τις πατάτες με γάλα;
-Καλά είναι, μην το κάνεις θέμα. -Εξαρτάται πόσα χρήματα έχει.
Αυτό αποτελεί σημαντικό παράγοντα, σε τέτοιες υποθέσεις.
-Σημαντικό, τι; -Παράγοντα!
Πρώτη φορά τον ακούω, τον κύριο! Πόσα λέτε να'χε πάνω του;
Κάπου 3 σελίνια. Του πήρε ο δικηγόρος δύο λίρες προκαταβολή.
Έπλυνες τα χέρια σου; Κάτσε να τελειώσεις το φαΐ σου.
Αν ξόδεψε και τα 3 σελίνια, πιάστηκε σαν ποντικός στη φάκα!
-Κάνε ό,τι σου λέω, Κρίστοφερ! -Εντάξει...
Τα όπλα είναι ό,τι καλύτερο για τους αρουραίους.
-Θα'ταν ψόφιο όταν το χτύπησες! -Όχι, ήταν δύο στην πίσω αυλή.
Αν είχα κι άλλη σφαίρα, θα'χα σκοτώσει και τα δύο.
-Κρις, μη μιλάς τόσο πολύ. -Τι έχεις πάθει εσύ;
-Τίποτα. -Τι να πήρε με τα 3 σελίνια;
-Φαγητό φυσικά. -Το ξέρω αυτό. Τι φαγητό, εννοώ.
-Λουκάνικα! -Το καλύτερο θα'ταν σοκολάτα.
-Δίνει ενέργεια με διάρκεια. -Δε θα ψώνιζε σε μαγαζί!
-Τότε, θα πεινάει πάρα πολύ. -Και θ'αναγκαστεί να γυρίσει πίσω.
Εκτός αν λιποθυμήσει απ'την πείνα και πεθάνει στα χωράφια.
Με τα κοράκια να του τρώνε τα μάτια!
Ο επιθεωρητής στο τηλέφωνο.
Ίσως υπάρχουν νέα.
Κανένα νέο απολύτως;
Κάποιο στοιχείο θα υπάρχει!
Ναι, κατάλαβα...
Εντάξει, θα'ρθω σύντομα.
Αν προκύψει οτιδήποτε, ειδοποιήστε με αμέσως.
-Τον έπιασαν; -Όχι, ακόμα.
-Δεν έχουμε σπουδαία αστυνομία! -Χρειάζεται λίγο νέο αίμα.
-Δε χρειάζεται νέο αίμα! -Αν δεν τον βρουν, θα απολυθείς;
Μην ακούς όσα λένε. Δεν έχει πολλές ελπίδες, όμως.
Μη σερβίρεις για μένα. Δε θα φάω.
Συναρπαστικό, δεν είναι;
Αυτά ψάχνεις;
Ξαναγύρισες, λοιπόν. Όντως πιστεύεις ότι είμαι αθώος.
Καθόλου.
Ήρθα να πληρώσω το χρέος μου για τη βενζίνη.
Τι είναι αυτό;
Φαγητό;
Γεια σου.
Ίσως έχεις δίκιο, είναι επικίνδυνο να'σαι εδώ.
Ειλικρινά, είμαι ευγνώμων.
Αν αυτό σε παρηγορεί, να ξέρεις ότι είμαι αθώος.
Επειδή δεν ξέρω τίποτα για όλα αυτά, έμπλεξα το πρωί.
Αν φτάσω στο μπαρ, θα δώσω ένα τέλος σ'αυτή την τρέλα.
Θα σε πείραζε να φάω;
Δεν αντέχω καν να μιλάω για το μπαρ.
Έβαλα κάτι στο στόμα μου πριν 34 ώρες. Το τσάι στην αστυνομία.
Δεν έχω τραπέζι.
Δεν εμπιστεύεσαι έναν φονιά σαν εμένα με μαχαίρι, έτσι;
Δεν είναι αυτό. Απλά, το ξέχασα.
Βλέπεις; Δεν πιστεύεις ότι είμαι δολοφόνος.
Πού είχα μείνει;
Η Κριστίν Κλέη στραγγαλίστηκε με τη ζώνη ενός αδιάβροχου.
Την γνώριζα, μα δεν έχω το αδιάβροχό μου. Μου το'κλεψαν.
Θα το βρω όμως, θα δεις. Και θα αθωωθώ.
-Την... -Τι θα έλεγες;
-Δεν έχει σημασία. -Πες μου, τι θα'λεγες;
-Γνώριζες καλά, την Κριστίν Κλέη; -Όχι. Τη γνώρισα στο Χόλυγουντ.
Της άρεσε μία ιστορία μου και μου ζήτησε να γράψω άλλη μία.
Πήγα στο εξοχικό της δυο τρεις φορές, να τα συζητήσουμε...
-Το είδες αυτό; -Ποιο;
Ένα κομμάτι χαρτί, έπεσε απ'τον παλιό μύλο.
-Κάποιος είναι εκεί μέσα. -Ίσως είναι...
Ναι! Έλα μαζί μου!
Περάσαμε καλά, αλλά δεν περίμενα να με βάλει στη διαθήκη της!
Το σκυλί σου είναι αυτό; Γιατί γαβγίζει;
Κάποιον θα είδε.
