Ασταμάτητα και θαρραλέα αγωνιζόμαστε...
...για την εθνική σωτηρία της Ιρλανδίας!
Όποτε σκεφτήκαμε όλοι μαζί, όποτε πολεμήσαμε μαζί...
...πάντα ήμασταν νικητές!
Να το θυμάστε!
Όποτε πολεμήσαμε όλοι μαζί...
...ήμασταν πάντα νικητές!
Όποτε είχαμε χωριστεί...
...ήμασταν πάντα νικημένοι!
Ο μόνος τρόπος ν'αποφύγουμε αυτή τη δυστυχία...
...είναι να ενωθούμε γι' άλλη μια φορά!
Όχι για χάρη του ενός ή του άλλου κόμματος...
Όχι για χάρη των Δημοκρατικών ή της Κυβέρνησης...
...αλλά για να σωθεί η Ιρλανδία!
Αντρειωμένα και με καρδιά γεμάτη θάρρος...
Αψηφώντας τις πληγές και το θάνατο...
...πρέπει να μπούμε ανάμεσα σ' αυτούς που θ' αλληλοσκοτωθούν.
Να τους κρατήσουμε μακριά τον έναν απ'τον άλλον...
...και στ' όνομα της ενότητας...
- Τι έγινε; - Ενέδρα ήταν.
Έβγαζε λόγο ένας Δημοκρατικός...
...και του την ανάψανε πριν πάρει κανείς χαμπάρι.
Έξοχη ενέδρα ήτανε, έξοχη!
Μακάρι να'ξερα πότε θα πάψουν να σκοτώνουν τον κοσμάκη!
Πανικοβλήθηκαν οι ανόητοι και με ποδοπατήσανε!
Ξελιγωθήκανε στην τρεχάλα!
Σάμπως ήσουνα πιο αξιοπρεπής, εσύ, Τζόξερ;
Αφού με πλάκωσε ο κόσμος!
Τώρα δεν μπορείτε να βγείτε έξω.
Πιο μετά, ν'ανακατευτείτε με τον κόσμο.
Θα 'χετε μάθει για το γιο της καψερής της κυρά-Τάνκρεντ.
Τον βρήκανε σ' ένα δρομάκι κόσκινο απ' τις σφαίρες...
Όλη νύχτα ήτανε, λένε, εκεί κι ούτε ψυχή δεν ήταν κοντά.
Τι νέα έχεις;
Λένε πως κάποιος κοντινός, από τη γειτονιά...
...ήταν εκείνος που τον κάρφωσε.
Λένε πως ήτανε αρχηγός στην ενέδρα...
...κι ότι αυτός είπε πού κρυβότανε ο Τάνκρεντ.
Οι Δημοκρατικοί αφρίζουν!
Λένε πως δε θα ησυχάσουν αν δε τον βρουν.
Και τι μπορούν να κάνουν;
Έννοια σου κι είναι οργανωμένοι. Ξέρουνε καλά τη δουλειά τους.
Δε θέλουμε καρφιά στη γειτονιά απ'όποια πλευρά κι αν είναι.
Αυτός ο πόλεμος με Δημοκρα- τικούς και Κυβερνητικούς...
...πρέπει να σταματήσει.
Δε θα ζήσουμε όλη μας τη ζωή αποφεύγοντας τις σφαίρες...
...που έχουν άλλους για προορισμό.
Ας πιούμε ένα ποτό...
...μια και γλιτώσαμε από σίγουρο θάνατο.
Τζόξερ, η φωνή σου ακούστηκε σαν μελωδία.
Είχα...
Είχα μισή κορώνα χωμένη κάπου βαθιά στην τσέπη μου.
Μην άρχισες να πίνεις και στον ύπνο;
Χάλασα λίγα μόνο για ένα μισόκιλο.
Τούτη τη φορά, εσύ θα τα κεράσεις.
Τούτη τη φορά, ε; Όχι!
Εσύ είπες να κεράσεις, εσύ πρέπει να πληρώσεις.
Πώς να πληρώσω αφού δε μου 'μεινε τίποτα;
Τι πάθατε τώρα;
Ξόδεψε και πάλι τα λεφτά του ασυλλόγιστα.
Κερνάει ποτά και θέλει να πληρώσουνε οι άλλοι!
Ξεχάστε το, θα τα πληρώσω εγώ.
Φέρε άλλη μια γύρα.
Κυρία Μάντιγκαν, σαν εσένα δεν υπάρχει άλλη.
Πάντα το 'λεγα πως είναι μεγα- λόκαρδη.Έξοχη γυναίκα!
Ο κόσμος ολάκερος το ξέρει! Εις υγείαν!
Τώρα πρέπει να πηγαίνω.
Έχω μια σοβαρή συνάντηση σε μισή ώρα.
Καλά που μίλησες!Έχω κι εγώ μία, σε είκοσι λεπτά!
Ας πιούμε άλλο ένα, πριν φύγετε.
Πολύ θα 'θελα να μείνω, αλλά πρέπει να βιαστώ.
Έλα στο σπίτι. Η Ήρα έχει φύγει από ώρα.
Δε θα πιούμε άλλο ποτό, αλλά θα πιούμε τσάι.
Έλα, σου λέω. Θα'ναι φευγάτη τώρα.
Πνεύμα γλυκό, την προσευχή μου άκου...
Πνεύμα γλυκό την προσευχή του άκου...
Γιατί ύστερα θ' αναλάβω εγώ, αν δεν προσεύχεται να βρει δουλειά!
Έξοχο τραγούδι!
Ένα τσαγάκι έχω για παρηγοριά όταν αυτή είναι φευγάτη.
Δεν έπρεπε να τη φωνάζουν Ήρα...
...αλλά Θεά της Θ λίψης μ' αυτή τη γκρίνια που'χει.
Τι φρίκη να'σαι με κάποια που όλο γκρινιάζει.
Δε ξέρω πώς τ' αντέχεις, εγώ θα γερνούσα πριν την ώρα μου.
Ευτυχώς, όμως, που όλο λείπει...
...γιατί σαν λείπει οι γάτα, χορεύουν τα ποντίκια!
Κάτσε κοντά στη φωτιά κι εγώ βάζω το τσάι.
Έξοχο πράγμα το τσάι, έξοχο!
Φτιάχνει το κέφι χωρίς...
Κάτσε στη φωτιά να πιούμε ένα τσαγάκι. Θέλεις κι αυγό μήπως;
Δε μπορώ να μείνω! Βιάζομαι φοβερά!
Ξέρεις εκείνο τον εργοδηγό στο Κιλίστερ, ε;
Αφού είναι κολλητός σου.
Ο εργοδηγός στο Κιλίστερ... Μάλιστα!
Έξοχος άνθρωπος, έξοχος!
Έλα να φάμε παρέα, μου είπε...
...και θα σε βάλω στη δουλειά, μαζί κι όποιον φίλο σου φέρεις.
Έξοχος άνθρωπος!
Την κατάλληλη ώρα ήρθε η δουλειά. Είμαι σε φόρμα!
Τα πόδια μου δε με πονάνε. Πριν μια βδομάδα ήμουν σα σακάτης!
κλείνει μια πόρτα ο Θεός, αλλά ανοίγει κάποια άλλη.
Μόνο έντεκα είναι; Έχουμε καιρό!
Θα βάλω το παντελόνι της δουλειάς, αφού φάω πρώτα...
...και θα πάμε με την ησυχία μας.
Να πάρουμε μαζί μας και τα φτυάρια;
Ναι, καπετάνιε. Καλύτερα νά'μαστε έτοιμοι.
