''ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΤΕ: ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΜΕΣΟΥ ΔΡΑΣΕΩΣ''
ΚΑΤΑΠΛΕΕΙ ΤΟ ''ΚΟΥΗΝ ΜΑΙΡΗ''
Μεταξύ των επιβατών του ΚΟΥΗΝ ΜΑΙΡΗ...
που καταπλέει σήμερα...
ο Αμερικανός συγγραφέας Μαρκ Χαλιντέυ.
ΚΟΥΗΝ ΜΑΙΡΗ
Πάω να σου φέρω άλλο ένα ποτό.
Μαρκ, προτού έρθει ο Τόνυ...
πρέπει να σου εξηγήσω κάτι.
Ναι, το περίμενα αυτό.
Δεν του έχω πει τα πάντα για μας.
Καθόλου περίεργο. Δεν είναι καθόλου εύκολο.
Το πρωί που τηλεφώνησες, του είπα απλώς ότι έγραφες ιστορίες μυστηρίου...
και σε είχα συναντήσει μια φορά, όταν είχες ξανάρθει.
Αυτό το στοιχείο της ενοχής, ποτέ δεν το χρησιμοποίησα στις ιστορίες μου.
Μαρκ, ξέρω ότι το θεωρείς ανοησία, αλλά όταν γνωρίσεις τον Τόνυ...
θα καταλάβεις γιατί το είπα αυτό.
Και τώρα το καταλαβαίνω, αλλά αυτό δεν μ' εμποδίζει απ' το να σ' αγαπάω.
Δεν είναι τόσο απλό.
-Ο Τόνυ έχει αλλάξει. -Ευχαριστώ.
Είναι εντελώς διαφορετικός χαρακτήρας απ' ό,τι σου έλεγα.
-Αλήθεια; Πότε έγιναν όλα αυτά; -Τη νύχτα που ήρθα να σ' αποχαιρετήσω.
Έφυγα από σένα κι ήρθα εδώ.
Κάθισα στον καναπέ κι έκλαψα για τα καλά. Μετά αποκοιμήθηκα.
Κι όταν ξύπνησα, βρήκα τον Τόνυ στο χολ...
με τις βαλίτσες του και τις ρακέτες του.
Μου είπε ότι εγκατέλειπε το τένις για να βρει δουλειά.
-Έτσι απλά; -Έτσι απλά.
Στην αρχή, βέβαια, δεν τον πίστεψα. Εκείνος όμως, το εννοούσε.
Κι από τότε είναι εξαιρετικός.
Υποθέτω ότι από τότε σταμάτησες να μου γράφεις.
Είναι έτσι, Μάργκο;
Θυμάσαι τα γράμματα που μου έγραφες;
Ναι, τα θυμάμαι.
Τα έκαιγα μόλις τα διάβαζα. Το προτιμούσα. Όλα, εκτός από ένα.
Θα ξέρεις ποιο εννοώ.
Έτσι νομίζω. Λοιπόν;
Μου το έκλεψαν.
Μια μέρα που πηγαίναμε με τον Τόνυ στο εξοχικό κάτι φίλων.
Όσο περίμενα στην αποβάθρα, είδα ότι έλειπε η τσάντα μου...
και το γράμμα ήταν μέσα.
-Πού έγινε αυτό; -Στον σταθμό Βικτόρια.
Θα την είχα αφήσει στο εστιατόριο...
αλλά ώσπου να γυρίσω, είχε εξαφανιστεί.
Εννοείς ότι δεν την ξαναβρήκες;
Την πήρα πίσω κάπου δυο βδομάδες μετά...
από το γραφείο Απολεσθέντων, αλλά το γράμμα δεν ήταν μέσα.
Κάπου μια βδομάδα μετά, έλαβα ένα σημείωμα.
Μου έλεγαν τι να κάνω για να πάρω πίσω το γράμμα.
Ναι. Συνέχισε.
Έπρεπε να πάρω 50 λίρες από την τράπεζα σε πεντάλιρα...
και να τ' αλλάξω με φθαρμένα χαρτονομίσματα μιας λίρας.
Αν πήγαινα, λέει, στην αστυνομία ή το έλεγα σε κανέναν...
θα έδειχνε το γράμμα στον άντρα μου.
Έχεις ακόμα το σημείωμα;
Δακτυλογραφημένο, κεφαλαία. Ο καθένας θα μπορούσε να το 'γραφε.
Και δυο μέρες μετά, έλαβα αυτό.
Ταχυδρομήθηκαν και τα δυο απ' το Μπρίξτον.
''Τα μισά λεφτά σ' ένα δέμα...
''και να το στείλεις στον Τζων Κινγκ, Νιούπορτ 23, Μπρίξτον.
''Θα λάβεις το γράμμα σου μετά.''
Είναι ένα μαγαζάκι που συνήθως προωθεί την αλληλογραφία.
-Δεν πιστεύω να έστειλες τα λεφτά; -Ναι, αλλά δεν μου έστειλε το γράμμα.
Περίμενα δυο βδομάδες και πήγα μετά εκεί.
Δεν γνώριζαν κανέναν μ' αυτό το όνομα.
Το δέμα μου ήταν εκεί, και δεν είχε ανοιχτεί.
Κάτι θα σημαίνει αυτό. Μπορώ να τα κρατήσω αυτά;
Αν θέλεις.
-Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μου το είπες. -Τι να 'κανες;
Θα μ' ανάγκαζες να το έλεγα στον Τόνυ και την αστυνομία.
Ήταν μόνο 50 λίρες. Νόμιζα ότι θα πλήρωνα και θα γλίτωνα.
-Να πω στον Τόνυ για μας απόψε. -Όχι, Μαρκ, σε παρακαλώ. Δεν πρέπει.
Δεν καταλαβαίνεις. Ο Τόνυ άλλαξε. Σε παρακαλώ.
Αχ, τότε που ήρθες να μ' αποχαιρετήσεις πέρσι!
Ήμασταν στην κουζίνα και σχεδόν θα σου έλεγα ότι δεν άντεχα άλλο.
''Πάμε να βρούμε τον Τόνυ να του τα πούμε όλα.''
Νόμιζα ότι θα το έκανες τότε.
Θα 'ναι δύσκολη απόψε η βραδιά.
Ο καθένας μας να κάνει φιλοφρονήσεις στον άλλο.
Ένα μόνο δεν μου εξήγησες.
Γιατί δεν έκαψες κι εκείνο το γράμμα;
Ήρθες! Λέγαμε ότι δεν θα 'ρχόσουνα.
Μα πού ήσουνα;
Συγγνώμη, αλλά ήρθε ο διευθυντής την ώρα που έφευγα.
Τόνυ, ο Μαρκ Χαλιντέυ.
-Γεια σου, Μαρκ. -Γεια σου.
Χίλια συγγνώμη για την καθυστέρηση.
-Πώς τα περνάς εδώ, Μαρκ; -Μια χαρά, Τόνυ.
Πρώτη φορά έρχεσαι στο Λονδίνο;
Όχι, είχα ξανάρθει κι ένα χρόνο πριν, για διακοπές.
Α, ναι, σωστά. Μου το είπε η Μάργκο.
-Γράφεις για το ραδιόφωνο, σωστά; -Όχι, για την τηλεόραση, δυστυχώς.
-Έκλεισες τραπέζι, αγάπη μου; -Ναι, για τις εφτά.
-Έλα τότε να... -Υπάρχει μια μικρή αλλαγή στα σχέδια.
-Μη μου πεις ότι δεν μπορείς! -Δυστυχώς.
Ο Μπέρτζες πάει στις Βρυξέλλες την Κυριακή...
και πρέπει να έχω έτοιμη αύριο την αναφορά του μηνός.
-Δεν τη γράφεις όταν γυρίσουμε; -Όχι, θέλει ώρες.
-Ακόμα κι έτσι δεν προλαβαίνω. -Μα...
Δεν θα έρθεις μετά το θέατρο; Μπορεί να πάμε κάπου.
Γιατί δεν μου τηλεφωνείς στο διάλειμμα;
-Αν έχω έμπνευση, μπορεί να έχω τελειώσει. -Προσπάθησε.