-Πιάσ'τον. -Εγώ;
-Ναι, τελείωνε. -Κι αν με δαγκώσει;
-Εν υπηρεσία, σημαίνει παράσημο! -Τι να το κάνω, χωρίς χέρι;
Εμπρός, πιάσ'το!
Εντάξει, άσ'τον ήσυχο και έλα μέσα.
-Είναι κανείς εκεί πάνω; -Όχι.
Δεν είναι ώρα γι'αστεία! Ανέβα να δεις!
-Εντάξει. Δεν είναι κανείς. -Είσαι σίγουρος;
-Δεν είδα κανέναν. -Κοίταξες;
-Φυσικά! -Θα βεβαιωθούμε.
-Δε μου έχεις εμπιστοσύνη; -Καθόλου!
Θ' ανέβω να δω μόνος μου.
-Μη σε δουν! -Πού πάμε;
Άσε τις ερωτήσεις! Τράβα το σκοινί!
Εσείς, στο αμάξι! Σταματήστε!
Σταματήστε το αμάξι!
-Αφήσαμε τον Τάουζερ. -Εντάξει είναι, ακολουθεί.
Αν δε σταματήσεις, θα πηδήξω έξω!
Δε μπορούμε να περιμένουμε, τώρα. Πάμε για το "Τομς Χατ".
Τι είπε ο βενζινοπώλης; 1 μίλι ως τη διχάλα και μετά αριστερά.
2 μίλια μετά, τελειώνουν όλα μας τα βάσανα!
Τα βάσανά "σου", εννοείς! Δε συνειδητοποιείς τι έκανες;
Με έβαλες να το σκάσω απ'τον υπαστυνόμο Ράτερ!
Είναι φίλος μου! Μου έμαθε να οδηγώ!
Είναι επικεφαλής του πατέρα μου! Δεν καταλαβαίνεις; Είμαι μαζί τους!
Με συγχωρείς. Φυσικά και πρέπει να γυρίσεις αμέσως.
ΔΡΟΜΟΣ ΚΛΕΙΣΤΟΣ
Δεν πειράζει. Έτσι κι αλλιώς, αριστερά θα πήγαινα.
ΤΟΜΣ ΧΑΤ
Μην μπεις μέσα, ίσως σε αναγνωρίσει κάποιος.
Θα μάθω ό,τι μπορώ για το αδιάβροχο. Αφού ήρθα, ας βοηθήσω.
Καλύτερα να κρυφτείς εκεί από πίσω.
Ένα φλιτζάνι τσάι και ένα κομμάτι κέικ, παρακαλώ.
Καθίστε.
Να βάλεις ταμπέλα. "Προσφέρεται τσάι"!
Εγώ το βρίσκω ωραίο να'ρχεται και καμιά κυρία, πού και πού.
Δεν έχετε πολλές; Νόμιζα πως οι φορτηγατζήδες είναι δημοφιλείς.
Δικό σας είναι εκείνο; Πάντα ήθελα να οδηγήσω ένα τέτοιο.
-Εγώ ήθελα να γίνω εργάτης. -Όχι, έχετε λάθος διάπλαση.
Παραμείνετε στα φορτηγά, καλύτερα.
Ξέρετε αν βρέθηκε κανένα αδιάβροχο εδώ, πριν μια βδομάδα;
Και να βρέθηκε, δε θα φτάσει ποτέ στα απολεσθέντα.
Καθίστε να σκεφτώ. Ήταν ένας γεράκος...
Όχι, κάνω λάθος, δεσποινίς. Δε θα βρείτε αδιάβροχο.
Όχι, έχεις δίκιο. Ήταν ο γερο-Γουίλ που κολλάει τις πορσελάνες.
Είχε ένα καινούργιο αδιάβροχο. Είπε πως του το'δωσε κάποιος.
Τον κοροϊδεύαμε! Να μας δουλεύει ότι του χάρισαν καινούργιο παλτό!
-Κλείσε το βρωμόστομά σου. -Άσε ήσυχο τον γερο-Γουίλ.
Και να το'χε, δε χρειάζεται να τον σχολιάζεις σε όλους!
Ό,τι θέλω θα κάνω! Βρωμεροί...
Δεν ήθελα να χτυπήσεις. Γιατί τόση φασαρία;
Για το παλτό σου. Όντως στο'κλεψαν, τελικά.
Το'χει ένας γέρος, μα οι φίλοι του δεν άφησαν τον άλλο να μου πει.
Γρήγορα, βάλε το κεφάλι σου εκεί από κάτω.
Αν θες να βρεις τον γέρο-Γουίλ....
τράβα απόψε το βράδυ στου Νόμπι, στο Γκίλτσεστερ.
-Πόσο μακριά είναι αυτό; -30 μίλια. Τον πηγαίνω συχνά εκεί.
Μα τι έχεις πάθει; Φύγε από εδώ!
Λοιπόν...
Το μόνο που χρειάζεται τώρα, είναι να πάρεις το παλτό απ'τον αλήτη.
Χαίρομαι που πήγες αριστερά στη διχάλα.
Κι εγώ, πλέον.
Αντίο και χίλια ευχαριστώ.
Σου εύχομαι καλή τύχη.