Πάρε το μακρύ σου φτυάρι κι εγώ θα φέρω την αξίνα.
Μπορεί να μην τα χρειαστούμε, αλλά μπορεί και ναι.
Γύρευε το καρφί κι έχασε το παπούτσι. Γύρευε το παπούτσι...
...κι έχασε τ' άλογο. Γύρευε τ' άλογο και χάθηκε αυτός!
Έξοχη παροιμία, έξοχη!
’ει στα τσακίδια!
Φτυάρι!
Πιο καλά δουλεύεις το μαχαιρο- πήρουνο, παρά το φτυάρι!
Αν ήτανε δουλειά αληθινή, θα'σουν η μέρα, νύχτα!
Ούτε δαχτυλάκι δε θα σήκωνες απ'τον πόνο των ποδιών σου!
Δουλεύω σα σκυλί για το φα¨ι¨ σου κι εσύ κορδώνεσαι σαν παγώνι!
Μακάρι να 'μουνα νεκρός!
Όλοι σε λένε καπετάνιο...
...κι ήσουν σε μαούνα καρβου- νιάρικη απ' εδώ ως το Λίβερπουλ!
Αλλά, όταν σ'ακούει κάποιος να μιλάς...
...θαρρεί για λίγο πως είσαι ο Χριστόφορος Κολόμβος!
Ποτέ σου δε θα ησυχάσεις;
Δε βαρέθηκες όλο να θες να ησυχάσεις;
Θες να με διώξεις απ' το σπίτι;
Πού θα πας; Πίσω στο μπαρ του Φόλι;
Δεν ήπια γουλιά οινόπνευμα...
...εδώ και τρεις βδομάδες.
Βάλ'το στη φωτιά. Μπορεί να'ναι το τελευταίο!
Δε θα φάω πρωινό. Έχουμε και φιλότιμο.
Θα φας ή όχι;
Δε θα φάω. Χάρισμά σου!
Κάπου θα βρω ένα φλιτζάνι τσάι.
Μη θαρρείς πως θα κάτσω να σε κανακεύω!
Επιτέλους. Σας γύρευα παντού!
Μου είπαν στου Φόλι όταν σας έχασα μόλις για δέκα λεπτά.
Τι λόγος σου πέφτει αν ήμουν σε μπαρ ή όχι;
Γιατί με πήρες καταπόδι;
Δεν τολμάω να βγω απ'το σπίτι και με τριγυρίζουν σπιούνοι!
Εγώ για καλό σας γύρευα.
Είναι για μια δουλειά στα ορυχεία Ραθ.
Ζητήστε τον Μάναγκαν, τον εργοδηγό, και θα σας φροντίσει.
Μη με παρακολουθείς, όμως, σαν αστρονόμος που κοιτάει άστρα.
Κυνήγα τη Μαίρη σα θες, μ'εμένα δικαίωμα δεν έχεις.
Ωχού, το δεξί ποδάρι μου πάει να με σφάξει!
Δε θα πάρει ώρα να ταξιδέψει ο πόνος ως τ'αριστερό.
Μόλις μυριστεί δουλειά, τον πιάνουνε τα πόδια του.
Δε θα'χει σκαρφαλώματα, ε;
Δεν ανεβαίνω σκαλιά με τέτοια πόδια.Ύστερα πώς θα κατεβώ;
Σκάλες δεν ανεβαίνεις, αλλά ξεγλιστράς σα χέλι!
Κάτσε να φας και τράβα να ντυθείς.
Και μη μου παριστάνεις το ψοφίμι!
Δε θέλω, είπα. Θα πνιγώ με τόσα που'χεις πει...
Έχω και φιλότιμο!
Ας το δούμε, λοιπόν. Τράβα ν'αλλάξεις παντελόνι.
Καλύτερα να'μουν νεκρός!
Καλύτερα νεκρός...
Μ'έπιασε και στ'άλλο πόδι!
Μονάχα εγώ ξέρω πόσο υποφέρω...
...με τόσους πόνους στα ποδάρια!
Πρέπει να πηγαίνω. ’ργησα πολύ.
Η Μαίρη δεν είναι εδώ;
Βγήκε πριν λίγο.
- Θ' αργήσει; - Δε ξέρω. Γιατί;
Τά'φτιαξε με κάποιον άλλο.
Την είδα κρεμασμένη πάνω του έξω απ'την αίθουσα χορού...
Ήταν ένας λιμοκοντόρος με μπαστούνι και γάντια!
Μεγάλη είναι και ξέρει να προσέχει.
Ακόμα εδώ είσαι εσύ;
Πιάνεις όλο τον τόπο!
Παιδιά, σου λέει! Σκασίλα τους για τους γονιούς τους.
Παντού τα ίδια θα'ναι.
Ο κόσμος όλος είναι χαμένος στο μεθύσι!
Λουκάνικο! Ας το χαρεί εκείνη...
Στα γόνατα να με παρακαλούσαν, πάλι δε θα το 'θελα.
Το τσάι είναι όπως πρέπει.
Σαν οι κοκκινολαίμηδες στήσουν πάλι τη φωλιά τους...
Σαν τα λουλούδια βάλουν τα καλά τους...
Μήπως θέλετε μια ραπτομηχανή;
Δε θέλω ραπτομηχανές!
Σαν οι κοκκινολαίμηδες στήσουν τη φωλιά τους...
’κουσες το χαλασμό κάτω;
Ποιος χτυπάει;
Ποιος χτύπησε έτσι; Δε μ' ακούς;
Πού στο διάολο να ξέρω;
Τζόξερ, ρίξε μια ματιά απ' το παράθυρο.
Και να φάω καμιά σφαίρα στη μούρη; Δε σφάξανε!
Καλύτερα δειλός, παρά στον τάφο!
Κάποιος με καμπαρτίνα.
Φεύγει. Βαρέθηκε να χτυπάει.
Κόπιασε να πιεις τσαγάκι, Τζόξερ.
Φοβάμαι μη φανεί πάλι στα ξαφνικά η κυρά σου.
Κάτι μέσα μου λέει να φύγω αμέσως.
Αν γίνει το κακό, την κοπανάς από'δώ.
Δυο βήματα είναι ως τη στέγη.
Μόλις πάει στο άλλο δωμάτιο, σου σφυράω κι έγινες καπνός.
Δε θα μείνω πολύ.
Ποιανού είναι το βιβλίο;
Της Μαίρης. Όλο διαβάζει τελευταία.
Σκουπιδαριά, μη θαρρείς.
Έχεις διαβάσει την Εξορία στη Σιβηρία; Έξοχο βιβλίο, έξοχο!
Ξέχνα τη Σιβηρία και φάε λουκάνικο.
Γιατί έβαλες το παντελόνι της δουλειάς;
Έχω να πάω σε δουλειά.
Δεν είχες προλάβει να φύγεις και νάσου ο Ντιβάιν...
Να πάω λέει στα ορυχεία στο Ραθ και θα'χω δουλειά.
Ωραία νέα!
Από πού κι ως πού ωραία;
Αν ήσουν στη θέση μου, θα τά'λεγες ωραία;
Ούτε να συρθώ δεν μπορώ από τους πόνους.
Τι θα πάθω, έτσι και κουβαλήσω κανένα σακί τσιμέντο;
Πού'ναι τα νιάτα σου, που'σουν σ' ένα βαρβάτο πλοίο...
...κι η καταιγίδα να φυσάει γύρω στα ξάρτια...
...κι άκουγες μόνο, "Πηδάλιο αριστερά"!
Εκείνες ήτανε οι εποχές!
