ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ή ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ
Θεέ μου!
Χτύπησες;
Πού είναι το κερί;
Έλα, πιες λίγο απ' αυτό.
Ναι! Μ' αγαπάει ο Θεός.
Φτάνει!
Πολύ ωραίο! Είδες πώς κατέβηκα, αφεντικό;
Κι αυτό εκεί πάνω;
Άσε με! Δεν το έκανα εγώ!
- Τι έκανες εκεί πάνω, τότε; - Μόλις τώρα ήρθα...
Κάπου έπρεπε να κοιμηθώ.
Δεν έχω λεφτά. Έχασα το καΐκι μου!
Δεν τον σκότωσα εγώ! Τ' ορκίζομαι στο Θεό!
Αυτό θα το δούμε. Έλα πάνω.
Πού; Ν' ανέβω πάλι τα σκαλιά;
Δεν ανεβαίνω πάλι αυτήν την καταραμένη σκάλα!
Ούτε για σένα ούτε για κανέναν άλλον!
Θ' ανέβεις! Προχώρα!
Τι θες να κάνεις εδώ πάνω;
Θα ρίξω μια ματιά στο πτώμα και μετά θ' αποφασίσω.
Γιατί θέλεις να δεις; Να πάρουμε την αστυνομία.
Προχώρα!
- Στάσου! Έχω μια ιδέα. - Τι;
- Πήγαινε πρώτος εσύ. - Προχώρα!
Τι κάνεις εκεί κάτω;
- Εσένα έψαχνα. - Κι εγώ πού είμαι;
Άσε με ήσυχο. Τρέμουν τα πόδια μου.
Πώς έγινε αυτό;
Κάποιος τον χτύπησε στο κεφάλι, περνώντας απ' αυτή την πόρτα.
Ποιος τoν χτύπησε; Κανένας τρελός;
Ποιος το 'κανε;
Περίμενε!
Είσαι σίγουρος ότι δεν ξέρεις τίποτα γι' αυτό;
Ποιος, εγώ; Αν το είχα κάνει, δε θα το ήξερα;
Καλά να ξεχάσεις να στείλεις ένα γράμμα, όχι όμως κι ένα φόνο!
- Για ξανασκέψου το. - Ναι, εγώ το έκανα!
Τι έχεις στην τσέπη σου;
- Τρύπες! - Τι άλλο;
Ορίστε! Ένα μαντήλι!
Μ' αυτό τον έπνιξα!
Έχω και σπάγγο! Μ' αυτό τον έδεσα.
Λουκάνικο!
Μ' αυτό τον χτύπησα στο κεφάλι!
Αυτό άστο...
Είπα άστο αυτό!
Με συγχωρείς...
- Δική σου; - Ναι.
Όμορφη είναι.
Ναι, ήταν...
Είναι και κάτι ακόμα που δεν είδες.
Μισό τσιγάρο!
Είναι του λόρδου Ροθτσάιλντ. Καπνίζει το μισό, εγώ το υπόλοιπο.
Εσύ τι έχεις στις τσέπες σου;
Εγώ, όμως, δεν είμαι περίεργος όπως εσύ.
Ο αέρας είναι. Κράτα το κερί.
Κουνήθηκες, Τσάρλι;
Για να σε δω καλά.
Τι διάολο τα θέλεις τα βραχιόλια;
Πιστόλι!
Λες να 'ναι γεμάτο;
Δεν πατιέται η σκανδάλη.
Έχεις τίποτ' άλλο, φίλε;
- Έγινε τίποτα, αφεντικό; - Όχι, ο αέρας ήταν.
Πού βρέθηκαν αυτά;
Εγώ τα βρήκα, στο πτώμα.
Τι είναι αυτά;
- Δεν έχεις ξαναδεί χειροπέδες; - Όχι!
Ούτε έχω χρησιμοποιήσει ποτέ. Είμαι βαπτισμένος.
Για να ψάξουμε τον τύπο.
Κράτα!
Ευχαριστώ.
Είναι καλύτερα να λέει την αλήθεια ένας αθώος.
Μα τι λες! Ποιος σου είπε ότι είμαι αθώος;
Ποιος σου είπε ότι λέω την αλήθεια;
Άκου, φίλε μου. Παράτα τα! Είναι δουλειά της αστυνομίας.
Γιατί χώνεσαι εσύ;
Είναι από πάνω!