-Πρέπει να γυρίσεις. -Πώς θα πας εκεί;
-Με κάποιο φορτηγό. -Όλα πάνε αντίθετα.
Θα με πάρει κανένα περιπολικό! Σύντομα θα περάσει κάποιο!
Εκπληκτικό εκ μέρους σου, δε φέρεσαι λογικά, όμως.
-Θα το συζητάμε για ώρα ακόμα; -Κι ο πατέρας σου;
Τα'χω σκεφτεί όλα. Η θεία μου μένει 2 μίλια, από εκεί που πάμε.
Θα περάσω να τη δω και θα του πω την αλήθεια, για το πού ήμουν!
-Για να'χεις καθαρή συνείδηση; -Ναι, αν έτσι το θες!
Θα μείνω δυο τρία λεπτά μόνο και μετά μπορούμε να φύγουμε.
-Αυτό ίσως φανεί χρήσιμο. -Τι να το κάνω;
Για να'ρθεις σε επαφή με τον γερο-Γουίλ.
-Ίσως κοιμάται, όταν φτάσω. -Δεν κάνει νυχτερινή δουλειά;
Μπορούμε και χωρίς αυτό, τότε.
-Δύο λεπτά, θα κάνω. -Δε νιώθω πολύ ασφαλής, εδώ.
Πώς είστε, μις Έρικα; Η κυρία θα χαρεί πολύ να σας δει.
Κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω. Είναι μέσα η θεία;
Ναι μις. Είναι τα γενέθλια της μις Φελίσιτι. Κάνει πάρτυ.
-Να μη μείνω. Το είχα ξεχάσει. -Πρέπει, αλλιώς θα απογοητευτεί.
Περάστε κατευθείαν μέσα. Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Για το τελευταίο μου κόλπο, χρησιμοποιώ δύο μαντήλια.
Ένα κόκκινο και ένα πράσινο.
Παρακολουθείτε προσεκτικά. Θα τα δέσω μαζί, πολύ γερά.
Ένας κόμπος, δύο κόμποι. Τα σφίγγω πολύ καλά...
Υπέροχη έκπληξη καλή μου.
Μετά ίσως μας βοηθήσεις με τα παιδιά.
Πολύ γλυκό που θυμήθηκες τα γενέθλια της Φελίσιτι!
Ξέρετε όλοι το παιχνίδι παιδιά. Ο ένας σας πρέπει να βγει έξω.
-Εγώ. -Μη διακόπτεις, Χάρολντ.
-Θέλω να βγω έξω. -Αυτό θα το αποφασίσω εγώ.
-Νομίζω ότι "πρέπει" να πάω. -Κατάλαβα...
Βιάσου. Και μην αργήσεις να γυρίσεις.
-Το ξέρεις το παιχνίδι, σωστά; -Δε νομίζω πως το θυμάμαι.
-Ειλικρινά, πρέπει να φύγω. -Μα μόλις τώρα ήρθες!
Φυσικά και το θυμάσαι! Το έπαιζες διαρκώς!
Πήγαινε έξω και μην ξανάρθεις μέσα αν δε σε φωνάξουμε.
Αγαπητή Έρικα. Δε μπορούσα να περιμένω, ήταν πολύ επικίνδυνο.
Έπρεπε να προχωρήσω. Θα επικοινωνήσω αργότερα.
Χίλια ευχαριστώ.
-Το αμάξι της μις Έρικα είναι αυτό; -Μάλιστα, κύριε.
-Είστε φίλος της; -Ναι. Είναι μέσα.
-Και σας άφησε εδώ; Ανήκουστο! -Είπε πως δε θα αργήσει.
Θα αργήσει. Είναι τα γενέθλια της Φελίσιτι.
-Της κόρης μου, κλείνει τα 7. -Ναι, φυσικά...
Πάντα της φέρνει δώρο. Δεν το'χει ξεχάσει ποτέ.
Κάτι δε θα πήγαινε καλά, αν ξεχνούσε τα γενέθλιά της.
-Ελάτε μέσα. -Όχι, δε θα μπορούσα.
Ανοησίες. Δε θα σας αφήσω εδώ έξω, σαν εγκληματία.
-Θα'ναι διασκεδαστικό. -Δεν αμφιβάλλω...
Έρικα, τι τρόποι είναι αυτοί; Έφερες τον νεαρό και τον άφησες έξω!
-Δυο λεπτά θα μείνω. -Ανοησίες. Θα μείνεις ως το τέλος.
-Πρέπει να φύγουμε αμέσως. -Είναι το πάρτυ! Έμπλεξα.
Ήσουν τόσο καλή και σου είμαι ευγνώμων...
Μπορείς να'ρθεις μέσα τώρα.
-Συγγνώμη, δεν ήξερα... -Ξέρεις τι έκανε η Έρικα;
Άφησε τον φίλο της έξω κι αυτή έπαιζε με τα παιδιά!
Λυπάμαι, μα δε σκόπευα να μείνω. Ήρθα γιατί ήθελα να...
Να δώσεις στην Φελίσιτι το δώρο της, σωστά;
Πολύ γλυκό! Ένας υπέροχος νάνος για τον κήπο!