Τίποτα δεν ήτανε ζόρικο για μένα τότε.
Σαλπάραμε από τον Κόλπο του Μεξικού...
...για τον Ανταναρτικό Ωκεανό.
Αυτά που είδα, ανθρώπου μάτι δεν τα'χει αντικρίσει..
Απ' τους χριστιανούς, κανείς.
Πόσες φορές δεμένος στο πηδάλιο...
...με τους αέρηδες να φυσάνε μανιασμένα...
...και τα κύματα αλύπητα να με χτυπούν...
...και κάθε στιγμή να λες πως ήρθε η ώρα σου...
Και φυσάει και φυσάει...
"Φύσαγε" είναι το σωστό, αλλά οι ναυτικοί λέμε "φυσάει".
Έξοχη λέξη, έξοχη!
Και φυσάει, και φυσάει...
Κοίταζα συχνά-πυκνά τον ουρανό...
...κι αναρωτιόμουνα...
Τι είναι τ' αστέρια;
Κ άρβουνο πουλάω...
Αυτή είναι η απορία. Τι είναι τ' αστέρια;
Κι ύστερα, έριχνα άλλη μια ματιά...
...κι αναρωτιόμουνα, "Τι είναι το φεγγάρι;"
Αυτό είναι το ερώτημα. Τι είναι το φεγγάρι;
Δεν έχω ώρα να σου μιλήσω, κα Μάντιγκαν!
Ήρθε!
Τι στην ευχή κάνεις κατάχαμα;
Τράβα ν'αλλάξεις παντελόνι, βάλε κολάρο και συγυρίσου λίγο.
Έρχεται κάποιος με τη Μαίρη και σου'χει σπουδαία νέα!
Δουλειά, φαντάζομαι.
Κάτσε ν'αρχίσω την πρώτη και κοιτάμε για τη δεύτερη μετά.
Δεν είναι δουλειά. Την τύχη σου θα κάνεις!
Τι'ναι αυτά τα μυστικά;
Τράβα ν'αλλάξεις παντελόνι, είπα!
Για όνομα του Θεού! Κοίτα χάλια!
Ο Τζόξερ ήταν εδώ!
Μητέρα, ο Τσάρλι.
Περάστε, κύριε Μπένθαμ, καθίστε.
Σ' αυτή την καρέκλα.
Έρχεται σε μια στιγμή. Αλλάζει παντελόνι.
Μη σας βάζω σε κόπο, κυρία Μπόιλ.
Για σκέψου! Ξέρατε τη Μαίρη κι αυτή τα'ξερε και δε μιλούσε.
Καλύτερα, όμως, τώρα που είμαστε ξετιναγμένοι!
Γιατί χαλάς τον κόσμο;
Βγάζω το παντελόνι!
Είν'ανάγκη να το μάθει όλος ο κόσμος; Γιατί αλλάζεις πάλι;
Παράτα με ήσυχο!
Οι τιράντες μου; Για το Θεό, πού τις άφησα;
Περασμένες τις έχεις!
Είν'ικανός να ψάχνει κάτι ως τη Δευτέρα Παρουσία!
Τζόνι, έλα μια στιγμή.
Παράτα με ήσυχο!
Έλα να σε γνωρίσω στον κύριο Μπένθαμ.
Ο γιος μου έχει βασανιστεί πολύ.
Παιδάκι ήταν μέσ'στο Πάσχα, όταν τον χτύπησε η σφαίρα στο γοφό.
Το χέρι του το 'χασε στη μάχη στην οδό Ο'Κόνελ.
Έδωσε πολλά για την Ιρλανδία, για καλό δεν ξέρω αν είναι.
Θα το ξανάκανα, μάνα. οι αρχές δεν αλλάζουν.
Έχασες τις πιο καλές μαζί με το χέρι σου.
Τέτοιες αρχές έχει ο καλός μεροκαματιάρης.
Ο σύζυγός μου.
Χάρηκα πολύ. Πώς είστε;
Όχι πολύ καλά. Υ ποφέρω απ' τα πόδια μου.
Δε θα πονάς για πολύ, όταν ακούσεις τον κύριο Μπένθαμ.
Ας τελειώνουμε. Με σφίγγει το κολάρο.
Φαντάζομαι θυμάστε τον κύριο Έλισον από το Σάντρι.
Συγγενής σας είναι, νομίζω.
Προγνώστης είσαι, αναβλητής; Και βέβαια τον θυμάμαι.
Πέθανε, λοιπόν.
Μια βδομάδα πριν πεθάνει, μου ζήτησε να γράψω τη διαθήκη του.
Μου είπε ότι ήθελε ν'αφήσει την περιουσία του σε δύο.
Στο δεύτερο ξάδελφό του, Μάικλ Φίνεγκαν από το Σάντρι...
...και στον Τζον Μπόιλ, πρώτο ξάδελφο απ' το Δουβλίνο.
Εγώ είμαι αυτός;
Εσείς, κύριε Μπόιλ.
Θα σας διαβάσω αντίγραφο της διαθήκης που έχω μαζί μου.
Είναι η τελευταία θέληση του Γουίλιαμ Έλισον.
"Επιθυμώ να κατανεμηθεί ως εξής η περιουσία μου. "
"20 λίρες στην Εταιρεία Αγίου Βικεντίου. "
"60 λίρες για λειτουργίες για τη σωτηρία της ψυχής μου... "
Πεταμένα λεφτά.
Πόσα είναι το μερτικό μου;
Θα έλεγα, πως σύμφωνα με τη διαθήκη, είναι 1 .500-2.000 λίρες.
Μια περιουσία, πατέρα!
Επιτέλους, θα πάμε κάπου που δε θα μας ξέρουν!
Δε θα'χεις την έγνοια της δουλειάς για κάμποσο καιρό.
Ποτέ ξανα δε θ'αμφισβητήσω την καλοσύνη του Θεού.
Μέσ'στη μαυρίλα, βγαίνει μια άσπρη μέρα, λέει ο Τζόξερ.
Συγχαρητήρια, κύριε Μπόιλ.
Ήρα, Μαίρη, Τζόνι, πρέπει να πενθήσουμε.
Ποτέ δεν περίμενα να φύγει έτσι, ο κακόμοιρος ο Μπιλ...
Αλλά όλοι μια μέρα θα πεθάνουμε...
Εσύ Ήρα, σήμερα...
Αύριο, ίσως εγώ...
Θ λιβερό, αλλά δε γίνετ'αλλιώς.
Αναπάψου εν ειρήνη...
...ή στη δική μας γλώσσα, σαν τον ’ γιο Πατρίκιο...
Αυτό είναι "ο Θεός σώζοι την Ιρλανδία"!-
Τι ίδιο είναι. Προσευχή κι αυτή.
Μαίρη, Τζόνι, πρώτα η αξιοπρέπεια.
Ήρα, τέρμα ο Τζόξερ. Είν' ένας προγνώστης, ένας...
Ώστε τέρμα ο Τζόξερ, ε;
Ο Τζόξερ στην ταράτσα να τον χτυπάει ο άνεμος...
...δεν είναι τίποτα κι έχει φίλο αυτόν το γραβατωμένο!
Τι σ'έφερε στην ταράτσα; Τι έκανες εκεί;
Ονειρευόμουν πως έπλεα στον Ανταρκτικό Ωκεανό...
Και φυσάει, και φυσάει...
...και κοίταζα ψηλά κι έλεγα, "Τι είναι τ' αστέρια;"
Βγάλε τα βρεγμένα. Πάντα το'λεγα πως σου'χει στρίψει.