Πάω να πάρω τα πράγματά μου, Μαρκ.
-Τα εισιτήρια. -Ευχαριστώ, Τόνυ.
Είμαι εξαιρετικά αγενής.
-Καθόλου. Λυπάμαι που δεν θα έρθεις. -Πρέπει να έρθεις για φαγητό.
-Ευχαρίστως. -Δεν μου λες...
-τι κάνεις αύριο βράδυ; -Σάββατο; Δεν έχω κανονίσει τίποτα.
-Τι θα 'λεγες για ένα πάρτι εργένηδων; -Πάρτι;
Είναι κάτι Αμερικανοί τενίστες που έπαιζαν τένις εδώ.
Τους κάνουμε αύριο αποχαιρετιστήριο πάρτι.
Δεν είμαι σπουδαίος τενίστας.
Δεν πειράζει. Ξέρεις όμως τη Νέα Υόρκη.
-Ο Μαρκ θα 'ρθει αύριο στο πάρτι. -Μπράβο.
Έλα πιο νωρίς από δω για ένα ποτό.
-Καλή ιδέα. -Εντάξει. Πάω να βρω ταξί.
Βρίσκεις εύκολα τώρα.
-Γεια σου, αγάπη μου. -Καλή διασκέδαση.
-Γεια σου, Τόνυ. -Καληνύχτα.
-Μαρκ; -Ναι;
Πουλήστε το έξτρα εισιτήριο και πιείτε ένα ποτό.
Εντάξει, θα προσπαθήσουμε.
-Καλά να περάσετε. -Ευχαριστούμε. Καληνύχτα.
-Εμπρός; -Χάμστεντ 7899;
-Μπορώ να μιλήσω στον λοχαγό Λέσγκετ; -Ο ίδιος.
Καλησπέρα. Δεν με γνωρίζετε. Λέγομαι Φίσερ.
-Πουλάτε ένα αυτοκίνητο. -Ναι, ένα αμερικάνικο μοντέλο.
Ναι, το είδα στο γκαράζ σας. Πόσο ζητάτε;
-1.100 λίρες. -1.100; Μάλιστα.
Είναι ακριβώς αυτό που θέλω. Δεν μ' αρέσει όμως η τιμή.
Ούτε εμένα μου άρεσε όταν το αγόρασα.
Πότε μπορούμε να βρεθούμε;
-Θέλετε αύριο το απόγευμα; -Δυστυχώς δεν μπορώ.
Δεν μπορώ και πάω στο Λίβερπουλ την Κυριακή.
Ήλπιζα...
Δεν μπορείτε να έρθετε εσείς απόψε εδώ;
-Πού μένετε; -Στο Μέιντα Βέιλ.
Θα ερχόμουν εγώ, αλλά χτύπησα άσχημα στο γόνατο.
-Λυπάμαι. Ποια είναι η διεύθυνσή σας; -Τσάρινγκτον Γκάρντενς 61α.
-Χάρινγκτον; -Όχι, Τσάρινγκτον.
Στο μετρό, στρίβετε αριστερά. Είναι δυο λεπτά με τα πόδια.
Θα είμαι εκεί σε μια ώρα.
Καλοσύνη σας. Δεν μου λέτε, θα φέρετε και το αυτοκίνητο;
-Δυστυχώς, δεν μπορώ... -Δεν πειράζει. Το είδα καλά.
Αν φέρετε την άδεια κι όλα τα απαραίτητα έγγραφα...
δεν βλέπω γιατί να μην κλείσουμε αμέσως τη συμφωνία...
αν χαμηλώσετε την τιμή.
-Δυστυχώς αυτό αποκλείεται. -Θα πιούμε ένα δυο ποτάκια και βλέπουμε.
-Αντίο. -Αντίο.
-Ο κύριος Φίσερ; -Ο λοχαγός Λέσγκετ;
-Περάστε. -Ευχαριστώ.
Καλοσύνη σας που ήρθατε.
Να πάρω το παλτό σας.
-Δυσκολευτήκατε να βρείτε το σπίτι; -Όχι. Καθόλου.
Καθίστε, παρακαλώ. Ένα ποτό;
Είμαι σίγουρος ότι κάπου σας ξέρω.
Περίεργο, ξέρετε. Μόλις άνοιξα την πόρτα...
Μια στιγμή. Λέσγκετ;
Δεν είστε ο Λέσγκετ. Είστε ο Σουάν. Ο Τσ.Τζ. Σουάν. Ή μήπως ήταν Τσ.Α;
Τσ.Α. Έχετε καλύτερη μνήμη από μένα.
Φίσερ. Πότε γνωριστήκαμε;
-Δεν ήσασταν στο Καίμπριτζ; -Ναι.
Πριν από 20 χρόνια. Δεν πρέπει να με θυμάστε.
-Ήρθα μόνο στο τελευταίο έτος. -Τι σύμπτωση.
Αυτό απαιτεί σπέσιαλ ποτό.
Σκόπευα να σας προσφέρω ένα αδιάφορο ποτό...
αλλά για να δούμε τι έχουμε εδώ.
-Αυτό εδώ; -Τέλειο.
Και πού ξέρετε ότι πουλιέται το αμάξι μου;
-Μου το είπαν στο γκαράζ σας. -Περίεργο. Δεν το έχω πει σε κανέναν.
Έβαζα βενζίνη και τους είπα ότι έψαχνα ένα αμερικάνικο αυτοκίνητο.
Μου έδωσαν τον αριθμό σας. Το πουλάτε, έτσι δεν είναι;
-Φυσικά. -Αρνούμαι να συζητήσω την τιμή...
προτού πιείτε τρία κονιάκ.
Είμαι σκληρός διαπραγματευτής με ή χωρίς ποτό.
Κι εγώ.
Θα πρέπει να σας είδα και κάπου αλλού μετά το Καίμπριτζ.
Έχετε πάει στο Γουίμπλεντον;
Το βρήκα. Γουέντις. Τόνυ Γουέντις.
-Τι είναι αυτή η ιστορία με το Φίσερ; -Και με το Λέσγκετ;
-Θέλεις ένα πούρο; -Όχι, ευχαριστώ.
-Προτιμώ την πίπα μου. -Να μια συνήθειά σου που άλλαξε.
Θυμάμαι ότι στο κολέγιο...
κάπνιζες πάντα μάλλον ακριβά πούρα.
Για περίμενε. Νομίζω ότι έχω κάπου μια φωτογραφία σου.
Ναι.
Αυτή εδώ είναι από μια συνεύρεση αποφοίτων.
Να 'σαι. Με το μεγαλύτερο πούρο στον κόσμο.
Είναι η πρώτη και τελευταία συνεύρεση αποφοίτων στην οποία πήγα.
-Φαίνομαι εντελώς κακοποιός εδώ. -Ναι, μάλλον.
Φυσικά, σε θυμάμαι πάντα εξαιτίας του χορού.
-Ταμίας δεν ήσουνα; -Επίτιμος ταμίας.
Εγώ οργάνωνα τους τρομερούς χορούς.
Ναι. Είχαν κλαπεί και κάποια χρήματα, ψέματα;
Ακριβώς. Σχεδόν 100 λίρες.
Τις είχα στο κουτί του ταμείου στο γραφείο μου, και το πρωί έλειπαν.
-Τα πήρε ο φύλακας, φυσικά. -Ναι, φυσικά. Τον καημένο τον Άλφρεντ.
Δεν τα κατάφερε να κρυφτεί.
Βρήκαν το κουτί του ταμείου στον κήπο του.
Όχι όμως και τα λεφτά.
Πριν από είκοσι χρόνια.
-Με τι ασχολείσαι τώρα; -Με μεσιτικά.
Δεν παρακολουθώ ιδιαίτερα το τένις. Παίζεις ακόμα;
Το εγκατέλειψα το τένις, ή μάλλον, το αντίθετο.
Κάποτε πρέπει και να βγάζεις λεφτά, κι ο ανταγωνισμός ήταν μεγάλος.
Γύρισα τρεις φορές τον κόσμο.
-Με τι ασχολείσαι τώρα; -Πουλάω είδη σπορ.
Όχι ιδιαίτερα επικερδές, αλλά έχω πολύ ελεύθερο χρόνο.