Είναι σαν τους άλλους που'χουμε. Θα ταιριάζει πολύ όμορφα.
Πηγαίνουμε με τους άλλους;
-Γεια σου μπαμπά. -Γεια σου γλυκιά μου.
Έρικα, ας παίξουμε!
-Περνάς καλά, Φελίσιτι; -Ναι, αλλά θέλω να παίξω.
-Μπορείς. Ρώτα τη μαμά. -Θέλω να παίξεις εσύ.
-Δε μπορώ τώρα καλή μου. -Γιατί δεν παίζεις εσύ τώρα;
Έλα, θα παίξουμε μόνοι μας.
Ο ταγμ/χης Κάνινγκχαμ, η κα Κάνινγκχαμ.
Κάτσε δίπλα μου.
-Φέρνεις τις στρακαστρούκες; -Ναι, φυσικά.
Κύριε...
-Θα μένετε με τους Μπέργκοϊν. -Όχι ακριβώς, πολύ κοντά όμως.
Τόσο μεγάλη οικογένεια. Ποτέ δε θυμάμαι πόσοι είναι!
-Ναι, ούτε εγώ είμαι σίγουρος. -Χίλια συγγνώμη, το όνομά του;
Μπίτσκροφτ Μάνινγκτρι. Εξαιρετικό όνομα, έτσι;
Δεν το'χω ξανασυναντήσει.
Έλα, Έρικα.
-Ας φύγουμε, τώρα. -Όχι, θα σκεφτούν διάφορα.
-Εγώ σκέφτομαι εδώ και ώρα! -Σταμάτα!
-Η αγάπη ακολουθείται από πάθος... -Ηρέμησε!
-Θα το διαβάσω εγώ. -Σε μένα έτυχε.
-Το παγωτό. -Πάνω στην ώρα.
-Θεία, πρέπει να πηγαίνουμε. -Ναι, έτσι νομίζω.
Φυσικά. Θα σας πείραζε να πάρετε αυτά;
-Φράουλα είναι αυτό; -Ναι και το λευκό βανίλια.
Εντυπωσιακό!
Πολύ καλός νεαρός. Τον ξέρει καιρό, ο πατέρας σου;
-Όχι ιδιαίτερα. -Τι δουλειά κάνει;
-Υπάλληλος, νομίζω. -Σε ποιον τομέα;
Στις διαφημίσεις! Φτιάχνει διαφημίσεις...
Τι ασυνήθιστο όνομα! Πώς είπες ότι τον λένε;
-Μπίτσκρι Μάνινγκροφτ. -Δε σας είδα!
Πηγαίνεις αυτά τα παγωτά σε εκείνες τις νοσοκόμες;
Τι γλυκιά κοπέλα που είναι η Έρικα! Συμφωνείτε κε ...Κροφτ;
-Ναι, πολύ καλή. -Γνωρίζετε καιρό τον πατέρα της;
-Ναι, πολλά χρόνια. -Πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά.
-Μου έλεγε η Έρικα γι'αυτήν. -Ναι, φυσικά.
Σας αρέσει; Πολλοί νέοι σήμερα, μισούν τη δουλειά τους.
Εμένα μ'αρέσει, τη βρίσκω πολύ ικανοποιητική.
-Πού να πετύχεις τη σωστή "νότα"! -Θέλει καλό αφτί.
-Το μάτι, θεωρούσα πιο σημαντικό. -Ναι, αλλά διαβάζω άνετα πλέον.
-Ορίστε; -Ό,τι μουσική μου φέρουν.
Τη βλέπω και την παίζω φυσικά.
Θα της πω ότι φεύγουμε οπωσδήποτε.
Έδωσα τα παγωτά, θεία. Πρέπει πραγματικά να φύγουμε.
Πολύ ευγενικό που ήρθατε. Και κρίμα που φεύγετε αμέσως.
Είχα μία ενδιαφέρουσα κουβέντα με τον κ. Μάνινγκροφτ.
-Θέλουμε κι άλλο παιχνίδι. -Ας σερβίρουμε το παγωτό πρώτα.
Περίμενε, για τα παιδιά. Άλλο ένα, τι θα παίξουμε;
-Τυφλόμυγα. -Εγώ θα'μαι τυφλόμυγα!
-Εγώ θα το αποφασίσω αυτό! -Θα γίνει η μητέρα.
-Δεν το νομίζω, γλυκέ μου. -Έλα και μετά ψάξε να με βρεις!
Είναι ο κ. Μπίτσρι!
-Πού είναι η Έρικα; -Έφυγαν. Είπαν να σου πω, γεια.
Ηλίθιε! Δεν κατάλαβες ότι κάτι έτρεχε ανάμεσά τους;
-Δεν ήξερε καν το όνομά του! -Υπερβάλλεις καλή μου.
Καθόλου! Ήθελα να μάθω περισσότερα γι'αυτούς!
Αν δε με ανάγκαζες να παίξω την τυφλόμυγα!
Ορίστε, είδες που σου'λεγα; Δεν πάνε σπίτι, πάνε αντίθετα!
Κίνγκθορπ 840, παρακαλώ. Βιαστείτε.
Γεια σου, Μάργκαρετ.