Μη φοβάσαι, αφεντικό! Τον έπιασα!
Φρόνιμα εσύ! Τον έπιασα, αφεντικό!
Την έπιασες, έτσι;
- Ναι! - Κράτα αυτό!
Κοίτα πώς το ρουφάει!
Άσε με να φύγω!
Πού είναι ο πατέρας μου; Μπαμπά!
- Τι κάνατε στον πατέρα μου; - Τι;
Ποιο είναι το πρόβλημα; Θα σε βοηθήσουμε, αν μας πεις.
Τι άλλο να κάνετε; Με βγάλατε νοκ-άουτ!
- Με παρεξήγησες! - Ποιοι είστε;
Εμένα με λένε Φορσάιθ. Κι αυτός είναι ο...
- Πώς σε λένε; - Μπεν.
Μπεν τι;
Αν δεν ήσουν εσύ, θα ήμουν ο Μπεν Μπολτ!
Με πόνεσες πολύ που με χτύπησες.
- Ζαλίζομαι τώρα. - Δεν το έκανα εγώ, δεσποινίς.
Το μπράντι που σου έδωσε να πιεις, σε ζάλισε.
- Ευχαριστώ. - Τι έγινε με τον πατέρα σου;
Μπορεί ν' ανέβει κάποιος στη στέγη να δει αν έρχεται κανείς;
Ναι! Πήγαινε εσύ, Μπεν!
Εγώ;
Γιατί να κάνω όλα τα δύσκολα εγώ;
Ο μπαμπάς μου κι εγώ μένουμε δίπλα, στο Νο 15.
Σήμερα το βράδυ, ο μπαμπάς μου ανέβηκε στη σοφίτα...
και λίγα λεπτά αργότερα, έφτασε ένα τηλεγράφημα.
Του το ανέβασα και βρήκα την πόρτα κλειδωμένη.
Χτύπησα, αλλά δεν απαντούσε. Και φοβήθηκα πολύ.
- Βλέπεις τίποτα; - Ναι.
- Τι; - Σπίτια!
Χαζέ!
- Κάθισε εδώ. - Εντάξει είμαι, ευχαριστώ.
Λοιπόν, έψαξα παντού για να βρω ένα κλειδί ν' ανοίγει την πόρτα.
Όταν βρήκα ένα κλειδί, το δωμάτιο ήταν άδειο.
- Και; - Δεν μπορούσα να καταλάβω...
Μετά, είδα ότι ήταν ανοιχτό το παράθυρο. Και... κοίτα!
Αυτό το βρήκα στο περβάζι.
Σκέφτηκα ότι θα το πέταξε ο πατέρας μου.
Βγήκα από το παράθυρο και ανέβηκα στη στέγη.
Σύρθηκα μέχρι τη στέγη αυτού του σπιτιού...
και μετά έπεσα εδώ!
Συνέχεια πέφτεις, Μπεν! Χτύπησες;
Ποιος, εγώ; Όχι! Ξέρεις τι πέρασα εγώ στον πόλεμο;
Μια φορά πάτησα νάρκη και τη γλύτωσα τραγουδώντας.
- Πού είναι το τηλεγράφημα; - Α, ναι! Το ξέχασα αυτό!
"Εντόπισα το κολιέ Σάφολκ στο Σελντρέικ."
"Πιστεύω ότι θα το σκάσει απόψε."
"Να παρακολουθείς το Νο 17. Θα έρθω αργότερα. Μπάρτον."
Παράξενο! Θα συναντηθούν στο σπίτι.
Ξέρεις ποιος είναι αυτός ο Μπάρτον;
- Μου έπεσε το... - Αυτό εδώ;
Τι σημαίνει, αφεντικό.
Σημαίνει ότι κάτι θα συμβεί στις 12.30... στο Νο 17.
Θα είναι κάτι διαφορετικό, έτσι;
- Πήγαινε στο σπίτι σου πριν... - Όχι, δεν πάω!
- Δε θέλεις να σε βοηθήσω; - Καλύτερα να φύγεις, δεσποινίς.
Έχουν συμβεί ένα σωρό εδώ, το τελευταίο μισάωρο!
Σε είδα πώς έτρεχες πριν και έτρεμες σαν το ψάρι!
Έτσι την έπαθα κι εγώ με έσωσε ο κύριος!