Το σπίτι σου, βλέπω, είναι μια χαρά.
Η γυναίκα μου έχει δικά της λεφτά.
Διαφορετικά, δύσκολα να πετούσα 1.000 λίρες για τ' αμάξι σου.
1.100.
Αυτοί που έχουν λεφτά δεν ξέρουν πόσο τυχεροί είναι.
Εγώ έχω σχεδόν αποδεχτεί να ζω με ό,τι κερδίζω.
Να παντρευτείς μια πλούσια γυναίκα.
Ναι, κάποιοι βλέπουν εμπορικά τον γάμο.
-Έτσι τον είδα κι εγώ. -Και γιατί σε παντρεύτηκε;
Ήμουν αστέρας του τένις.
Το εγκατέλειψες όμως και δεν σε παράτησε.
Περίπου.
Μετά τον γάμο, έπαιζα σε διάφορα πρωταθλήματα...
και την έπαιρνα μαζί μου.
Δεν την ενθουσίαζε, κι όταν γυρίσαμε...
ήθελε να εγκαταλείψω το τένις και να παίζω τον σύζυγο.
Κάπου τα βρήκαμε στο τέλος.
Πήγα μόνος στην Αμερική για τους αγώνες σε γκαζόν...
και γύρισα ύστερα από το Εθνικό Πρωτάθλημα.
Γρήγορα κατάλαβα ότι πολλά είχαν συμβεί όσο έλειπα.
Κυρίως ότι δεν ήταν πια ερωτευμένη μαζί μου.
Έκλεινε απότομα το τηλέφωνο όταν τύχαινε να εμφανιστώ.
Ένας παλιός συμμαθητής ερχόταν και την έβλεπε κάθε τόσο.
Μια μέρα μαλώσαμε επειδή ήθελα να παίξω σε τουρνουά κλειστού γηπέδου...
κι ως συνήθως δεν ήθελε να πάω.
Ήμουν στο υπνοδωμάτιο. Χτύπησε το τηλέφωνο. Κάτι απρόοπτο συνέβαινε.
Μετά, ήθελε να πάρω μέρος στο τουρνουά.
Ετοίμασα τα πράγματά μου και έφυγα.
Πάρκαρα δυο δρόμους πιο πέρα, κι επέστρεψα με τα πόδια.
Δέκα λεπτά αργότερα, βγήκε απ' το σπίτι και πήρε ένα ταξί.
Πήρα κι εγώ ένα άλλο.
Ο παλιός της συμμαθητής έμενε στο Τσέλση.
Τους έβλεπα απ' το παράθυρο...
καθώς εκείνος μαγείρευε σπαγγέτι.
Δεν μιλούσαν πολύ. Υπήρχε μια οικειότητα μεταξύ τους.
Περίεργο πώς φαίνονται οι ερωτευμένοι.
Πήγα μια βόλτα.
Άρχισα ν' αναρωτιέμαι τι θ' απογίνω αν με εγκατέλειπε.
Έπρεπε αρχικά να βρω κάποιο τρόπο να βγάζω λεφτά.
Κατάλαβα ξαφνικά πόσο εξαρτημένος ήμουν απ' αυτήν.
Τα ακριβά γούστα που είχα αποκτήσει όσο ήμουν διάσημος.
Το καλό τένις μ' είχε εγκαταλείψει, το ίδιο μάλλον και η γυναίκα μου.
Ποτέ δεν θυμάμαι να τρόμαξα τόσο.
Μπήκα σ' ένα παμπ κι ήπια ένα-δυο ποτά.
Κάθισα σε μια γωνιά κι ένα σωρό σκέψεις μού έρχονταν στο μυαλό.
Σκέφτηκα τρεις διαφορετικούς τρόπους για να τον σκοτώσω.
Σκέφτηκα να σκοτώσω κι εκείνη. Θα ήταν πιο λογικό.
Και καθώς σκεφτόμουνα πώς να το κάνω...
είδα ξαφνικά κάτι που μου άλλαξε εντελώς τα σχέδια.
Τελικά, δεν πήγα στο τουρνουά.
Όταν γύρισα, καθόταν ακριβώς εκεί που κάθεσαι εσύ τώρα.
Της είπα ότι θα εγκατέλειπα το τένις και θα την φρόντιζα.
Λοιπόν;
Όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, δεν χρειαζόταν να κάνω τίποτα.
Τελικά, η βραδιά με τα σπαγγέτι φαίνεται πως ήταν αποχαιρετιστήρια.
Είχαν καλέσει τον φίλο της πίσω στη Νέα Υόρκη.
-Αμερικάνος; -Ναι.
Από κει της έστελνε τεράστια γράμματα.
Έφταναν συνήθως κάθε Πέμπτη. Τα έκαψε όλα εκτός από ένα.
Εκείνο το μετέφερε από τσάντα σε τσάντα.
Το είχε πάντα μαζί της.
Μου είχε γίνει έμμονη ιδέα. Έπρεπε να μάθω τι έγραφε.
Και το έμαθα τελικά.
Πολύ ενδιαφέρον να το διαβάσεις.
-Τι, το έκλεψες; -Ναι.
Της έγραψα και δυο ανώνυμα σημειώματα για να της το πουλήσω.
Γιατί;
Ήλπιζα ότι έτσι θα την ανάγκαζα να μου μιλήσει γι' αυτόν...
αλλά δεν μου μιλούσε, γι' αυτό και το κράτησα.
Γιατί μου τα λες όλα αυτά;
Διότι είσαι ο μόνος τον οποίο μπορώ να εμπιστευτώ.
Πάντως, κατάφερα έτσι να τους τρομοκρατήσω...
γιατί έπαψαν να φτάνουν γράμματα.
Κι από τότε, ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Είχε πλάκα αν σκεφτείς ότι πριν από ένα χρόνο...
καθόμουν σ' εκείνο το παμπ κι ήθελα να τη δολοφονήσω...
κι ίσως να το έκανα...
αν δεν έβλεπα κάτι που θα μ' έκανε ν' αλλάξω γνώμη.
Λοιπόν; Τι είδες;
Εσένα.
-Τι σχέση είχα εγώ; -Η σύμπτωση.
Μόλις μια βδομάδα πριν, στη συνάντηση αποφοίτων...
όλοι μιλούσαν για σένα.
Ότι πέρασες από στρατοδικείο στον πόλεμο κι είχες κάνει ένα χρόνο φυλακή.
Εξαιρετική είδηση.
Στο κολέγιο όλοι λέγαμε ότι θα κατέληγες στη φυλακή.
-Για κείνα να λεφτά. -Τι δηλαδή;
Όλοι ήξεραν ότι τα είχες πάρει εσύ, αγαπητέ μου.
Τον καημένο τον γέρο-Άλφρεντ.
Ευχαριστώ πολύ για το ποτό.
Ενδιαφέρουσες οι συζ υγικές σου υποθέσεις.
Υποθέτω ότι τελικά δεν θα αγοράσεις το αυτοκίνητο.
Δεν θέλεις να σου πω γιατί σε κάλεσα εδώ;
Ναι, καλύτερα να μου πεις.
Το κατάλαβα όταν σε είδα σ' εκείνο το παμπ.
Ξαφνικά, όλα ξεκαθάρισαν.
Πριν από μήνες, είχαμε κάνει τις διαθήκες μας με τη Μάργκο.
Εξαιρετικά απλές...
αφήνοντάς τα όλα ο ένας στον άλλο σε περίπτωση ατυχήματος.
Τα δικά της ήταν κάπου 90.000 λίρες και κάτι. Επενδύσεις κυρίως.
Λίγο πολύ εύκολο να τα βάλεις στο χέρι.
Κι επικίνδυνο γιατί θα υποψιαζόταν εμένα.
Χρειαζόμουν ένα άλλοθι, κι ένα καλό μάλιστα.
Κι ύστερα είδα εσένα.
Πάντα αναρωτιόμουν τι γίνονταν αυτοί που έβγαιναν απ' τη φυλακή.
Όπως εσύ, ας πούμε. Βρίσκουν δουλειά;
Τους βοηθούν οι παλιοί φίλοι; Μάλλον δεν πρέπει να είχαν φίλους.