-Νόμιζα πως δε θα φύγουμε ποτέ. -Μήπως μας υποψιάστηκε λίγο;
Φυσική περιέργεια. Έδειξε ικανοποιημένη με τις απαντήσεις.
-Κόντεψα να πεθάνω με τον νάνο! -Δε θα τους λείψει απ'τον κήπο!
-Δεν πρέπει να γελάμε. -Γιατί; Δεν είπα ωραίο όνομα;
-Κόντεψα να πεθάνω! -Να'βλεπες την έκφρασή σου!
-Ας μη γελάμε, είναι σοβαρό. -Είσαι καλύτερη όταν γελάς.
Δε θέλω να δημιουργήσω θέμα, μα είναι καθήκον μου να στο πω.
Η Έρικα είναι πολύ μικρή, σε παράξενη ηλικία.
Δε μπορώ να το καταλάβω.
Η Έρικα μου λέει πάντα πού πηγαίνει και σίγουρα με ποιον.
Ο Γκόρντον Μπλιμ είναι ο μόνος που δεν εγκρίνω.
Αυτός θα ήταν, τότε. Μου είπε ψεύτικο όνομα.
-Μα αυτός είναι στην Ινδία! -Δεν ήταν αυτός, τότε.
Προς τα πού πήγε το αμάξι;
Ναι...
Εντάξει, θα σου τηλεφωνήσω αργότερα.
Ούτε που με ευχαρίστησε!
-Δυο μίλια ακόμα και φτάσαμε! -Ναι και μετά;
Θα πάρουμε τη ζώνη και θα την πάμε στο μπαμπά σου!
-Σίγουρα θα'ναι εκεί; -Φυσικά, θα στέκεται στην πόρτα.
-Πολύ αισιόδοξος είσαι. -Γιατί όχι; Όλα μας πήγαν καλά.
-Γιατί να αλλάξει η τύχη μας; -Το ελπίζω, θα'ναι πολύ κρίμα.
-Θα πας σπίτι σου και θα πεις... -Με βαριά φωνή!
Ναι, ενδείκνυται! "Ταξίδεψα μακριά και ρίσκαρα πολλά"!
"Και ιδού ο άνθρωπος, απόλυτα αθώος".
-Μετά θα με χαϊδέψει και θα πει... -Κι εκείνος με βαριά φωνή!
"Ευχαριστώ, Έρικα!"
Μακάρι να πάνε όλα καλά, Ρόμπερτ.
-Άρχισαν να πηγαίνουν. -Τι εννοείς;
-Με είπες, "Ρόμπερτ". -Αλήθεια; Δεν το πρόσεξα.
Θα περάσει απ'το Λέμινγκ, εκτός αν γυρίσει πίσω.
Είναι ένα παλιό Μόρις. Όχι, δε θυμάμαι το νούμερο.
Θα'χει κάποιον μαζί της. Έναν νεαρό, πιστεύω.
Πείτε της να μου τηλεφωνήσει, παρακαλώ.
-Συγγνώμη, είστε η μις Μπέργκοϊν; -Μάλιστα.
-Ο πατέρας σας είναι Αστυνόμος. -Ναι, γιατί;
Θέλει να του τηλεφωνήσετε αμέσως.
Είπε πως είναι επείγον. Ελάτε μέσα.
Είσαι ο πρωινός δραπέτης! Είδα την φωτογραφία σου!
Γρήγορα, πάτα το!
Δεν πάει πιο γρήγορα; Λες και σερνόμαστε, πάμε!
Είναι τρομερό να το σκάω έτσι, ειδικά με έναν δραπέτη!
Σημαίνει ότι είμαι συνεργός! Θα φάω 1 0 χρόνια!
Τι θα απογίνουν τα παιδιά; Καημένε πατέρα!
Πρέπει να πάμε πιο γρήγορα!
Πρέπει να βρεις το παλτό, δε μπορώ να γυρίσω πίσω τώρα!
Καημένε πατέρα! Τι θα του πω;
Υποθέτω πως αυτός θα'ναι. Δε μπορώ να το καταλάβω!
Μην εμπλέξετε το όνομα της κόρης μου, επιθεωρητή.
-Προς το παρόν, τουλάχιστον. -Μην ανησυχείτε. Τους αναζητούν.
Θα την ανάγκασε να πάνε στο δάσος του Άις Κροφτ.
Χτενίζουμε το δάσος αυτή τη στιγμή, κύριε.
Μην ανησυχείς, είμαστε απόλυτα ασφαλείς εδώ. Θα κρυφτούμε λίγο.
Σε καναδυό ώρες θα τελειώσουν όλα.
Θα δώσουμε τα χέρια και δε θα με ξαναδείς ποτέ.
-Αλήθεια; -Δε θα'σαι αναγκασμένη.
-Σήκωσε το γιακά σου. -Εντάξει είμαι.
Κάνε ό,τι σου λέω. Ξέρω ακριβώς πώς νιώθεις.
Δε βλέπεις πουθενά το τέλος. Δεν πιστεύεις ότι είναι αλήθεια.
Η νύχτα πάντα μεγεθύνει τα πράγματα, έτσι;
Εμένα μ'αρέσει η νύχτα. Είναι πιο ζωντανή απ'τη μέρα.