Πρέπει να φύγουμε. Είναι και μισή!
- Και τι θα γίνει; - Ο Μπεν την κοπανάει!
- Δώδεκα ακριβώς! - Δώδεκα και μισή, ηλίθιε!
Νάτο! Θεέ μου, αυτό είναι!
Μπορεί να είναι η αστυνομία!
Κι αν το βρουν πάνω μου αυτό; Καλύτερα να βάλω στη θέση του.
Τι εννοείς; Πού ήταν η θέση του;
Κάτω από το πτώμα!
- Το πτώμα! Ο πατέρας μου! - Είναι άσχημα τα πράγματα!
Στο είπα!
Θεέ μου, έφυγε!
Ο μεσίτης είπε ότι μπορούμε να δούμε το σπίτι.
Ναι, ξέρω ότι είναι αργά.
Αλλά σκέφτηκα ότι...
δεν υπάρχει πρόβλημα.
Μπορώ να έρθω κι εγώ, θείε;
Πάμε πρώτα να δούμε τον επάνω όροφο, θείε;
Ναι, ίσως είναι καλύτερα...
Αλήθεια, δε μας είπατε το όνομά σας.
Θα πρέπει να μου το είπε ο μεσίτης...
αλλά το ξέχασα.
Μη μου πείτε ότι ξεχάσατε και το όνομα του μεσίτη!
Είναι τρομερό, αλλά πρέπει να ομολογήσω ότι το ξέχασα.
Τις σκάλες τις είδατε. Μήπως θέλετε να δείτε και τα δωμάτια;
Ποιος είναι αυτός;
Με όλο το σεβασμό, κύριε, η ερώτησή σας είναι ασυνήθιστη
για κάποιον που ενδιαφέρεται ν' αγοράσει ένα σπίτι.
- Ζητώ συγνώμη. - Κάθε άλλο.
Πάντως, αν θέλετε να μάθετε, είναι ο υπηρέτης μου, ο Μπεν.
Κι αυτή είναι μια φίλη μας. Σωστά;
Δεν είναι ακόμα δικό σας το σπίτι.
Κι αν επιμείνω ν' ανέβω;
- Να επιμείνετε; - Αυτό ακριβώς είπα.
- Πολλά λες εσύ! - Πολλά;
Ναι, αυτό ακριβώς είπα. Π-ω-λ-ά. Πωλά!
- Άστο σε μένα, Μπεν. - Ας ανέβουν αν θέλουν, αφεντικό.
Ελάτε πάνω, περίεργοι! Ελάτε να δείτε τι έχει.
- Διασκεδαστικός τύπος! - Ναι, είμαι κωμικός.
- Εμπρός! Ελάτε πάνω! - Ηλίθιε!
Μην ανησυχείς! Δε θα βρουν κανένα πτώμα εδώ πάνω.
Από δω, μεγαλειότατοι!
Δεν υπάρχει τίποτα ασυνήθιστο εδώ, θείε.
Αλήθεια, ανιψούλη; Ούτε σκελετοί, ούτε φέρετρα;
Νομίζω ότι θέλουν ν' αγοράσουν το καταραμένο σπίτι.
Πάντως, δεν πρόκειται να σας κάνουμε καμιά προσφορά.
- Εγώ φεύγω! - Ένα λεπτό! Μη βιάζεσαι.
Εγώ βιάζομαι; Ναι, είμαι σαν την αστραπή!
Έκανα μια ώρα ν' ανέβω εδώ και δεν κουνήθηκα καθόλου.
Έχω γίνει άλογο κούρσας! Φύγετε τώρα από δω!
- Πού βρήκες αυτό το όπλο; - Κάτω από το πτώμα, αφεντικό!
Κι αν προσπαθήσει κανείς να με σταματήσει...
θα γίνουν πολλά τα πτώματα!
Κάνε πίσω, ηλίθιε! Τι έγινε; Τι το έκανες το...
Εγώ τι το έκανα; Ωραίος είσαι! Ρίξε σε μένα τώρα το φταίξιμο!
Εγώ τα έκανα όλα; Δε χρειάζεται να κάνεις τίποτα σ' αυτό το σπίτι.
Κάθεσαι ακίνητος και όλα γίνονται μόνα τους.
Έρχονται άνθρωποι και δολοφονούνται...
σε χτυπάνε χωρίς λόγο, βλέπεις πατημασιές χωρίς πόδια!