Γελάω με τον ναυτικό μας. Που ζαλίζεται ακόμα και στο ποτάμι!
Σήκω φεύγα, πριν πάρω το νόμο στα χέρια μου!
Θα πω "ορεβουάρ" κι όχι αντίο.
Γυρεύει τάχατες δουλειά και προσεύχομαι να μην του λάχει.
Τη μπύρα μας δε θα την ξαναμοιραστούμε!
Και τώρα, κύριε Μπένθαμ πρέπει να το βρέξουμε.
Να το βρέξουμε, να το ρίξουμ'έξω, να το κάψουμε.
Μιλάς στον κύριο Μπένθαμ, όχι στον Τζόξερ.
- Ας πιούμε κάτι. - Δεν έχουμε τίποτα εδώ.
Θα πεταχτώ στου Φόλι.
Σε ξέρω κι απ'τα πέρσι εσένα. Η Μαίρη θα πάει.
Μαίρη, φέρε ένα μπουκάλι ουίσκι.
Όλοι θα πιούμε ένα ποτό στις λαμπρές μέρες που έρχονται.
Θα το πάρουμε, κύριε Χόλντεν.
Μια λίρα τώρα και 3 με δόσεις των δύο σελινιών τη βδομάδα.
Εντάξει είναι.
Είκοσι δύο λίρες και επτά σελίνια για όλα.
Την άλλη βδομάδα θα πάρουμε τα λεφτά και θ'αρχίσω να πληρώνω.
Ελπίζω να μη χρεωθούμε πολύ. Πρώτα τα έπιπλα, τώρα αυτά.
Κουνήσου...
Θα το πάρω εγώ αυτό.
Όταν το κουβαλάς απ'την οδό Χένρι, σου βγαίνει η πίστη!
Μεγαλειώδες όργανο! Γιατί δεν είπες να το στείλει;
Βγάλε τα ποδάρια σου απ' τα καινούργια έπιπλα!
Δεν κοίταξες το καινούργιο σου γραμμόφωνο.
Δεν κάνω σκέψεις για γραμμόφωνα.
-Και τι σκέφτεσαι; -Τίποτα.
Κάτι θα σκέφτεσαι, δεν μπορεί. Εσύ φταις που είσαι έτσι...
Τη μια κοιμάσαι στην αδελφή μου την άλλη στον θείο σου...
...δεν ησυχάζεις ποτέ.
Πουθενά δε βρίσκω ανάπαυση, πουθενά.
Σάμπως προσπαθείς ν'αναπαυτείς;
Μη με τυραννάς, για όνομα του Θεού!
Ο κύριος Μπένθαμ!
Τι κάνεις έτσι;
Κρίμα που δεν έχουμε και μπάντα να τον καλωσορίσει!
Θα σερβίρω το τσάι. Μην κολλή- σεις στο τραπέζι σαν άσχετος!
Μην καθήσετε εκεί, σ'αυτήν εδώ.
Δώστε το καπέλο σας στον Τζακ.
Η Μαίρη έρχεται σ'ένα λεπτό.
Η Ιρλανδία δεν έμαθε τίποτα απ'την εμπειρία των άλλων.
Αν ήμασταν καλοί χριστιανοί, όλα θα'ταν καλύτερα.
Τι λέτε κι εσείς;
Δυστυχώς, σ'αυτό το θέμα δεν μπορώ να εκφράσω γνώμη.
Είμαι θεοσοφιστής.
Θεοσοφιστής; Τι, στο θεό, είν'αυτό;
Θεοσοφιστής είναι... Πείτε της εσείς.
Είναι δύσκολο να εξηγήσω.
Ανακαλύφθηκε στις Βέδες, θρη- σκευτικό βιβλίο της Ανατολής.
Κεντρικό θέμα, το κυρίαρχο πνεύμα, η Ανάσα της Ζωής.
Τίποτα δεν υπάρχει χωρίς αυτό το πανταχού παρόν πνεύμα.
Η Ανάσα της Ζωής είναι η Πράβνα.
Μάλιστα, η Πράβνα. Αυτή είναι η Πράβνα.
Η ευτυχία μας εξαρτάται από την εγγύτητά μας μ'αυτό το Πνεύμα.
Αυτοί που φθάνουν σχεδόν στην τελειότητα, λέγονται Γιόγκι.
Έχω δει εκατοντάδες στους δρόμους του Σικάγου.
Οι Γιόγκι λένε ότι ασκώντας το πνεύμα αποκτούμε δυνάμεις...
Ας πούμε, βλέπουμε κάτι που συμβαίνει μίλια μακριά.
Δεν ανακατεύομαι με τέτοια. Πολύ παράξενη θρησκεία!
Όλες οι θρησκείες είναι παράξενες. Πώς θα τις πίστευες;
Οι θρησκείες ξεθωριάζουν.
Ο κόσμος ξέρει πιο καλά τον Τσάρλι Τσάπλιν, τον Τομ Μιξ...
...παρά τους ’ γιους Πέτρο και Παύλο.
Δεν πιστεύετε στα φαντάσματα;
Δεν πιστεύει, μητέρα!
Δεν είμαι βέβαιος...
Οι επιστήμονες σκέφτονται ότι τα βλέπουν ορισμένοι άνθρωποι.
Λένε ότι σοβαρές πράξεις, όπως ένας φόνος...
...απαιτεί τρομακτική ενέργεια...
...κι ότι αυτή, παραμένει στον τόπο της πράξης.
Οι κάτοικοι της περιοχής δεν βλέπουν τίποτα...
...αλλά αν συνδέεται η προσωπι- κότητα κάποιου με την ενέργεια..
...τότε, αυτός ο άνθρωπος ίσως δει όλη την πράξη.
Τι σόι κουβέντες είν'αυτές; Για σκοτωμούς θα μιλάμε;
Δε φτάνει που γίνονται, πρέπει να τα λέμε κιόλας;
Με συγχωρείτε, δεν...
Συγχωρέστε τον, είναι πολύ ευαίσθητος.
Τι έπαθες;
Κλείσε την πόρτα! Μάνα, κρύψε με!
Κάτσε 'δώ.
Τζόνι, τι σου συμβαίνει;
Τον είδα να γονατίζει μπροστά στο άγαλμα. Έλεος, Θεέ μου!
Φέρε μου ένα ποτό! Γρήγορα, μη χαζολογάς!
Μάνα, κάτσε 'δω, ανάμεσα σε 'μένα και την πόρτα.
Φτάνει να μου πεις τι είδες.
Τον Ρόμπι Τάνκρεντ, στο άγαλμα μπροστά. Η φλόγα ήταν κόκκινη.
Έστρεψε και με κοίταξε κι είδα το αίμα να ρέει απ'το στήθος!
Γιατί κοίταξε εμένα;
Τίποτα δεν είδες. Φταίει η κουβέντα που κάναμε.
Πιες λίγο ακόμα και ξάπλωσε λιγάκι.
Πες του ότι όλα τα'βγαλε απ'το κεφάλι του.
Σαχλαμάρες! Τίποτα δεν είδε, μια σκιά.
Κοίτα αν το καντήλι είναι αναμμένο μπροστά στο άγαλμα.
Πήγαινε στο δωμάτιό του να δεις αν η φλόγα καίει.
Μαίρη, πήγαινε να δεις.
Θα πάω εγώ.
Εντάξει όλα. Αναμμένο είναι.
Περάστε, κυρία Μάντιγκαν. Φοβήθηκα πως δε θα'ρθετε.
Μερικές-μερικές, ξέρουν πώς να ντύνονται, ε;
Σαν το μπουμπούκι καλλονή, σαν νιόκοπο στάρι ευωδιαστή.