Είχα τόση περιέργεια, που άρχισα να σε παρακολουθώ.
Σε ακολούθησα ως το σπίτι σου εκείνο το βράδυ.
Μου δίνεις το ποτήρι σου, αγαπητέ;
Ευχαριστώ. Σ' ευχαριστώ πολύ. Από τότε σε παρακολουθώ.
Γιατί;
Ήλπιζα να σε πιάσω να κάνεις κάποια ατασθαλία...
-για να μπορέσω να... -Να με εκβιάσεις;
Να σε επηρεάσω.
Σε μια δυο βδομάδες έμαθα τις συνήθειές σου...
κι έτσι ήταν πιο εύκολο.
-Μάλλον ανιαρή δουλειά. -Στην αρχή, ναι.
Ξέρεις όμως πώς είναι αυτά. Αποκτάς ένα χόμπι...
κι όσο ασχολείσαι μαζί του, τόσο πιο γοητευτικό γίνεται.
Έγινες αρκετά γοητευτικός.
Και κάποιες στιγμές, μάλιστα, ένιωθα ότι μου ανήκες.
Θα πρέπει να ήταν ενδιαφέρον.
Πήγαινες στις κυνοδρομίες Δευτέρα και Πέμπτη.
Πήγαινα κι εγώ, για να είμαι κοντά σου.
-Άλλαξες το όνομά σου σε Άνταμς. -Ναι. Βαρέθηκα το Σουάν.
-Είναι έγκλημα αυτό; -Όχι. Καθόλου.
Στην ουσία, δεν έκανες την παραμικρή παρανομία.
Άρχισα ν' απογοητεύομαι.
Και μια μέρα, εξαφανίστηκες απ' το σπίτι σου.
Τηλεφώνησα στη σπιτονοικοκυρά σου. Της είπα ότι μου χρωστούσες 5 λίρες.
Αυτό όμως δεν ήταν τίποτα.
Ο κύριος Άνταμς της χρωστούσε ενοίκιο 6 εβδομάδων και 55 λίρες σ' έναν νοικάρη.
Κι ήταν τόσο καλός κύριος ο κύριος Άνταμς.
Αυτό την είχε αναστατώσει περισσότερο.
Ναι. Αυτό φαίνεται να τις αναστατώνει όλες περισσότερο.
Αν θες κι άλλο ποτό, σε πειράζει να φορέσεις τα γάντια;
Πού ήμασταν; Α, ναι, σε είχα χάσει, που λες...
και μετά σε βρήκα μια μέρα στις κυνοδρομίες.
Κι έτσι σε εντόπισα στο νέο σου σπίτι στο Μπέλσαιζ Παρκ.
Εκεί ο κύριος Άνταμς έγινε κύριος Γουίλσον.
Ο κύριος Γουίλσον έφυγε από κει οφείλοντας ενοίκιο 16 εβδομάδων...
και κάπως πιο πλούσιος μετά τη γνωριμία με κάποια δεσποινίδα Γουάλας.
Έβγαζε την δεσποινίδα Γουάλας Τετάρτες και Κυριακές.
Σε είχε ερωτευτεί, ψέματα;
Νόμιζε ότι είχες αφήσει το ωραίο σου μουστάκι για το χατίρι της.
-Την καημένη τη δεσποινίδα Γουάλας. -Πολύ ενδιαφέρον. Συνέχισε, παρακαλώ.
Ιούλιος, Αύγουστος, Σεπτέμβριος. Διαμέρισμα 127, Καρλάιλ Κορτ.
Εκεί μένει κάποια κυρία Βαν Ντορν.
Ο μακαρίτης τής είχε αφήσει δυο ξενοδοχεία κι ένα μεγάλο επιπλωμένο σπίτι.
Τι βάση επιχειρήσεων για τον λοχαγό Λέσγκετ!
Το κακό είναι ότι μάλλον της αρέσουν τα κόρτε...
κι είναι υπερβολικά ακριβή.
Ίσως γι' αυτό προσπαθείς να της πουλήσεις το αμάξι επί ένα μήνα.
Η κυρία Βαν Ντορν μου ζήτησε να της το πουλήσω.
Το ξέρω. Την πήρα λίγο προτού έρθεις.
Ζητούσε μόνο 800 λίρες.
-Πού έχει αστυνομικό τμήμα κοντά; -Απέναντι απ' την εκκλησία. Δυο λεπτά.
-Πες ότι πάω τώρα εκεί. -Και να τους πεις τι;
-Τα πάντα. -Τα πάντα;
Και για τον κύριο Άνταμς και για τον κύριο Γουίλσον;
Θα τους πω απλώς ότι προσπαθείς να με εκβιάσεις για να...
-Για να; -Σκοτώσω τη γυναίκα σου.
Και δεν το κάνεις; Όταν τ' ακούσει...
θα ρίξουμε το γέλιο της ζωής μας.
-Μήπως ξεχνάς κάτι; -Ξεχνάω;
-Μου είπες πολλά απόψε. -Και λοιπόν;
Πες ότι τους λέω πως την ακολούθησες στη γκαρσονιέρα στο Τσέλση...
τους είδες να μαγειρεύουν σπαγγέτι κι όλες τις αηδίες.
-Θα σημαίνει κάτι; -Βεβαιότατα.
-Θα υποθέσουν ότι την ακολούθησες εσύ. -Εγώ; Για τι πράγμα;
Γιατί να της κλέψεις την τσάντα;
Γιατί να της γράφεις εκβιαστικά γράμματα;
Μπορείς ν' αποδείξεις ότι δεν το έκανες; Δεν θ' αποδείξεις ότι το έκανα εγώ.
Θα είναι απλώς ο λόγος σου απέναντι στον δικό μου.
Θα τα χάσουν, ψέματα; Τι θα έλεγες;
Θα πω απλώς ότι ήρθες εδώ απόψε μισομεθυσμένος...
κι ήθελες να σου δανείσω λεφτά επειδή ήμασταν συμφοιτητές.
Όταν σου αρνήθηκα, ανέφερες κάτι...
για ένα γράμμα που ανήκε στη γυναίκα μου.
Απ' όσο καταλάβαινα, προσπαθούσες να μου το πουλήσεις.
Σου έδωσα ό,τι λεφτά είχα και μου έδωσες το γράμμα.
Έχει τα αποτυπώματά σου, ξέχασες;
Κι είπες ότι αν πάω στην αστυνομία...
θα έλεγες κάτι τρελές ιστορίες ότι ήθελα να σκοτώσεις τη γυναίκα μου.
Προτού προχωρήσεις, φίλε μου, σκέψου το εξής πρόβλημα.
Εγώ είμαι πολύ γνωστός. Θα δημοσιεύσουν και φωτογραφίες σου.
Αργά ή γρήγορα, θα 'χουμε παρέλαση. Σπιτονοικοκυρές, νοικάρηδες...
που θα 'ρχονται να καταθέσουν για τον χαρακτήρα σου.
Όλο και κάποιος θα σε έχει δει με την δεσποινίδα Γουάλας.
Παρατήρησα ότι προσπαθούσες να μη σε βλέπουν μαζί της.
Βρισκόσασταν συνήθως σε περίεργα μέρη για να μη σε αναγνωρίζουν...
όπως το μικρό καφέ στο Πίμλικο.
Δική της ιδέα ήταν, όχι δική μου.
Δεν ήταν λίγο άσχημο μέσα;
Διόλου ιδανικό μέρος για την κυρία Βαν Ντορν.
Δεν μου λες, ξέρει η κυρία Βαν Ντορν για τον κο Άνταμς και τον κο Γουίλσον...
και τη δεσποινίδα Γουάλας;
Δεν σκόπευες να παντρευτείς την κυρία Βαν Ντορν;
-Πολύ έξυπνος δεν είσαι; -Όχι και τόσο.
Είχα απλώς τον χρόνο να σκεφτώ και να μπω στη θέση σου.
Γι' αυτό ξέρω ότι θα συμφωνήσεις.
Τι σε κάνει να το νομίζεις;
Ότι κάνει και το γαιδούρι με μια βέργα πίσω κι ένα καρότο μπροστά...