Κοίτα αυτούς τους ανθρώπους στο τρένο. Τρώνε!
Άκου τι θα κάνω. Θα ψάξω να βρω λίγο φαγητό.
Όχι, θα περιμένουμε να πάρουμε το παλτό, πρώτα...
και μετά θα φάμε δείπνο επτά πιάτων, συνοδευμένο με σαμπάνια!
Πηγαίνω, τώρα. Δε θ' αργήσω.
Μετά, θα πάμε να τους το δείξουμε...
και μετά θα σε πάω σπίτι.
Φεύγω για το άσυλο.
Πήρα ένα καπέλο σταθμάρχη.
Λοιπόν, πώς είμαι;
Έρικα; Έρικα καλή μου, πες κάτι!
Δε μπορώ...
Απλά, δε μπορώ...
Ξέρω ότι φέρομαι ανόητα, αλλά...
Νιώθω τόσο...
μα τόσο κουρασμένη!
Καλή μου, φυσικά και είσαι. Τι μπορώ να κάνω;
-Καλύτερα να γυρίσεις σπίτι, ίσως. -Όχι, θα μείνω ως το τέλος.
Θα είμαι εντάξει εδώ; Δε θέλω να μου συμβεί τίποτα.
Θα'σαι απόλυτα ασφαλής, στο υπόσχομαι.
Κοιμήσου λίγο τώρα και ξέχνα της έγνοιες σου.
Έτσι, μπράβο.
Τάουζερ! Να την προσέχεις.
Ούτε εσένα θέλω να σου συμβεί τίποτα.
ΑΣΥΛΟ ΝΟΜΠΥ
Καλησπέρα, Νόμπυ.
Δεν είμαι ο Νόμπυ. Έχει πεθάνει από πριν τον πόλεμο.
-Έχεις κανένα κρεβάτι; -Ένα έχει μείνει. Στο Νο 6.
-Ήρθε ο γερο-Γουίλ; -Όχι, μα του κράτησα το δικό του.
Φίλος του είσαι; Δεν ήξερα ότι είχε φίλους.
Ναι... Καληνύχτα.
-Δε θέλω τέτοιες ιστορίες εδώ. -Δε σκοπεύω να ξανάρθω!
Μην ξανάρθεις, τότε.
-Έφυγε ο γερο-Γουίλ; -Φίλος του είσαι, πρέπει να ξέρεις.
Μόλις τώρα, ξύπνησα.
-Ξέρεις τον γερο-Γουίλ; -Πρώτη φορά τον ακούω.
Αυτό είναι το παιχνίδι, λοιπόν;
Όντως είσαι φίλος του τελικά! Πόσο καιρό γίνεται αυτό; Γουίλ!
Ποιος με θέλει;
-Θέλει φτιάξιμο καμία κούπα; -Δε θέλω τέτοια εδώ μέσα.
-Γιατί φωνάζεις; -Τον βάζεις να τα σπάει!
Δε θέλω διαφωνίες! Τελευταία φορά που'ρχεσαι εδώ!
-Τι εννοεί; Ποιος είσαι εσύ; -Θέλω να σου μιλήσω.
-Σε ένα λεπτό. -Πρέπει, είναι σημαντικό.
-Τι παιχνίδι παίζεις; Φίλοι, λέει! -Αυτό ήταν λάθος.
Έχω κάνει πάνω από 50 μίλια, για σένα!
-Γιατί; -Ξέρεις κάτι για ένα αδιάβροχο;
-Δεν ξέρω για τι μιλάς. -Κάτι ξέρεις.
Δε με ενδιαφέρεις εσύ, μόνο το αδιάβροχο, θέλω.
-Εμπρός, κανόνισέ τον. -Θα φας καμία, όπου να'ναι.
Το πήρες απ'το "Τομς Χατ". Δικό μου είναι. Τι το'κανες;
Δεν έχει ουσία να ρωτάς. Δεν ξέρω τίποτα γι'αυτό, σου λέω.
Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου, σου λέω! Θα με σώσει!
Θα με σώσει από κατηγορία φόνου! Με κυνηγάει η αστυνομία!
Έρικα! Θεέ μου, θα την βρουν!
-Έλα, δεν τελείωσα μαζί σου! -Τι είν'αυτά; Περίμενε!
Τον κυνηγάει η αστυνομία, είπε!
Βιαστείτε, μόλις βγήκαν τρέχοντας!
-Βάλε μπροστά, γρήγορα! -Τι κάνετε;
Πήγαινε προς τα εκεί.
-Βρήκες το αδιάβροχο; -Ναι, αλλά δε μιλάει.
-Απαγωγή! -Έρχονται!
-Έλα, Τάουζερ! Μα τι έπαθε; -Μυρίζει το τυρί μου!
Κοίτα, το αδιάβροχο!
Το βρήκαμε!
Δεν ήξερα τι ήθελες. Εμφανίστηκες και είπες ότι ήσουν φίλος μου...
και μετά να με παρακαλάς.
Έχω αργήσει τρομερά.
Πού είναι το πιο κοντινό τηλέφωνο; Να πάρω τον πατέρα.
Το δικό μου είναι.
Δεν υπάρχει ζώνη.
Τι έκανες τη ζώνη;
Δεν είχε ζώνη όταν μου το'δωσε ο τύπος.