Της ταιριάζουν όλ'αυτά.
Κάποιες άλλες είναι σα μπουμπούκι, αλλά δε λέω ονόματα.
Ελάτε να σας συστήσω στης Μαίρης τον αρραβωνιάρη.
Απ' εδώ η κυρία Μάντιγκαν, γειτόνισσά μας από παλιά.
Κύριε Μπένθαμ, σαν τη Μαίρη μας την κούκλα, άλλη δε θα βρεις.
Δεν είναι σαν τις σουρλουλούδες που πάνε ν'αγκιστρώσουν άντρα.
Θυμάμαι σα να'ταν χθες τη μέρα που γεννήθηκε.
Τρίτη, 25 Ιουνίου 1 903.
Μία και τριάντα τρία έλεγε το ρολόι στου Φόλι.
Έκανε ασυνήθιστη παγωνιά.
Θυμάμαι που είπα στον Τζόξερ, ότι το νεογέννητο...
...θα γινόταν κούκλα, αν ζούσε.
- Δεν στο'χα πει; - Κατά λέξη!
Και κοιτάξτε την τώρα! Έτοιμη να παντρευτεί...
...ένα νεαρό που μπορεί να ανέβει όσο θέλει στην κοινωνία!
Απο'δώ, ο Τζόξερ Ντάλι...
...πρώην δασοφύλακας στο Σώμα Δασοφυλακής της Ιρλανδίας.
Ποτέ δεν απελπίστηκε, ούτε στις πιο σκοτεινές μέρες της χώρας.
ΝiΙ desperandum, καπετάνιε, ουδείς χάνεται.
Εμείς οι δυο, βρεθήκαμε συχνά στριμωγμένοι.
Στο καταγώγι του Φόλι!
Τη βγάζαμε, όμως, καθαρή!
Δε θα μ'αρνηθείς ένα ποτό.
Είναι άρρωστος ο Τζόνι;
Ο Θεός να το βοηθήσει το χρυσό μου...
Τσάι θα πιεις, ή τίποτ'άλλο;
Όσο για του λόγου μου, ήπια τσάι πριν από λίγο.
Ποτέ δεν είμαι ίδια σαν πίνω πολύ τσάι.
Τι λες για λίγη μπύρα;
Φοβάμαι μη μου πέσει βαριά για το στομάχι.
- Μια σταλιά ουίσκι; - Τώρα μιλάς σωστά!
Σαν το ουίσκι, δεν είναι άλλο. Το πολύ είν'αυτό που βλάπτει.
Κάτσε ντε, μην το πνίξεις κιόλας!
Θα φύγετε, φαντάζομαι, τώρα που πιαστήκατε.
Λέμε να πάρουμε ένα σπιτάκι κοντά στη θάλασσα.
Αυτή που ήταν κούνια μου, ας πούμε, θα είναι κι ο τάφος μου.
Η θάλασσα πάντα με καλεί...
Καλεί, πάντα καλεί... Στ'αγέρι και τη θάλασσα...
Εδώ τέλειωσε η φουσκονεριά.
Μαίρη, Ήρα, ένα τραγούδι τώρα.
Όχι, καλέ μου, δεν έχω όρεξη.
Έλα, κοριτσάκι μου, και σε λίγο θα παντρευτείς.
Το θυμάμαι σαν και χθες, μια όμορφη Αυγουστιάτικη βραδιά...
Θα γίνουν 1 5 χρόνια, την παρ' άλλη Τρίτη.
Καθόμουν με τον άντρα μου, ο Θεός να τον αναπάψει...
...σε μια ήσυχη γωνίτσα σ'ένα δρομάκι εξοχικό.
Και μου λέει, "Τούτο'δω, θα σου γδάρει τον όμορφο λαιμό".
Και πιάνει ένα κλαρί που πάνω του είχε...
...τ'ομορφότερο λουλούδι που'χετε δει ποτέ.
Το'κοψε, περνώντας το χέρι γύρω απ'τη μέση μου - τυχαία τάχα...
Όσο, όμως, το 'νιωθα να σφίγγει και να σφίγγει...
...η καρδιά μου ξέσπασε σ'εκείνο το τραγούδι...
"Πράσινα τα φυλλαράκια που σειόνταν στα δεντράκια"...
Τραγούδι!
Έξοχα, κορίτσια, έξοχα!
Ήρα μου, ποτέ δεν τραγούδησες καλύτερα!
Κι εσύ, Μαίρη. Ήταν υπέροχο!
Πες μας κάτι κι εσύ.
Έλα, χρυσή μου.
Ήταν εκείνη η κυρά, που τα'χε βολέψει μια χαρά...
Αγαπούσε τον άντρα της πολύ Τον άλλον με διπλή ορμή.
Έξοχα το είπες, έξοχα!
Αχ, πάει η φωνή μου, έσπασε.
Θυμάμαι τα χρόνια που τραγουδούσα σαν τ'αηδόνι!
Το θυμάμαι καλά, σα να'ταν χθες...
Γιορτάζαμε για το πρώτο παιδί της ’ ννι και του Μπένι...
Θυμάσαι, Τζόξερ, εκείνον τον μπαρμπέρη...
Παραγγελιά. Να τραγουδήσει ο Τζόξερ.
Ένα σατιρικό.
Το γραμμόφωνο.
Δεν μπορώ ν'ακούω τέτοια καταστροφή.
Δεν τον άφησες να το πει.
Ξεχνάω τα λόγια. ’ νθρωπος είμαι.
Δε βαριέσαι. Θα το πεις πιο καλά μιαν άλλη φορά.
Σταμάτα!
Ξέχασα ότι η κυρία Τάνκρεντ θα πάει το νεκρό στην εκκλησία.
Ανοίγω για να φωτίσει.
Οι Δημοκρατικοί δε θα'ναι πάντα από κάτω.
Πάνω ή κάτω, δε θα φέρουν το γιόκα μου απ'τον τάφο.
Έλα να πιεις ένα τσάι.
Δε θ'αργήσω να τον ακολουθήσω κι εγώ.
Είχε τιμημένο θάνατο και θα τον θάψουμε σα βασιλιά!
Κι εγώ θα ζω μέσα στη φτώχια!
Τι ήταν οι πόνοι που'χα όταν τον γέννησα...
...μπροστά σ'ό,τι υποφέρω τώρα που τον πηγαίνω στον τάφο;
Καλύτερα μην έρθετε. Μείνετε σπίτι με λίγους γειτόνους.
Εγώ τον πρωτόδα, εγώ θα δω για τελευταία φορά.
Θα σας φέρω ένα σάλι κάνει φοβερό κρύο.
Πάει το σπιτικό μου...
Μοναχοπαίδι μου ήταν... Όλη νύχτα νεκρό σ'ένα δρομάκι...
...με το αγαπημένο του κεφάλι που τόσο συχνά φιλούσα...
...μισοχωμένο σ'ένα ρυάκι.
Να'σαι καλά, κυρία Μάντιγκαν.
Παναγιά μου, λυπήσου και τους δυο μας...
Πού 'σουν, Παρθένα μου, όταν το γάζωναν οι σφαίρες;
Ω Ιερή Καρδία, πάρε τις πέτρινες καρδιές μας, δώσ'μας σάρκινες.
Διώξε αυτό το φονικό μίσος και δώσ'μας αιώνια αγάπη!
Ήταν η κυρία Τάνκρεντ.
Βρήκαν το γιο της τις προάλλες, κόσκινο στις σφαίρες.
Λένε πως κάποιος μίλησε.