να πηγαίνει μπροστά κι όχι πίσω.
-Πες μου για το καρότο. -1.000 λίρες μετρητά.
Για έναν φόνο;
Για μια δουλειά μερικών λεπτών. Κι ακίνδυνη, σε διαβεβαιώ.
Θα πρέπει να σ' αρέσει. Πάντα ζούσες στην κόψη του ξυραφιού.
-Δεν σε καταλαβαίνω. -Θα 'πρεπε. Το γράφουν οι εφημερίδες.
Μεσόκοπη γυναίκα νεκρή από υπερβολική δόση ή κάτι άλλο.
Το έπαιρνε αρκετό καιρό...
αλλά κανείς δεν ξέρει πού το έβρισκε. Εμείς όμως ξέρουμε, έτσι;
Την καημένη την κυρία Γουάλας.
Κι αυτές οι 1.000 λίρες, πού είναι;
Σε έναν μικρό χαρτοφύλακα σε κάποια θυρίδα.
-Πού; -Κάπου στο Λονδίνο.
Δεν θα ξαναβρεθούμε, εννοείται. Μόλις παραδώσεις τα αγαθά...
θα σου ταχυδρομήσω το απόκομμα της θυρίδας και το κλειδί.
Πάρε αυτές τις 100 λίρες προκαταβολή.
Ένα χαρτονόμισμα αρκεί για να σε εντοπίσει η αστυνομία...
και να την πατήσουμε κι οι δυο.
Δεν πρόκειται. Επί έναν χρόνο άλλαζα ένα εικοσάλιρο τη βδομάδα.
Σε πεντόλιρα. Αυτά τ' αλλάζω μ' ό,τι θέλω.
-Να δω το αντίγραφο του λογαριασμού σου; -Πολύ ευχαρίστως.
Μην αγγίζεις.
Γύρνα πίσω μια σελίδα.
Οι καταθέσεις σου μειώθηκαν 1.000 λίρες σ' ένα χρόνο.
-Αν σε ρωτήσει η αστυνομία; -Κυνοδρομίες δυο φορές τη βδομάδα.
-Θα ρωτήσουν τον μπουκμέικέρ σου. -Πάντα ποντάρω στη ζούλα, όπως εσύ.
Ικανοποιήθηκες;
-Πότε θα γίνει αυτό; -Αύριο βράδυ.
Αύριο! Αποκλείεται! Πρέπει να το σκεφτώ.
Πρέπει να γίνει αύριο. Τα έχω κανονίσει όλα.
Πού;
Περίπου εκεί που είσαι τώρα.
Πώς;
Αύριο βράδυ, ο Χαλιντέυ, ο Αμερικάνος φίλος της κι εγώ...
θα πάμε σε ένα πάρτι. Αυτή θα μείνει εδώ.
Θα ξαπλώσει νωρίς και θ' ακούσει το Θέατρο του Σαββάτου στο ραδιόφωνο.
Αυτό κάνει πάντα όταν βγαίνω.
Έντεκα παρά δέκα ακριβώς...
θα μπεις από την κεντρική είσοδο.
Θα βρεις το κλειδί αυτής της πόρτας...
κάτω απ' τη μοκέτα της σκάλας εδώ.
-Στο πέμπτο σκαλοπάτι. -Ακριβώς.
Πας κατευθείαν στο παράθυρο...
και κρύβεσαι πίσω απ' την κουρτίνα.
Στις 11 ακριβώς...
θα πάω να τηλεφωνήσω του αφεντικού μου από το ξενοδοχείο.
Θα πάρω λάθος αριθμό. Αυτόν εδώ. Δεν θα κάνω τίποτα άλλο.
Όταν χτυπήσει το τηλέφωνο...
θα δεις το φως ν' ανάβει κάτω απ' την πόρτα του δωματίου της.
Όταν την ανοίξει, θα μπει φως εδώ μέσα.
Οπότε, μην κουνηθείς μέχρι να σηκώσει το τηλέφωνο.
Να κάνεις όσο το δυνατόν λιγότερο θόρυβο.
Μόλις τελειώσεις...
πιάνεις το ακουστικό, σφυρίζεις ελαφρά και το κατεβάζεις.
Δεν μιλάς, ό,τι κι αν κάνεις. Εγώ δεν θα πω λέξη.
Μόλις ακούσω το σφύριγμά σου, κλείνω και ξαναπαίρνω...
τον σωστό αριθμό αυτή τη φορά.
Θα μιλήσω στο αφεντικό σαν να μην έγινε τίποτα...
και θα γυρίσω στο πάρτι.
-Τι κάνω μετά; Συνέχισε. -Βλέπεις αυτή τη βαλίτσα εδώ.
Έχει δικά μου ρούχα για το καθαριστήριο.
Την ανοίγεις και τα σκορπάς στο πάτωμα.
Βάζεις μέσα την ταμπακέρα και μερικά απ' αυτά τα κύπελλα.
Κλείνεις το καπάκι, χωρίς να κλείσεις τις κλειδαριές.
Και την αφήνεις όπως είναι τώρα.
-Σαν να έφυγα βιαστικά. -Γι' αυτό ακριβώς.
Τώρα το παράθυρο.
Αν είναι κλειδωμένο, το ξεκλειδώνεις και το αφήνεις ανοιχτό.
Μετά φεύγεις ακριβώς όπως μπήκες.
-Απ' αυτή την πόρτα. -Ναι.
Και τώρα το πιο σημαντικό.
Φεύγοντας, αφήνεις το κλειδί εκεί που το βρήκες.
-Κάτω απ' τη μοκέτα της σκάλας. -Ναι.
Τι υποτίθεται πως θα έχει συμβεί;
Θα υποθέσουν ότι μπήκες απ' το παράθυρο.
Νόμιζες ότι δεν ήταν κανείς εδώ...
και πήρες τη βαλίτσα να στρωθείς στη δουλειά.
Εκείνη άκουσε κάτι κι άναψε το φως της.
Είδες φως κάτω απ' την πόρτα της και κρύφτηκες στην κουρτίνα.
Μπήκε εδώ και της ρίχτηκες προτού προλάβει να φωνάξει.
Όταν κατάλαβες ότι τη σκότωσες...
σ' έπιασε πανικός, πήδηξες στον κήπο κι άφησες πίσω όλα τα κλοπιμαία.
Μια στιγμή.
Υποτίθεται ότι μπαίνω απ' αυτό το παράθυρο.
-Κι αν είναι κλειδωμένο; -Δεν έχει σημασία.
Κάνει συχνά μια βόλτα στον κήπο προτού πέσει για ύπνο...
και συνήθως ξεχνά να κλειδώσει όταν γυρίζει.
-Αυτό θα πω στην αστυνομία. -Ναι, αλλά εκείνη μπορεί να πει ότι...
Μα δεν θα πει τίποτα. Ξέχασες;
Εντάξει. Φεύγω απ' το διαμέρισμα.
Βάζω το κλειδί κάτω απ' τη μοκέτα και βγαίνω απ' την κεντρική είσοδο.
Κι αν είναι κλειδωμένη; Πώς θα μπω καν μέσα;
Δεν είναι ποτέ κλειδωμένη.
-Τι ώρα θα γυρίσεις εσύ; -Κατά τις 12.
Θα φέρω μαζί μου τον Χαλιντέυ για να τη βρούμε μαζί...
κι αφού θα είμαστε μαζί από τότε που την αφήσαμε...
θα είναι αυτός το άλλοθί μου.
-Ξέχασες κάτι. -Τι;
Όταν γυρίσεις μ' αυτόν τον πώς τον λένε, τον Χαλιντέυ...
-πώς θα μπεις μέσα; -Θα ανοίξω με το κλειδί.
Τι κλειδί σου θα είναι κάτω απ' τη μοκέτα.
Θα σε δει να το παίρνεις. Θα πάνε όλα περίπατο.
Όχι. Δεν θα είναι το δικό μου κάτω απ' το χαλί, αλλά το δικό της.
Θα το πάρω απ' την τσάντα της και θα το κρύψω εκεί...
προτού φύγω.
Δεν θα βγει, οπότε, δεν θα το αναζητήσει.