Σας βαρέθηκα όλους σας!
- Εγώ φεύγω! - Άστο κάτω αυτό.
Γαμώτο! Έχει όπλο!
Παράτα με! Άσε με!
Καημένο αφεντικό! Δεν ήθελα να το κάνω!
Δεν ήξερα ότι είναι γεμάτο!
Ελάτε, πάμε εκεί μέσα.
Έλα κι εσύ.
Εντάξει είναι, ευχαριστώ. Τα καταφέρνω.
Ευχαριστώ.
Φοβάμαι ότι χάνετε το χρόνο σας.
Δεν ακούει, ούτε μιλάει.
Μου επιτρέπετε;
Ψηλά τα χέρια.
Ψάξε τον κύριο.
- Μία λίρα και 9 λεπτά. - Φοβερός ντετέκτιβ!
Η σειρά σου τώρα, Μπεν.
Ποιος σου έδωσε την άδεια να με λες "Μπεν" ;
- Δεν ξέρω το άλλο σου όνομα. - Τζορτζ Εξυπνάκιας!
Μ' αρέσεις, Μπεν. Με κάνεις και γελάω.
Να το θυμάσαι αυτό, αφεντικό!
Θα τον κάνω μέλος του υπουργικού μου συμβουλίου.
- Πότε θα γίνει αυτό; - Σύντομα, θα το προωθήσω.
- Λουκάνικο; - Για σε παρακαλώ!
Τι το πέρασες; Χριστουγενιάτικο μπισκότο;
Πήγαινε στη θέση σου εσύ.
Και τώρα η δεσποινίδα.
Κάτω τα χέρια σου!
Αν ήταν εδώ ο μπαμπάς μου, δε θα γινόταν τώρα αυτό.
Τι έχεις εδώ;
Ντετέκτιβ Μπάρτον.
- Πού βρήκες το τηλεγράφημα; - Κι εσένα τι σε νοιάζει;
- Εσύ είσαι η μις Ακρόιντ; - Να κοιτάς τη δουλειά σου.
Δεσποινίς, φρόντισε να μου απαντήσεις, αλλιώς θα...
Απάντησέ του, δεσποινίς Ακρόιντ, αλλιώς θα 'χουμε προβλήματα.
Λοιπόν, ο πατέρας σου γνωρίζει αυτό το τηλεγράφημα;
Το τηλεγράφημα έφτασε, αφού είχε φύγει ο πατέρας μου.
- Και τα διαμάντια; - Δεν ξέρω τίποτα για διαμάντια.
Πιστεύεις ότι ο πατέρας σου σού έκρυβε κάποιο μυστικό;
Άλλη μια ερώτηση και θα σου ρίξω μπουνιά στο μάτι!
- Τι βλέπεις εδώ; - Το τρένο.
Ποιος διάολο είσαι εσύ;
Ο ανιψιός σου. Με υιοθέτησες με το που μπήκαμε εδώ μέσα.
Κόψε τ' αστεία. Τι θέλεις;
- Θες να φύγεις απ' τη χώρα; - Αυτό ακριβώς θέλω.
Έκλεισα ένα ταξίδι με τον κύριο Σελντρέικ...
με το τρένο Άουτλουκ, που πάει στην ενδοχώρα.
Δικό του δεν είναι αυτό το σπίτι;
Αυτό είναι το εισιτήριό μου. Το δικό σου πού είναι;
Είσαι σίγουρος ότι είναι το εισιτήριό σου αυτό;
Θεέ μου! Έσβησε η λάμπα!
Ηρέμησε, φίλε!
- Εγώ; - Ναι.
Θα τα χάσω όλα, έτσι;
Πρώτα σκοτώνω κάποιον με ένα λουκάνικο.
Πετάω το πτώμα από το παράθυρο, με άδειο στομάχι.
Μετά, σβήνω όλα τα φώτα σ' αυτό το καταραμένο σπίτι.
Αν μπορούσα να τα κάνω όλα αυτά, θα σας έστελνα στην Ιεριχώ!
- Πού να τον βάλουμε; - Στο μπάνιο!
Τι τύχη κι αυτή! Είμαι δολοφόνος, ψεύτης...
και τώρα θα γίνω αξεσουάρ στο μπάνιο!
Ξέρεις τίποτα γι' αυτά τα διαμάντια;
Γιατί θα 'πρεπε; Αυτή ήταν δουλειά του Σελντρέικ.