Ήταν όντως η ζώνη μου, λοιπόν. Ποιος σου το'δωσε, είπες;
-Σας είπα, ένας τύπος. -Δε θυμάσαι πώς ήταν;
-Ανοιγόκλεινε τα μάτια. -Τι εννοείς;
Έκανε έτσι...
Είναι εξίσου καλό με τη ζώνη. Ξέρει πως δεν του το'δωσα εγώ.
-Δεν έχει ουσία, Ρόμπερτ. -Και βέβαια έχει.
-Η αστυνομία δε θα τον πιστέψει. -Είμαι αξιόπιστος!
Και το ότι του'δωσε κάποιος καινούργιο αδιάβροχο; Με τίποτα!
Πρέπει να μιλήσουμε κι άλλο, σύντομα θα'ρθει η αστυνομία.
Πού είναι το καλύτερο μέρος να κρυφτεί κανείς;
3 μίλια από εδώ είναι το δάσος κι έχει ένα ήσυχο μέρος...
Πάμε στο παλιό ορυχείο! Είναι ένα μίλι από εδώ!
Ας δοκιμάσουμε στο παλιό ορυχείο.
Κρατήσου! Έρχομαι!
Να'τοι!
-Αφήσαμε τον σκύλο! -Καλά είναι, θα μας βρει!
-Θα γυρίσω πίσω! -Μην είσαι ανόητη!
Κρατηθείτε δεσποινίς!
-Τον πιάσατε; -Όχι, ξέφυγε.
Γνωρίζουμε ότι δεν ευθύνεστε, για την εμπλοκή σας σ'αυτό.
Το φυσικό συμπέρασμα είναι ότι θέλατε να τον παγιδέψατε.
Όταν σαν την κοπάνησε, πού λέτε να πήγαινε;
-Δεν ξέρω. -Δεν είπε τίποτα απολύτως;
Κάνω ό,τι μπορώ για να κάνω εύκολα τα πράγματα για σας.
Διευκολύνετέ με κι εσείς λίγο. Πρέπει να βρω τον δολοφόνο.
-Γιατί δεν το κάνετε, τότε; -Κάνουμε ό,τι μπορούμε.
Καθόλου! Δε βλέπετε το λάθος σας;
Βρίσκετε ένα στοιχείο και το ακολουθείτε μέχρι θανάτου!
-Έχουμε ακλόνητα στοιχεία. -Δεν είναι!
Δεν είχε λόγο να το κάνει! Η γυναίκα τον βοηθούσε!
Αν σταματήσετε να τον κυνηγάτε, θα βρείτε τον αληθινό δολοφόνο.
-Γιατί τόσο ενδιαφέρον γι'αυτόν; -Γιατί...
Είναι αθώος. Δε θα μπορούσε να σκοτώσει τίποτα.
Είναι τρομερά καλός και τρυφερός. Ο καλύτερος άνθρωπος...
Συγγνώμη, που σας άφησα να περιμένετε, κύριοι.
Θεέ μου, κάνε μας ευγνώμονες για το γεύμα που θα λάβουμε.
Κρίστοφερ, μην κάνεις τόση φασαρία με τη σούπα σου.
Ο πατέρας σας θα'θελε να σας δει, όταν τελειώσετε.
Περάστε.
Έλα μέσα, Έρικα καλή μου.
Ήθελα να κουβεντιάσουμε λίγο.
Κατανοώ γιατί δεν ήθελες να μιλήσεις στους επιθεωρητές.
Σίγουρα όμως, κάτι θα θέλεις να πεις σε μένα...
που ίσως μας βοηθήσει να βρούμε αυτόν τον τύπο.
Όχι, πατέρα. Δεν υπάρχει τίποτα.
Κατάλαβα. Επιμένεις να καλύπτεις έναν καταζητούμενο για φόνο.
Δεν είναι δολοφόνος.
Γνωρίζεις, όπως κι εγώ, ότι διαπράττεις ποινικό αδίκημα.
Κι εγώ είμαι υπεύθυνος.
Καλύτερα να διαβάσεις αυτό.
Πρέπει να το κάνεις αυτό, πατέρα;
Πήγαινε στο δωμάτιό σου και μείνε εκεί, προς το παρόν.
Είναι όλα εντάξει; Τον βρήκε, ο γερο-Γουίλ;
Θα παραδοθώ. Γι'αυτό ξαναγύρισα.
Θέλω να τους πεις πως σε ανάγκασα να το κάνεις.
-Ήρθα να σε αποχαιρετήσω. -Το έκανα επειδή το ήθελα!
Δεν έχει ουσία. Τέλειωσαν όλα. Βρήκαν το παλτό στο αμάξι;
Ναι, το έφεραν όταν με ανέκριναν.
-Μήπως είχε ζώνη στην τσέπη; -Μόνο σπίρτα του Γκραντ Οτέλ.
Πρέπει να φύγω. Ο γερο-Γουίλ περιμένει.
Φύγε τώρα.
Δε θέλω να βλέπω.
Τα σπίρτα... Του Γκραντ Οτέλ, είπες;
-Ναι, γιατί; -Δεν έχω πάει ποτέ στη ζωή μου!