Όταν γυρίσω με τον Χαλιντέυ, θα ανοίξω με το δικό μου κλειδί.
Κι όταν εκείνος θα έχει βγει στον κήπο να ψάχνει...
θα το πάρω απ' το χαλάκι και θα το ξαναβάλω στην τσάντα της...
προτού φτάσει η αστυνομία.
-Πόσα κλειδιά έχει αυτή η πόρτα; -Το δικό της και το δικό μου.
-Μέιντα Βέιλ Ζ499. -Τόνυ; Εγώ είμαι.
-Γεια σου, αγάπη μου. Πώς πάει; -Τέλεια. Εξαιρετικό το έργο.
-Μας αρέσει πάρα πολύ. -Κρίμα, δηλαδή, χαίρομαι.
Θα έρθεις να μας βρεις, έτσι;
Δεν νομίζω. Ακόμα καλά καλά δεν άρχισα.
Μια στιγμή, αγάπη μου. Νομίζω ότι είναι κάποιος στην πόρτα.
Μπορούν να σε δουν απ' το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας.
Με συγχωρείς, έκανα λάθος. Γιατί δεν πας τον Μαρκ στου Τζέρυ;
-Και πώς θα μπούμε μέσα; -Ανάφερε απλώς το όνομά μου.
Δεν ξέρω για την ορχήστρα, το φαϊ πάντως είναι καλό.
Δεν μου λες, πήρε η Μωρήν όταν έφυγες...
και μας καλεί για φαγητό την Τετάρτη...
μα έχεις γράψει κάτι στην ατζέντα σου για την Τετάρτη...
και δεν βγάζω τα γράμματά σου.
Κάτι σαν Αλ Μπένταλ. Άλλος ένας απ' τους φίλους σου;
-Άλμπερτ Χωλ, ηλίθιε. -Α, ναι, το Άμπερτ Χωλ, εννοείται.
Χαίρομαι που δεν θα πάμε στης Μωρήν. Είναι απαίσια μαγείρισσα.
-Το κουδούνι. Πρέπει να κλείσω. -Εντάξει. Καλή διασκέδαση.
Τόνυ, μην αραιώσεις πολύ το μαρτίνι.
Πού είναι η φωτογραφία του μαχαραγιά;
Πότε θα τακτοποιήσεις όλα αυτά τα αποκόμματα;
Θα βρω χρόνο κάποια μέρα. Να τη.
Να ο μαχαραγιάς. Δεν είναι όνειρο;
Τέσσερις Ρολς και κοσμήματα αρκετά να βουλιάξουν υποβρύχιο...
αλλά ήθελε να παίξει στο Γουίμπλεντον.
Είχε τέτοια μυωπία που δεν έβλεπε καν την άκρη της ρακέτας...
-άσε δε το μπαλάκι. -Θα 'πρεπε να... Ευχαριστώ, Τόνυ.
-Θα 'πρεπε να γράψεις ένα βιβλίο. -Γιατί δεν συνεργάζεστε εσείς οι δυο;
Αστυνομικό μυθιστόρημα με αγώνες τένις;
Θα μου δώσεις τα στοιχεία για τον τέλειο φόνο;
Πάρα πολύ ευχαρίστως.
Πώς γράφεις ένα αστυνομικό μυθιστόρημα;
Ξεχνάς την εξιχνίαση και κοιτάς το έγκλημα. Αυτό μετράει.
Μετά, φαντάζεσαι μια κλοπή ή μια δολοφονία.
Έτσι τα γράφεις; Ενδιαφέρον.
Συνήθως μπαίνω στη θέση των εγκληματιών και αναρωτιέμαι...
''Τι θα 'κανα εγώ μετά;''
Πιστεύεις όντως στο τέλειο έγκλημα;
Βεβαιότατα. Στα χαρτιά, εννοείται.
Μπορώ να το σχεδιάσω καλύτερα από πολλούς...
-αλλά αμφιβάλω αν μπορώ να το κάνω. -Γιατί;
Στα βιβλία, όλα γίνονται όπως τα θέλει ο συγγραφέας.
Στην πραγματικότητα, δεν συμβαίνει πάντα.
Οι φόνοι μου θα θυμίζουν το πώς παίζω μπριτζ.
Κάνω το λάθος και το καταλαβαίνω όταν πια όλοι με κοιτάζουν.
Τέλειωνε το ποτό σου, Μαρκ.
-Τι κάνεις αύριο; -Δεν έχω κανονίσει τίποτα.
Δεν πάμε στο Ουίνδσορ το μεσημέρι για φαγητό;
Έλα νωρίς, αλλά όχι πολύ νωρίς, αν έχουμε πονοκέφαλο απ' το ποτό.
-Κατά τις 11; -Τέλεια.
-Να φάμε στο Κινγκς Χεντ. -Στο Ουίνδσορ είναι;
Όχι, λίγο απέξω.
Μήπως σου δάνεισα το κλειδί μου; Δεν το βρίσκω πουθενά.
Δεν ξέρω. Ίσως έχω και τα δυο στην τσάντα μου.
Πάω να δω.
Όχι. Έχω μόνο το ένα εδώ.
-Δεν είναι στο παλτό σου; -Όχι, έψαξα. Μου δανείζεις το δικό σου;
-Με φέρνεις σε δύσκολη θέση. -Γιατί;
-Μπορεί να θέλω να βγω. -Απόψε;
Έλεγα μήπως να δω καμιά ταινία ή κάτι τέτοιο.
Δεν θ' ακούσεις στο ραδιόφωνο το Θέατρο του Σαββάτου;
Όχι. Είναι θρίλερ και δεν μ' αρέσουν όταν είμαι μόνη.
Κατάλαβα.
Θα γυρίσω πάντως νωρίτερα για να σ' ανοίξω.
Εμείς θα γυρίσουμε μετά τα μεσάνυχτα. Μπορεί να έχεις κοιμηθεί.
Το βάζεις κάτω απ' το χαλάκι της εξώπορτας.
Όχι, δεν πειράζει. Να το. Στο γάντι μου ήταν.
Όλα εντάξει τότε.
-Τι ταινία θα δεις; -Το Classic, φαντάζομαι.
Και θα βρεις θέση σαββατόβραδο;
-Μπορώ να προσπαθήσω. -Μα, αγάπη μου...
Μη με κάνεις να μείνω σπίτι. Σιχαίνομαι να μην κάνω τίποτα.
Κι όμως μπορείς να κάνεις χιλιάδες πράγματα.
Έγραψες στην Πέγκυ ευχαριστώ για τη φιλοξενία;
Και τα αποκόμματα; Είναι ιδανική ευκαιρία.
Ωραίο αυτό. Εσείς θα ξεδίνετε...
κι εγώ θα κάτσω μέσα να κολλάω βαρετά αποκόμματα.
-Πολύ καλά. Δεν θα πάμε. -Τι εννοείς;
Αφού δεν θες να πάμε, δεν θα πάμε.
Θα μείνουμε εδώ μαζί σου. Τι να κάνουμε; Να παίξουμε χαρτιά;
Τόνυ, αγάπη μου.
Να πάρω το Γκρέντον να πω ότι δεν θα πάμε.
Τόνυ, σε παρακαλώ. Μην κάνουμε σαν παιδιά.
Εντάξει, θα φτιάξω τα αποκόμματα.
-Μην το κάνεις αν δεν το θες. -Μα το θέλω.
Βγαίνω να βρω ταξί.
-Έχουμε κόλλα; -Στο γραφείο, νομίζω.
-Χρειάζεσαι ψαλίδι. -Είναι στα σύνεργα της ραπτικής.
Μου δανείζεις λίγα ψιλά; Τα χρειάζομαι για το ταξί.
Άσε ήσυχη την τσάντα μου. Πόσα θέλεις;
Για να δούμε πόσα έχεις. Μου χρωστάς 10 σελίνια έτσι κι αλλιώς.
-Για ποιο πράγμα; -Για το δέμα στην Πέγκυ.
-Από τα έξοδα του σπιτιού. -Δώσε μού την. Μην την ανοίγεις.
Πόσα θέλεις;
Έχω τρία, πέντε, εφτά σελίνια κι έξι πένες. Φτάνουν και να γυρίσουμε.