Τα 'χει πολύ καλά κρυμένα. Μάλλον σ' αυτό το σπίτι.
Σύμφωνα με το τηλεγράφημα, είναι πολύ πιθανό...
να ξέρει και ο ντετέκτιβ Μπάρτον πού βρίσκονται.
Αν έρθει εδώ, ξοφλήσαμε!
Άκου, αν έρθει ο Σελντρέικ, γιατί δε τα μοιραζόμαστε;
Μπορούμε να το κάνουμε. Αλλά απ' όσο ξέρω τον Σελντρέικ...
δε θα είναι και πολύ εύκολο.
Νομίζω ότι είναι υπερβολικές οι φήμες που κυκλοφορούν γι' αυτόν.
Μπορεί να είναι νεκρός. Υπάρχει ένα πτώμα εκεί.
Δεν είναι εύκολο να σκοτώσεις τον Σελντρέικ.
Κοίτα!
Καλά το είπες. Δεν είναι εύκολο να με σκοτώσεις.
Εσύ είσαι ο Σελντρέικ;
Θα πάτε κι οι δύο με το τρένο;
Και το κορίτσι μαζί.
Ποιος είναι αυτός με τη δεσποινίδα Ακρόιντ;
Εδώ τον βρήκαμε, όταν ήρθαμε. Είναι άλλος ένας στο μπάνιο.
Δεν μπορούμε ν' ασχοληθούμε μαζί τους τώρα. Ας πηγαίνουμε.
Να σου πω! Δε θα ήταν καλύτερα αν...
Δεν ξέρω πώς γίνονται αυτά τα πράγματα...
αλλά δε θα ήταν καλύτερα να τους δέναμε;
Είναι απαραίτητο;
Εκτός αν θέλεις να καλέσουν την αστυνομία.
Ελπίζω να μη σας πειράζει. Πρέπει να πάρουμε το τρένο.
- Μη γίνεσαι τόσο ανόητος. - Έλα, σε παρακαλώ!
Λυπάμαι που πρέπει να πάμε αυτό το ταξίδι...
αλλά πρέπει ν' αφήσουμε κάποιον εδώ, να προσέχει το σπίτι.
Το καταλαβαίνω. Κυκλοφορούν πολλοί κλέφτες εδώ γύρω.
Λοιπόν, πάμε στο τρένο τώρα. Από δω.
- Μπράβο, μπαμπά! - Όλα εντάξει;
Ο πατέρας σου;
Ωραία τους κοροϊδέψατε, κύριε Ακρόιντ.
Παρακολουθώ πολύ καιρό αυτό το σπίτι.
- Για την αστυνομία; - Περίπου.
- Καταραμένοι κόμποι! - Θα μας βοηθήσει ο Μπεν.
- Ποιος είναι ο Μπεν; - Τον κλείδωσαν στο μπάνιο!
Νόμιζες ότι θα τη γλύτωνες;
Θεέ μου! Κι άλλο λάθος!
Για πού το 'βαλες εσύ; Κάνε πίσω!
Τι άνθρωποι! Θέλω να σας ξεφορτωθώ μια και καλή!
Δέστε τους πάλι! Πιο καλά, αυτή τη φορά.
Πού είναι ο άλλος τύπος που μας κλείδωσε;
Τον κλείδωσα στο διάδρομο. Τον περάσατε για μένα, έτσι;
Ελπίζω να μην κάνω πάλι λάθος. Εσύ είσαι ο κύριος Σελντρέικ;
Αυτοπροσώπως!
Λες να έκαναν τίποτα κακό στον μπαμπά;
Όχι, μπλοφάρουν.
Τι σε τσίμπησε εσένα; Γιατί δε μιλάς;
Άστην ήσυχη! Είναι κωφάλαλη.
- Λοιπόν; Δε θα φύγουμε; - Ναι, ξεκινήστε.
- Από δω είναι ο σωστός δρόμος; - Ασφαλώς!
Όλο ευθεία και μετά κάτω, στο κελάρι.
Σε πειράζει να πας πρώτος;
Θα ξανάρθω!
Μίλησε!
Ψέματα είπε ότι είναι κωφάλαλη!
Ήταν κόλπο του κλέφτη!
- Όπως στις ταινίες δεν είναι; - Δε μ' αρέσουν αυτές οι ταινίες.