Ήτανε ήσυχο παιδί, αλλά τον έφαγε η Δημοκρατία!
Παλιά, αυτός κι ο Τζόνι, ήτανε συνέχεια μαζί.
Φτάνει πια με τον Τάνκρεντ.
Αφού εμάς δε μας πειράζουν, σκασίλα μας.
Αφού θέλουν αγρύπνια, ας κάνουνε αγρύπνια.
Σαν ήμουν ναύτης, κρατιόμουν μακριά από τους υγρούς τάφους.
Αφού είναι στρατιώτες, θα'χουν και τη μοίρα του στρατιώτη.
Στρατιώτη θάνατο ας βρω, το στήθος από σφαίρα ανοιχτό.
Πήγαινε γυρεύοντας. ’ νοιγε το σπίτι της σ'όλα τα παλικαράκια!
Εγώ ένα θέλω να μάθω...
Τι απόγινε του καπετάνιου το τραγούδι;
Εμείς πάμε μια βόλ τα.
Αν δεν κατεβάσω λίγα ποτηράκια ακόμα, τραγούδι δε βγαίνει.
Πες μας εκείνο το ποίημα που'γραψες.
’ρχισε να γράφει και ποιήματα τώρα;
Καλύτερα το γραμμόφωνο.
Λέξη, όμως, δε θα λέτε!
Κάνε τη δουλειά σου εσύ.
Για όνομα του Θεού, κλείστε το!
Τι έπαθες εσύ;
Ακούστε!
Ψαλμοί της κηδείας!
Να τα στεφάνια!
Η μάνα του πίσω απ'το φέρετρο!
Το φέρετρο είναι σκεπασμένο από λουλούδια και στεφάνια!
Έξοχη κηδεία, έξοχη!
Θα βλέπουμε καλύτερα από κάτω. Πάμε!
Ο Στρατολόγος!
Δεν είσαι στην κηδεία.
Δεν είμαι καλά.
Το Τάγμα θα συναντηθεί μεθαύριο το βράδυ.Έλα, είναι διαταγή.
- Πού; - Δε ξέρω.
Έλα στις οκτώ στο Πίλαρ. Θα μάθω απόψε πού θα βρεθούμε.
Θα πάρουμε αυτοκίνητο να πάμε.
Λένε μήπως ξέρεις κάτι...
...γι'αυτόν που πρόδωσε τον Διοικητή Τάνκρεντ.
Τι να'ρθω, λοιπόν; Τίποτα δε ξέρω για τον Τάνκρεντ.
Έλα για το καλό σου. Θυμήσου τον όρκο σου.
Δεν έρχομαι! Έκανα αρκετά για την Ιρλανδία!
Έχασα ένα χέρι και δεν μπορώ να περπατήσω.
Αρκετά δεν έχω κάνει για την Ιρλανδία;
Μπόιλ, κανείς δεν κάνει αρκετά για την Ιρλανδία.
ΚΟΞ ΚΑΙ ΜΠΕΝΘΑΜ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ
ΤΣΑΡΛΣ ΜΠΕΝΘΑΜ
Κληρονομιά, πατέρα!
Τώρα θα πάμε κάπου που δε θα μας ξέρουν.
Δε θα σκέφτεσαι τη δουλειά για κάμποσο καιρό.
Θα πιούμε για τις λαμπρές μέρες που έρχονται.
Ώστε λες πως δεν υπάρχουνε λεφτά;
Πεντάρα τσακιστή, φίλε μου.
Είχα αγωνία γι'αυτά που μου χρωστάει...
...και πήγα στους δικηγόρους να μάθω ό,τι μπορώ.
Πήγαν να με πετάξουν με τις κλωτσιές.Έτσι έκαναν σ'αυτόν.
Τον έδιωξαν με τις κλωτσιές...
...και του 'πανε στα μούτρα πως δεν παίρνει τίποτα!
Φαίνεται πως η δουλειά με τη διαθήκη ήτανε απάτη.
Κάτι μου βρομούσε σ'αυτή την ιστορία.
Έβλεπα παράξενα όνειρα.
Κι εκείνος ο Μπένθαμ σταμάτησε να πηγαίνει.
Κάτι τρέχει και μ'αυτό.
Στο κάτω-κάτω, ποιος θ'άφηνε λεφτά σ'έναν αλήτη;
Πώς είναι σήμερα ο καπετάνιος;
Πού είναι; Στο σπίτι;
Στο σπίτι, στο κρεβάτι. Τα πόδια του τον πεθαίνουν!
Πάμε, Μαίρη, θ'αργήσουμε στο γιατρό.
Δε θα με δουλεύει άλλο. Ολόκληρο κοστούμι του 'φτιαξα.
Εφτά λίρες δε φυτρώνουνε στα δέντρα, στις μέρες μας.
Ή θα με πληρώσει, ή θα το πάρω πίσω.
Αρκετά μ'εκμεταλλεύτηκε, όχι και να γλιτώσει.
’ ντε να του το πάρεις, μην είσαι βλάκας!
Ήρα...
Μην ενοχλείσαι, κύριε Μπόιλ. Ελπίζω να μην είσαι άρρωστος.
Τα πόδια μου, βλέπεις.
Πέρασα μήπως μου δώσεις κάτι για το κοστούμι.
Πόσο είναι;
Όσα και στην αρχή. Επτά λίρες.
Έχεις κανένα χοντρό παλ τό για το χειμώνα;
Τώρα πόσο κάνει αυτό;
Τώρα ή αργότερα, κοστίζει έξι λίρες.
Έξι κι εφτά, μας κάνει δεκατρία.
Σου χρωστάω δεκατρείς.
Περνιέσαι για καλύτερος που θες να χρωστάς αντί να πληρώνεις;
Για έλα πίσω. Πού πας τα ρούχα μου;
Πού πάω με τα ρούχα σου; ’κου θράσος!
Θα μπορούσα να σε στολίσω, αλλά έχε χάρη, απατεώνα!
Τι θα βάλω, όταν βγω έξω;
Και τι με νοιάζει εμένα; Φόρα μια μαξιλαροθήκη!
Κουστουμαρίστηκε και μας παρίστανε τον κύριο!
Κύριε Κέλι!
Τι τρέχει, καπετάνιε;
Ήρθε ο Κέλι και μου πήρε το κοστούμι.
Κι εσύ τι έκανες;
Ήμουν στο κρεβάτι, όταν μπήκε και το πήρε σαν κλέφτης...
Πριν το καταλάβω, το βούτηξε απ'την καρέκλα κι έγινε καπνός!
Γιατί τό'κανε, άραγε;
Ποιος ξέρει... Ζήλεια και φθόνος, φαντάζομαι.
Δεν είπε γιατί τό'κανε;
Τώρα δε σου 'λεγα ότι το πήρε πριν ανοίξω το στόμα μου;
Πολύ ξαφνικό αυτό.
Μήπως άκουσε τίποτα;
Παράξενα τα λες. Τι ν'ακούσει;
Πως δε θα πάρεις τα λεφτά.
Τι θα μ'εμποδίσει να τα πάρω;
Αυτό έλεγα κι εγώ. Τίποτα δε σ'εμποδίζει.
Χριστός και Κύριος!
Βούτηξε και την μπύρα που μου'χε αφήσει η Ήρα!
Δεν πιστεύω ότι το'κανε αυτό!
Και ποιος το'κανε. Την είχε αφήσει η Ήρα...
Δεν έφυγε περπατώντας!
Η απανθρωπιά ανθρώπου προς άνθρωπο...
...βυθίζει αμέτρητους στη δυστυχία!