Πάρε κάτι παραπάνω. Πόσο κάνει το κουπόνι για το φαγητό;
Είναι πληρωμένο, όπως και το φιλοδώρημα. Αν ξεμείνω, θα τσοντάρει κι ο Μαρκ.
Ήρθε το ταξί.
-Τόνυ, τι περιμένεις; -Τίποτα, αγάπη μου.
Καληνύχτα.
-Τι ώρα θα γυρίσεις; -Κατά τις 12.
Θα καλέσω τον Μαρκ για ένα ποτό. Θα είσαι ξύπνια;
Θα έχω κοιμηθεί προ πολλού και δεν θέλω φασαρία.
Θα πατάμε σαν γάτοι.
-Μάργκο. -Ναι;
Πολύ πιθανόν να πάρει ο Μπέρτζες.
Πες του ότι είμαστε στο Γκρέντον.
-Σε τι τηλέφωνο; -Είναι στην ατζέντα.
Αντίο, αγάπη μου.
Πάμε, Μαρκ.
Έμενα στο ξενοδοχείο Τόρμπεϋ. Το ξέρετε; Στο Ντάρτμουρ;
Όχι ακριβώς στο Ντάρτμουρ, κοντά πάντως.
Η ουσία είναι πάντως ότι αφορά τη φυλακή του Ντάρτμουρ.
Έμενα, λοιπόν, στο ξενοδοχείο Τόρμπεϋ, όπως σας έλεγα...
και γυρίζω και του λέω, ''Τι κάνεις;''
'Έίμαι εμπορικός αντιπρόσωπος.
''Πουλάω γεωργικά μηχανήματα.'' ''Γεωργικά'', λέω...
Έχει κανείς σας σωστή ώρα;
-Ναι. Είναι 11 και εφτά λεπτά. -Εμένα, μόλις 11 και κάτι.
Σταμάτησε το ρολόι μου. Φαίνεται πως το παρακούρδισα.
-Έλεγα, λοιπόν... -Συγγνώμη. Πάω να πάρω το αφεντικό μου.
Γεωργικά μηχανήματα...
Εμπρός.
Εμπρός;
Την αστυνομία. Γρήγορα. Την αστυνομία.
-Μάργκο; -Ποιος είναι;
-Εγώ είμαι, αγάπη μου. -Τόνυ.
Τόνυ, δόξα τω Θεώ. Έλα σπίτι αμέσως.
-Τι συμβαίνει; -Δεν μπορώ να σου εξηγήσω. Έλα γρήγορα.
Σύνελθε, αγάπη μου. Τι συμβαίνει;
Μου επιτέθηκε κάποιος. Προσπάθησε να με στραγγαλίσει.
-Το 'σκασε; -Όχι, είναι νεκρός.
Τόνυ, μ' ακούς;
-Μάργκο; -Ναι;
-Άκου με προσεκτικά. -Ναι. Σ' ακούω.
Μην αγγίξεις τίποτα. Έρχομαι αμέσως.
-Δεν αγγίζω. -Μην αγγίξεις τίποτα...
και μη μιλήσεις σε κανένα μέχρι να έρθω.
Όχι, δεν αγγίζω τίποτα.
-Υπόσχεσαι; -Ναι, υπόσχομαι. Έλα μόνο γρήγορα.
Κάθομαι στο ίδιο μπαρ και βλέπω τον ίδιο τύπο...
που έρχεται και μου λέει...
Όχι, κάθισε. Πρέπει να φύγω. Η Μάργκο δεν νιώθει καλά.
-Κάτι σοβαρό; -Καθόλου σοβαρό.
-Μείνε εσύ. -Θα έρθω.
Όχι, δεν υπάρχει πρόβλημα.
...με το οποίο με κερνούσε μαρτίνι...
Τόνυ!
Όλα εντάξει, αγάπη μου. Τι έγινε;
Με τύλιξε με κάτι το λαιμό. Σαν να ήταν κάλτσα.
Σίγουρα; Για να δω.
Ήρθα εδώ να σηκώσω το τηλέφωνο...
εκείνος βγήκε πίσω απ' την κουρτίνα κι ήθελε να με στραγγαλίσει.
Σχεδόν λιποθύμησα.
Βρήκα το ψαλίδι απλώνοντας το χέρι...
και παρέλυσε ξαφνικά και σωριάστηκε κάτω.
Δεν έχει σχεδόν καθόλου αίμα. Όταν έπεσε, θα πρέπει να...
-Τι κάνεις εκεί; -Προσπαθώ να βρω...
Εδώ είναι. Οι ασπιρίνες μου. Έχω τρομερό πονοκέφαλο.
-Τι είναι; -Πάω να φέρω μια κουβέρτα.
Κλείσε το παράθυρο, σε παρακαλώ.
Όχι, να μην αγγίξουμε τίποτα προτού έρθει η αστυνομία.
Θα παραβίασε κάτι για να μπει μέσα. Τι έψαχνε, άραγε;
Τα κύπελλα, φαντάζομαι.
Πότε θα έρθει η αστυνομία;
-Την πήρες ήδη; -Όχι.
Μου είπες να μη μιλήσω σε κανέναν.
-Δεν τους παίρνεις τώρα καλύτερα; -Ναι.
-Πού είναι ο Μαρκ; -Του είπα να πάει σπίτι.
Εμπρός, γρήγορα την αστυνομία του Μέιντα Βέιλ.
-Του είπες; -Δεν ήξερα τι είχε συμβεί.
-Του είπα ότι δεν ένιωθες καλά. -Αστυνομία Μέιντα Βέιλ.
-Αστυνομία; Έγινε ένα φρικτό ατύχημα. -Μάλιστα;
Σκοτώθηκε κάποιος.
-Το όνομά σας, κύριε; -Γουέντις.
-Πώς γράφεται; -Γ-Ο-Υ-Ε-Ν-Τ-Ι-Σ.
Η διεύθυνσή σας, κύριε;
Τσάρινγκτον Γκάρντενς 61α, στο ισόγειο.
-Ατύχημα ήταν; -Δεν ξέρω.
Τι εννοείτε δεν ξέρετε;
Πιστεύετε ότι ενδεχομένως τον σκότωσε κάποιος;
Δεν ξέρω.
Έχετε ιδέα ποιος μπορεί να το έκανε;
Θα σας εξηγήσω όταν έρθετε. Πόσο θα σας πάρει;
-Κάπου δυο λεπτά. -Δυο λεπτά;
-Μην αγγίξετε τίποτα, παρακαλώ. -Δεν αγγίζουμε. Αντίο σας.
-Πάω να ντυθώ. -Γιατί;
-Θα θέλουν να με δουν. -Δεν θα σε δουν.
Θα έχουν να μου κάνουν ερωτήσεις.
Ας περιμένουν μέχρι αύριο. Θα τους πω εγώ ό,τι χρειάζεται.
-Τόνυ... -Ναι;
-...γιατί με πήρες τηλέφωνο; -Τι;
Με συγχωρείς, αγάπη μου, θα σου πω αργότερα.
Κάτι σκεφτόμουν. Είπες ότι πήγε να το κάνει με κάλτσα;
Νομίζω ότι ήταν κάλτσα ή μαντίλι. Εκεί είναι;
Όχι, θα το βρουν αυτοί. Πήγαινε εσύ τώρα στο κρεβάτι.
Τσάι, κύριοι.
Αστυνόμε, κοιτάξτε, η άλλη κάλτσα.
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ
Πηγαίνετε στις δουλειές σας. Ελάτε.
Τέλειωσε σχεδόν. Θύμισέ μου να πάρω.
Πάντα τελειώνει όταν το χρειάζεσαι.
Προτού το ξεχάσω, ο αστυνομικός ήθελε να μάθει...
γιατί δεν πήρες αμέσως την αστυνομία.
-Πώς, αφού ήσουν εσύ στο τηλέφωνο; -Το ξέρω, μα...
Είπες να μη μιλήσω σε κανέναν μέχρι να έρθεις.
Το ξέρω, αλλά του είπα μια ελαφρώς διαφορετική ιστορία.
Γιατί;
Του είπα ότι δεν τους πήρες διότι υπέθεσες...