Ευχαριστώ.
Λιποθύμησα!
Τι δουλειά έχεις μ' αυτούς τους απατεώνες;
Λες να μ' αρέσει που είμαι μαζί τους;
Γιατί είσαι μαζί τους;
Είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω.
Και είναι πιο ασφαλές για σένα.
Αν μας πιάσει η αστυνομία, εσένα δε θα σε νοιάξει. Σωστά;
- Πρέπει να υπάρχει έξοδος. - Δεν ξέρω.
Πρέπει να φύγω. Θα ξανάρθουν εδώ!
Είσαι καλά; Πρέπει να πάμε στους άλλους.
Θα τους έχουν κλειδώσει στο μπάνιο.
Ηλίθιε! Κοίτα τι έκανες!
Ο Θεός μας αγαπάει, δεσποινίς. Δεν ήξερα ότι ήσουν εσύ!
- Είναι η δεύτερη φορά απόψε! - Σου άξιζε!
Χτύπησε το κεφάλι του στο μπάνιο.
Είναι σοβαρά! Πρέπει να φέρουμε ένα γιατρό.
Πήγαινε στους άλλους εσύ. Είμαι εντάξει.
Σίγουρα; Πάμε, Μπεν! Πάρε ένα κερί!
Κερί;
Περίμενέ με, αφεντικό!
- Γαμώτο! - Τι έπαθες πάλι;
Χτύπησα το κεφάλι μου!
Είναι φυσικό να χτυπήσεις, αφού δεν προσέχεις!
Πώς να προσέχω, έτσι που με τρέχεις συνέχεια;
- Δεν έρχομαι. - Τελικά δεν είναι κωφάλαλη!
- Τι είπες; - Δεν έρχομαι.
- Τι θα πει αυτό; - Δεν έρχομαι, αυτό είναι όλο.
Δε θα έχεις κι άλλη φορά αυτή την ευκαιρία.
Δεν πάνε όλα τα τρένα στην ενδοχώρα.
- Το αποφάσισα! Δεν έρχομαι! - Άσε τα παιδιαρίσματα.
Δεν ξέρω τι παιχνίδι παίζεις, αλλά θα έρθεις!
Ξέρεις πάρα πολλά για να σ' αφήσω εδώ.
Γιατί γύρισες πίσω στον τύπο που δέσαμε;
Δεν έχει σημασία! Θα μου εξη- γήσεις στο τρένο! Πάμε!
Αρκετά, αφεντικό! Ας φωνάξουμε την αστυνομία.
Για να συλλάβουν την κοπέλα; Δε θα το επιτρέψω αυτό!
Φέρυ-μπόουτ που μεταφέρει τρένα στην ενδοχώρα.
Υπηρεσία Φέρυ μεταξύ Γερμανίας-Μεγάλης Βρετανίας.
"ΕΜU-Τονωτικό Κρασί"
Μας είδε ο φρουρός. Πάμε να δούμε τι γίνεται.
- Καλησπέρα! - Ακούστε να σας πω!
Ελπίζω να μην ενοχλούμε, αλλά...
Δεν έχετε δουλειά σ' αυτό το τρένο. Θα το σταματήσω!
Καλύτερα να μην το κάνετε αυτό, γιατί...
Ας τον δέσουμε τώρα, να τον βάλουμε εκεί.
Πώς έφτασες ως εδώ; Θα μπορούσες να σκοτωθείς!
Ευχαριστώ.
Λοιπόν; Τι έγινε;
- Με ποιο πράγμα; - Με τα διαμάντια!
θα τα μοιραστούμε, έτσι;
Τρέχει πολύ το πούλμαν, έτσι;
Άκου καλά τι θα σου πω! Κράτα τα χέρια σου εκεί που είναι!
Σελντρέικ, μη λες ψέματα ότι τα άφησες εκεί πέρα.
- Ξέρεις πολλά εσύ, έτσι; - Να 'σαι σίγουρος.
Δώστα να τελειώνουμε!
- Λες να τα φοράω στο χέρι; - Όχι. Στη τσέπη σου θα είναι.
Κατέβασε το όπλο, ηλίθιε! Δε βλέπεις ότι είναι μπάτσος;
Μα το Θεό, Σελντρέικ, έχεις δίκιο!