Η Μάντιγκαν!
Ελπίζω να μην διακόπτω τη συζήτηση για την κληρονομιά...
...αν μπορώ να πω γι'αυτήν.
Να σ'απασχολήσω ένα-δυο λεπτά, καπετάνιε.
Οι παλιοί φίλοι πάντα είναι καλοδεχούμενοι.
Είτε βράδυ, είτε πρωί, είσαι καλοδεχούμενη κάθε στιγμή.
Βολέψου.
Λίγα έχω να πω και θα τα πω όρθια.
Χωρίς τσιριμόνιες. Θυμάσαι που σου δάνεισα πριν λίγο καιρό;
Τρεις λίρες απ'τις κουβέρτες που έβαλα ενέχυρο.
Πώς δεν το θυμάμαι. Το'γραψα στο μπλοκάκι.
Τρεις λίρες και πέντε σελίνια στη Μέιζι Μάντιγκαν...
...που τις πήρε βάζοντας ενέχυρο.
Από τότε που'δωσα τις κουβέρτες έχω ψοφήσει στο κρύο.
Είπα, λοιπόν, αν είναι να σκάω απ'τη ζέστη στον άλλο κόσμο...
...δε θέλω να κρυώνω σε τούτον'δω.
Τις τρεις λίρες μου, αν έχεις την καλοσύνη.
Ξαφνική απαίτηση και δεν μπορώ ν'ανταποκριθώ...
...αλλά θα σου δώσω απόδειξη για όλο το ποσό.
Ρίξε το παραδάκι και παράτα τις βλακείες.
Θες να μου πιεις το αίμα;
Ρίξε το παραδάκι, μην το ξετινάξω εγώ από πάνω σου!
Θα περιμένεις να τα πάρεις, κυρά μου!
Θα περιμένω, ε; Όχι για πολύ!
Αφού δεν παίρνω ρευστό...
...θα πάρω την αξία του.
Πού το πας αυτό;
Θα το βάλω ενέχυρο, να πάρω τρεις λίρες και πέντε σελίνια.
Θα σου φέρω και την απόδειξη και καν'την ό,τι γουστάρεις!
Ασ'το κάτω. Δε μου ανήκει, δεν είναι πληρωμένο!
Ακόμα καλύτερα να μην έχω και τύψεις...
...γιατί παίρνω αυτό που δεν σου ανήκει, ωραίε μου ναύτη!
Δε θα παριστάνεις το παγώνι με λεφτά δικά μου!
Θα σου μαδήσω όλα τα φτερά της υπέροχης ουράς σου!
Πώς κατάντησε ο κόσμος;
Έμεινε καθόλου ηθική;
Κάτι θ'άκουσε ότι δεν παίρνεις τα λεφτά.
Ποιος το λέει;
Μια κουβέντα είπα.
Τι είπες;
Κάτι θα'λεγες, άσε τα φάλ τσα.
Πες τα έξω απ'τα δόντια.
Ε, βέβαια, εσύ δεν ξέρεις από φάλ τσα!
Μ'άκουσες ποτέ να κάνω;
Σάμπως έκανες και τίποτ'άλλο; Λέξη δεν πιστεύω απ'όσα λες.
Έξω από'δω!
Πάντα το'λεγα πως είσαι ένας προγνωστής κι αναγνωστής μαζί!
Η άγκυρα σηκώθηκε...
Μη με ξεχνάς, και έχε γεια...
Ο Κύριος Τζάκι Μπόιλ, απατεώνας και ψεύτης βρομερός!
Τι είπε ο γιατρός για τη Μαίρη;
Κάτσε, Τζακ. Πρέπει να σου μιλήσω.
Κλείσε την πόρτα και κάτσε.
Κι άλλοι μπελάδες στα χωράφια μας; Τι είναι τώρα;
Σχετικά με τη Μαίρη...
Δεν έχει τίποτα, ε;
Δυστυχώς έχει και παραέχει.
Μη μου πεις πως έχει φθίση!
Χειρότερα ακόμα...
Τυφλός είσαι; Δε βλέπεις πως ο Μπένθαμ τη χάλασε;
Πρέπει να την στεφανωθεί!
Αφού πήγε στην Αγγλία και ποιος ξέρει πού είναι.
Πού είναι;Όταν τελειώσω μαζί της, δε θα'χει που να σταθεί!
Την άφησα να περιμένει κάτω. Λέξη δε θα της πεις!
Αφότου άφησε το σχολείο, κερδίζει τη ζωή της...
Ποτέ της δεν ένιωσε την πατρική σου φροντίδα.
Πάρε το μέρος της, ενάντια στον πατέρα!
Θα δεις, όμως, αν θα της πω ή δε θα της πω!
Όταν γυρίσεις, μην πεις τίποτα, γιατί θα φύγει από'δω.
Μωρέ θα φύγει στο άψε-σβήσε!
Αν φύγει αυτή, θα φύγω κι εγώ.
Πήγαινε, λοιπόν! Ωραίο ζευγαράκι κάνετε!
Ζούσα πριν σας γνωρίσω, θα ζήσω κι όταν φύγετε.
Καλή είσαι που πας να μου τη βγεις! Οι προσευχές σε μάραναν!
Θα βουίξει η γειτονιά, πριν το καταλάβεις!
Όποτε θα με βλέπουν, θ'αρχίζουν να ψιθυρίζουν...
"Αυτός είν'ο πατέρας της Μαίρης Μπόιλ"!
Να τη διώξουμε απ'το σπίτι. Μας ντρόπιασε!
Θα φύγουμε και θα πάμε κάπου που δε θα μας ξέρουν.
Σαν κουφιοκέφαλη μιλάς, γυναίκα!
Πού θα βρούμε σπίτι; Εύκολο είναι να το βρεις;
Όταν πάρεις τα λεφτά...
Ποια λεφτά;
Τα λεφτά του Έλισον.
Δεν περιμένουμε απ'τον Έλισον, ούτε από αλλού.
Σαν έρθει ένα κακό, περίμενε και τ'άλλο.
Δεν θα πάρουμε λεφτά.
Η διαθήκη είναι φιάσκο.
- Πώς δεν υπάρχουν λεφτά; - Πώς γίνεται να'ναι φιάσκο;
Ο αλήτης που κιαλάριζε τη Μαίρη μ'έκανε κι εμένα να το χάψω.
Ο βλαμμένος έγραψε τη διαθήκη λάθος!
Να μοιραστεί, λέει, η περιουσία στον πρώτο και δεύτερο ξάδελφο.
Πλάκωσαν εκατοντάδες. Απ'την Αμερική, απ'την Αυστραλία...
...να πάρουν όλοι το μερτικό τους.
Στο μεταξύ, τρώνε τα λεφτά οι δικηγόροι.
Ούτε καλ τσάκια για το μωρό της κορούλας σου δεν παίρνεις!
Τώρα ξέρω γιατί ο Μπένθαμ την παράτησε την καψερή.
Ούτ'ένας τίμιος άνθρωπος δεν έμεινε σ'αυτή τη γη;
Μας έπνιξες στα χρέη!
Για μάζεψε τη γλώσσα σου! Εμένα μη μ'αντιμιλάς!
Τράβα να βρεις τον Μπένθαμ...
...αν ζητάς ικανοποίηση για όσα έχουμε πάθει.
Δε μαζεύω τη γλώσσα μου!
Ησύχασε, για το Θεό!
Δεν ησυχάζω!
Πατέρας να σου πετύχει! Πώς να μην ξεπορτίζει η Μαίρη...
Τζόνι, ησύχασε. Κάν'το για το χατίρι μου!