-Τότε όποιος σκότωσε... -Έμεινε στο Γκραντ Οτέλ!
ΓΚΡΑΝΤ ΟΤΕΛ
Η Σταχτοπούτα! Τι παίζεται;
-Για ποιο πράγμα; -Ντύθηκες για τον χορό;
-Δεν ξέρω τι εννοείτε. -Αυτό.
Σε παρακολουθώ την τελευταία μισή ώρα.
Χαίρομαι που ξανάρθες. Δεν ξέρω τι θα'κανα, χωρίς εσένα.
Μόνο εσύ μπορείς να τον αναγνωρίσεις.
Αυτές οι μπότες μ'έχουν σακατέψει.
Καλύτερα να αρχίσουμε να τον αναζητούμε.
-Τι είναι αυτό το μέρος; -Το γραφείο υποδοχής.
Ίσως ξέρουν αυτοί κάποιον τύπο με τικ. Θα πάω να ρωτήσω.
-Συγγνώμη, μήπως ξέρετε... -Μια στιγμή, παρακαλώ.
Δεν έχει ουσία. Δε θα ξέρει κάτι τέτοιο.
-Δε δοκιμάζουμε εκεί μέσα; -Ναι, οπουδήποτε!
Μάλιστα, κύριε;
-Τραπέζι για δύο, παρακαλώ. -Ευχαριστώ.
Καλύτερα να πάρουμε τσάι, αν είναι να μείνουμε ώρα.
-Δύο φλιτζάνια τσάι παρακαλώ. -Ινδικό ή Κινεζικό;
Τσάι είπαμε!
Προσέχετέ την. Πάω να πάρω τον πατέρα της.
-Δεν είδες κανέναν με τικ; -Είναι πολύς κόσμος!
-Πρέπει να τον βρούμε. -Τι θες να κάνουμε;
-Να τους ρωτήσουμε όλους; -Κάπου εδώ, πρέπει να'ναι!
Τι τικ, έχει; Μόνο στο ένα μάτι;
Όχι και στα δύο.
Δε βλέπω τίποτα, με τόσο κόσμο τριγύρω.
-Ας πάμε σε άλλο τραπέζι. -Είναι όλα πιασμένα.
Πρέπει να βρούμε τρόπο. Γιατί δε χορεύουμε λίγο;
-Ξέρεις να χορεύεις; -Και βέβαια όχι!
Μα δεν πειράζει, σαν περπάτημα είναι!
Μακάρι να'χα τις παλιές μου μπότες!
Μην ξανάρθεις έτσι. Δεν είναι αστείο και θα πάρω άλλον.
-Φοβάμαι πως δε βγαίνει τίποτα. -Δεν πρέπει να παραιτηθούμε.
-Μας παρακολουθεί η αστυνομία. -Το ξέρω. Έλεγα πως δεν το'ξερες.
-Κι εγώ αυτό έλεγα για σένα! -Θα ψάχνουν τον κ. Τίσταπ.
-Μην παίρνεις πολλά τέτοια. -Θα παίρνω όσα θέλω.
Συγγνώμη, μα πρέπει να σταματήσει αυτό το τικ, πια!
Μου'χει σπάσει τα νεύρα.
Ελάτε, παιδιά! Τελείωσε το διάλειμμα.
Σας ευχαριστώ για την υπομονή και την διακριτικότητά σας.
-Για μένα, μπορείτε να μπείτε. -Λυπάμαι, μα δε γίνεται αλλιώς.
Φυσικά. Κάντε ό,τι θεωρείτε απαραίτητο.
Δε χρειάζεται τίποτα...
Δεν τη χρειάζεστε αυτή. Μη φοβάστε, δε θα αντισταθώ.
Δεν το σκεφτόσουν νωρίτερα; Θα γλιτώναμε πολλά.
Πάρτε τον μέσα. Πάω για την μις Μπέργκοϊν και τον άλλο.
-Πού είναι; -Εκεί πέρα.
Ζητήστε τους να έρθουν έξω, παρακαλώ.
Κάντε πίσω, παρακαλώ.
Κάντε πίσω! Χρειάζεται αέρα!
Εντάξει, πάμε.
-Τι έπαθε η ορχήστρα; -Δεν ξέρω, ψάχνω γιατρό.
Δε μπορούμε να βοηθήσουμε;
Την τελευταία φορά, δεν είχαν επιτυχία οι πρώτες βοήθειες!
Δεν έχεις καθόλου ανθρωπιά;
Αφήστε με να τον δω.
Φέρτε μου μπράντυ.
Γουίλ!
Κοίτα Γουίλ! Τα μάτια του!
Ας σκουπίσει κάποιος το μαύρο απ'το πρόσωπό του.
Αυτός είναι μις! Σίγουρα αυτός είναι!
Εσύ έδωσες στον γερο-Γουίλ το αδιάβροχο, έτσι;
Τι έκανες τη ζώνη του;
Τι έκανα τη ζώνη;
Την τύλιξα γύρω απ'το λαιμό της και την έπνιξα!
Τον βρήκαμε! Όλα εντάξει, τελείωσε!
Πατέρα, δε νομίζεις ότι πρέπει να καλέσουμε τον κ. Τίσταπ σε δείπνο;