Τον γνώρισα απόψε, την ώρα που έφτασα στο σπίτι...
και μου φάνηκε πολύ περίεργος.
Τρίχες!
Κάτσε στην άκρη! Πρόσεχέ τον, Μπραντ!
Πρόσεχε καλά τον καταραμένο ντετέκτιβ Μπάρτον.
Εντάξει, Σελντρέικ, αλλά δεν τελειώσαμε με το κολιέ!
Έτσι λες;
Δεν το έχω!
- Παλιοκλέφτη, δώστο μου! - Εγώ; Ούτε που το είδα!
Τότε, γιατί επέμενες να έρθει μαζί σου η κοπέλα;
Χαίρετε!
- Δώσε μου το κολιέ, σε παρακαλώ. - Τι σημαίνει πάλι αυτό;
Άσε το θέατρο καλύτερα!
Ναι, τώρα θα μου πεις αυτό που υποπτευόμουν για σένα!
- Ότι είμαι αστυνομικός, έτσι; - Ναι.
Τώρα που το ξεκαθαρίσαμε, τι έχεις να πεις;
Δεν το έχω.
Δε θα γύρναγες πίσω στο σπίτι, χωρίς λόγο.
Όσο ξέρει ο Μπεν για το κολιέ, άλλο τόσο ξέρω εγώ.
Αν είχα το κολιέ, θα στο έδινα!
Μάλλον πρέπει να σε ψάξω.
Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό σε μια κυρία!
Έλα, αφεντικό, πάρτο! Εδώ είναι!
Ποιον πας να κοροϊδέψεις τώρα;
Εντάξει, δεσποινίς μου.
Τζουλς, κοίτα!
Φύγετε από κει!
- Μην πυροβολήσεις! - Κατέβα από κει!
Έλα, συνέχισε!
"Κάντε εδώ μια στάση για τσάι"
- Λιποθύμησε. - Χτύπησε στη μπάρα.
Φέρυ Νο 3 - Λονδίνο
- Τι εννοείς; - Κατάλαβαν ποιος ήμουν.
- Και ποιος είσαι; - Ο ντετέκτιβ.
Ναι, εγώ είμαι ο Μπάρτον.
- Εσύ είσαι ο Μπάρτον; - Ναι.
Παρακολουθώ μια βδομάδα τώρα τον Σελντρέικ γι' αυτό το κολιέ.
Δεν το βρήκες ακόμα;
Όχι, αλλά βρήκα την κοπέλα. Το ίδιο κάνει.
Κύριε Μπάρτον, μη βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσματα.
Δε νομίζεις ότι ξεπερνάς τα όρια της δικαιοδοσίας σου;
Επίτρεψέ μου να το χειριστώ με το δικό μου τρόπο.
Τότε, άσε το Μπάρτον και χρησι- μοποίησε το όνομά σου, Ντόιλ!
Τι εννοείς "Ντόιλ" ;
Ήσουν πολύ καλός, Ντόιλ, αλλά έκανες δυο πολύ σοβαρά λάθη.
Πρώτον, η αστυνομία δε θα κυνηγούσε μόνο το κολιέ...
αλλά κι εσένα!
- Εμένα; - Ναι.
Ήξεραν ότι το κολιέ θα τους οδηγούσε στον Σελντρέικ...
και ο Σελντρέικ θα τους οδηγούσε σε σένα, κύριε Χένρυ Ντόιλ!
- Κάνεις λάθος! - Αλήθεια;
Το δεύτερο μεγάλο λάθος σου ήταν ότι έκανες τον ντετέκτιβ.
Και κυρίως, ένα ντετέκτιβ με το όνομα Μπάρτον.
Γιατί το πιο ωραίο απ' όλα είναι ότι εγώ είμαι ο Μπάρτον.
Ήσουν άτυχος, Χένρυ.
Καληνύχτα, Νόρα.
Ηλίθιε!
Καληνύχτα!
Εσύ είσαι ο αληθινός ντετέκτιβ και έκανα εγώ όλη τη δουλειά;
Λοιπόν;
- Τι θα κάνουμε τώρα; - Εσύ τι σκοπεύεις να κάνεις;
Καλύτερα να έρθεις μαζί μου.
Πού;
Για πρωινό.
Θα μ' αφήσεις να μένω στο σπίτι, αφεντικό...
αν σας κάνω ένα ωραίο γαμήλιο δώρο;