Εγώ βγαίνω...
...πάω να πιω ό,τι μου'χει απομείνει.
Πες στο θηλυκό σου, να μην το βρω εδώ σαν θα γυρίσω!
Γιατί αν ρίξω πάνω της το βλέμμα θα ρίξω και το χέρι μου...
Κι αν ρίξω χέρι πάνω της...
...δε ξέρω κι εγώ τι θα κάνω!
Πρόσεξε μην καταχερίσουν εσένα!
Καλός γιος!
Κι ακόμα καλύτερη κόρη!
Τζόξερ, εδώ είσαι;
Είμαι 'δώ.
Πάω στου Φόλι.Έρχεσαι;
Μαζί σου; Με τέτοιο κάλεσμα γλυκό, ανάσανε η καρδιά μου.
Με μια σου λέξη, πλάι σου θα'μαι σαν πουλί!
Μαίρη, θέλω να σου μιλήσω.
Η μητέρα σου μου τα είπε όλα και ήρθα αμέσως κοντά σου.
Μετά απ'ό,τι έγινε;
Είμαστε νέοι και μπορούμε να ξεχάσουμε.
Με δουλειά, Μαίρη, η ανθρωπιά είναι πάνω απ'όλα.
Θέλω να ξεχάσω τον Μπένθαμ.
Θα ζήσουμε άνετα απ'την καινούργια μου δουλειά.
Ούτε μια πικρή κουβέντα, ούτε περιφρόνηση δε νιώθεις...
Σ'αγαπώ!
Έστω κι αν μ'άφησες για έναν άλλον και μου'πες πικρά λόγια.
Αλλά μ'αγαπάς, έστω κι αν...
Για το Θεό! Δεν εννοείς πως...
Τώρα τα ξέρεις όλα!
Για όνομα του Θεού! Πώς ξέπεσες τόσο χαμηλά;
Όπως τα λες, Τζέρι. Ξέπεσα τόσο χαμηλά.
Δεν εννοούσα αυτό. Ήταν τόσο ξαφνικό που δε ξέρω τι λέω.
Ποτέ δεν το περίμενα. Η μητέρα σου δεν μου το είπε.
Λυπάμαι... Ένας Θεός ξέρει πόσο σε λυπάμαι.
Μην πεις τίποτ'άλλο. Δεν σε κατηγορώ που σκέφτεσαι έτσι.
Όλοι το ίδιο θα σκεφτούν. Το περίμενα...
Η ανθρωπιά είναι καλή όσο είναι ανθρωπιά των άλλων.
Λυπάμαι, πάντως. Δεν έπρεπε να σ'ενοχλήσω...
Δε θα το 'κανα, αν ήξερα...
Αν μπορώ να σε βοηθήσω, θα το κάνω.
Γιατί παίρνουν τα έπιπλα;
Χάθηκαν όλα.
Δε θα πάρουμε πεντάρα!
Πάω να'βρω τον πατέρα σου.
Ποιοι είστε και τι κάνετε εδώ;
Παίρνουμε τα έπιπλα που δεν έχουν πληρωθεί.
Στην άκρη με τη μούρη στον τοίχο!
Πάμε. Σε γυρεύαμε να σου πούμε δυο κουβέντες.
Είμαι άρρωστος, δεν μπορώ. Τι θέλετε;
- Δεν έχουμε καιρό! - Τι θέλετε από μένα;
Σύντροφος παλιός είμαι.
Κι ο Τάνκρεντ ήταν σύντροφός σου...
...αλλά τον κάρφωσες και τον έστειλες στον τάφο!
Πιάσ'τον απ'την άλλη, Ντέρμοτ.
Έχεις μαζί το ροζάριό σου;
Θα με σκοτώσετε; Έχασα το χέρι μου για την Ιρλανδία!
Κι ο Τάνκρεντ τη ζωή του.
Ιερή Καρδία, δείξε το έλεός σου...
Πάνε όλα...
Γιατί πήρανε τον Τζόνι μ'αυτοκίνητο;
Ο Νούζεντ θαρρεί πως είχαν όπλα.
Δε θα τελειώσουν ποτέ τα βάσανά μου;
Αν πάθει κάτι ο καημενούλης μου ο Τζόνι, νομίζω πως θα τρελαθώ.
Θα πάω στην αστυνομία.
Αυτοί σίγουρα κάτι μπορούν να κάνουν.
Ο Θεός κι η Παναγιά, ας είναι μαζί σου απόψε.
Τι συμβαίνει κυρία Μάντιγκαν; Ο Τζόνι...
Κάτι συμβαίνει με τον Τζόνι.
Είναι δυο αστυνομικοί κάτω. Βρήκαν κάποιον και νομίζουν...
Αχ, αγαπημένη μου μητέρα...
Ησύχασε, αγάπη μου, σύντομα θα κουβαλάς δικά σου βάσανα.
Γιατί πιστεύουν ότι είναι ο Τζόνι;
Τον ήξερε ένας απ'τους γιατρούς...
Τον παρακολουθούσε για το χέρι του.
Αλήθεια είναι, λοιπόν. Ο Τζόνι είναι... Είν'ο γιος μου!
Σωστά τα λέει ο Τζέρι!
Δεν υπάρχει Θεός!
Αν υπήρχε, δε θ'άφηνε να συμβαίνουν τέτοια.
Μη λες τέτοιες κουβέντες!
Ο Θεός μας χάρισε απλόχερα τη βοήθειά του.
Αλλά, τι να κάνει ενάντια στη βλακεία των ανθρώπων;
Η αστυνομία θέλει να πας στο νοσοκομείο να δεις το νεκρό.
Θα πάμε.
Εδώ δε θα ξαναρθούμε.
Ο πατέρας σου ας κάνει μόνος του κουμάντο.
Θα μείνουμε στης αδελφής μου, όσο να τελειώσει το βάσανό σου.
Καημένο μου παιδί, χωρίς πατέρα...
Θα δουλέψουμε και θα'χει δυο μανάδες.
Δε θα περιμένουμε όλη τη νύχτα!
Πάμε, Μαίρη.
Θα δεις τον άμοιρο νεκρό σου αδελφό...
...κι εγώ τον άμοιρο νεκρό μου γιο.
Τρέμω, μητέρα, τρέμω!
Πώς το ξέχασα!
Η μάνα σου η εγωίστρια σκέφτεται τον εαυτό της μόνο.
Εσύ δεν πρέπει να'ρθεις. Δε θα σου κάνει καλό.
Πήγαινε στης αδελφής μου...
Μόνη μου θα σηκώσω αυτό το βάρος.
Ίσως δεν ένιωσα θλίψη αληθινή για την κυρία Τάνκρεντ...
...όταν βρήκανε τον άμοιρο το γιο της...
...όπως βρήκανε τώρα και τον Τζόνι.
Καλό κάνει να θυμηθώ αυτά που έλεγε...
...και τώρα ήρθε η σειρά μου να τα πω.
Τι ήταν ο πόνος όταν σ'έφερα στον κόσμο...
...μπροστά στον πόνο που περνώ...
...πηγαίνοντάς σε στον άλλο κόσμο και στον τάφο;
Αχ, Παναγιά μου...
...λυπήσου μας όλους!
Ευλογημένη Παρθένος...
...πού ήσουν όταν το γιο μου τον γάζωναν οι σφαίρες;
Ιερή Καρδία, πάρε τις πέτρινες καρδιές μας...
...και δώσε μας καρδιά από σάρκα.
Πάρε μακριά το φονικό μίσος...
...και χάρισέ μας την αιώνια αγάπη.