ότι θα τους έπαιρνα εγώ από το ξενοδοχείο.
Γιατί το είπες αυτό;
Διότι ήταν η τέλεια λογική εξήγηση. Και τη δέχτηκε.
Αν νομίσουν ότι καθυστερήσαμε να τους ενημερώσουμε...
μπορεί να είναι καχύποπτοι και ν' αρχίσουν τις ερωτήσεις...
-Θες να πω το ίδιο; -Νομίζω, αν ανακύψει πάλι το θέμα.
Ο Μαρκ θα είναι. Του ανοίγεις;
-Καλημέρα σας. -Καλημέρα.
-Η κυρία Γουέντις; -Ναι.
-Αστυνομικός επιθεωρητής. Επιτρέπετε; -Φυσικά.
Με συγχωρείτε. Θα πω στον άντρα μου ότι είστε εδώ.
Ευχαριστώ.
-Καλημέρα. -Καλή σας μέρα.
Επιθεωρητής Χάμπαρντ...
επικεφαλής του εγκληματολογικού.
Δώσαμε όλες τις πληροφορίες στον αστυνόμο σας.
Ναι. Είδα την αναφορά του...
αλλά θα ήθελα να μάθω ένα δυο πράγματα από πρώτο χέρι.
Φαντάζομαι ότι ο αστυνόμος σάς είδε ελάχιστα, κυρία Γουέντις;
Ναι.
Η γυναίκα μου υπέστη τρομερό σοκ.
Ναι, εξαιρετικά δυσάρεστη η εμπειρία σας.
Μπορώ να ρίξω μια ματιά στο σπίτι;
Παρακαλώ. Το υπνοδωμάτιο και το μπάνιο είναι εδώ μέσα.
Σίγουρα δεν μπήκε απ' το μπάνιο.
Και το παράθυρο της κουζίνας έχει κάγκελα.
Υποθέτουμε ότι πρέπει να μπήκε απ' αυτό το παράθυρο.
Έμαθα ότι δεν ήσασταν εδώ την ώρα του συμβάντος.
Όχι, ήμουν σε μια δεξίωση στο Ξενοδοχείο Γκρέντον...
και από περίεργη σύμπτωση...
τηλεφωνούσα στη γυναίκα μου την ώρα της επίθεσης.
Μάλιστα. Μπορείτε να μου πείτε τι ώρα ακριβώς;
Δυστυχώς, δεν μπορώ. Θυμάμαι ότι είχε σταματήσει το ρολόι μου.
Είδατε εσείς, κυρία Γουέντις;
Όχι, δεν είδα.
-Δεν κάθεστε, κύριε επιθεωρητά; -Ευχαριστώ.
Έχετε ιδέα ποιος ήταν;
Ναι. Ανακαλύψαμε τουλάχιστον πού έμενε.
Υπάρχει κάποια σύγχυση σχετικά με το αληθινό του όνομα.
Φαίνεται πως είχε διάφορα.
-Τον είχατε ξαναδεί; -Όχι, βέβαια.
-Αυτός είναι; -Ναι.
-Δεν τον αναγνωρίζετε; -Όχι, δεν τον έχω ξαναδεί.
Δεν είδατε καν το πρόσωπό του;
Όχι. Μου επιτέθηκε από πίσω...
κι ήταν σκοτεινά. Δεν τον είδα καθόλου.
Ναι, αλλά προτού σας δείξω τις φωτογραφίες...
είπατε ότι δεν τον είχατε ξαναδεί.
Πού το ξέρατε αν δεν είδατε το πρόσωπό του χτες βράδυ;
Δεν σας καταλαβαίνω.
Η γυναίκα μου εννοεί απλώς ότι δεν τον είχε ξαναδεί.
-Αυτό εννοούσατε; -Ναι.
Εσείς, κύριε; Τον είχατε ξαναδεί;
Όχι.
-Όχι. Τουλάχιστον... -Ναι;
Μοιάζει με κάποιον συμφοιτητή απ' το κολέγιο.
Είναι διαφορετικός όμως με το μουστάκι.
Πώς τον έλεγαν;
Δεν ξέρω. Πέρασαν 20 χρόνια από τότε.
-Μήπως Λέσγκετ; -Όχι.
-Γουίλσον; -Όχι.
-Σουάν; -Σουάν;
Μια στιγμή. Σουάν. Ναι, αυτό είναι.
Να μια φωτογραφία από τη συνεύρεση. Πηγαίναμε στο ίδιο κολέγιο.
Να τος. Απίστευτο.
-Τον ξέρατε καλά; -Όχι, πήγαινε σε μεγαλύτερο έτος.
-Τον ξαναείδατε από τότε; -Όχι, τουλάχιστον...
Τώρα που το σκέφτομαι, τον είδα πρόσφατα, αλλά δεν του μίλησα.
Πότε ήταν;
Έξι μήνες πριν στο σιδηροδρομικό σταθμό...
στη Βικτόρια, νομίζω.
Θυμάμαι που παρατήρησα πόσο λίγο είχε αλλάξει.
-Είχε μουστάκι τότε; -Όχι.
Κυρία Γουέντις, θα μου δείξετε πώς έγινε ακριβώς χτες βράδυ;
-Είμαι υποχρεωμένη; -Δυστυχώς, αγάπη μου.
Ήμουν ξαπλωμένη όταν χτύπησε, σηκώθηκα και ήρθα εδώ.
-Ανάψατε το φως; -Όχι.
Δείξτε μου πού ακριβώς στεκόσασταν.
Εδώ, και σήκωσα το τηλέφωνο.
Μια στιγμή.
Σίγουρα είχατε την πλάτη γυρισμένη προς το παράθυρο;
Ναι.
-Μα γιατί; -Γιατί όχι;
Γιατί πήγατε από τη μέσα μεριά; Εγώ θα το σήκωνα από δω.
-Πάντα το σηκώνω από δω. -Μα γιατί;
Αν χρειαστεί να γράψω κάτι, να το κρατώ με το αριστερό χέρι.
Κατάλαβα. Με συγχωρείτε. Συνεχίστε.
Όταν σήκωσα το ακουστικό...
πρέπει να βγήκε από τις κουρτίνες και να μου επιτέθηκε.
-Μου πέρασε κάτι στον λαιμό. -Κάτι; Τι εννοείτε;
-Κάλτσα, νομίζω. -Κατάλαβα. Και τι έγινε μετά;
Με έσπρωξε πάνω στο γραφείο.
Θυμάμαι που ακούμπησα το ψαλίδι.
Πού το φυλάτε συνήθως το ψαλίδι;
Στο καλάθι με τα σύνεργα της ραπτικής. Είχα ξεχάσει να το φυλάξω.
Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι βγήκε απ' την κουρτίνα;
Από πού αλλού να έβγαινε;
-Ήταν κλειστή η κουρτίνα; -Ναι.
Την είχατε κλείσει η ίδια;
Όχι, εγώ τις έκλεισα λίγο προτού φύγω.
Κλειδώσατε και το παράθυρο μαζί;
-Ναι. -Είστε εντελώς σίγουρος;
Απολύτως. Πάντα κλειδώνω όταν κλείνω την κουρτίνα.
-Πώς λέτε ότι μπήκε; -Θα παραβίασε το παράθυρο, υποθέτουμε.
Δεν υπάρχουν ίχνη παραβίασης.
Οι αναφορές μας λένε ότι δεν υπάρχουν ίχνη παραβίασης.
Κυρία Γουέντις, γιατί δεν καλέσατε την αστυνομία...
αμέσως μετά το συμβάν;
Προσπάθησα να την καλέσω...
μα ανακάλυψα ότι ήταν ο άντρας μου στη γραμμή.
Υπέθεσα, φυσικά, ότι θα την καλούσε από το ξενοδοχείο...
προτού έρθει εδώ.
-Δεν σκεφτήκατε να καλέσετε γιατρό; -Όχι.
-Γιατί όχι; -Ήταν νεκρός.
-Πού το ξέρατε; -Ήταν... προφανές.
-Του ψηλαφίσατε τον σφυγμό; -Όχι, βέβαια.
Ο καθένας θα καταλάβαινε ότι ήταν νεκρός. Αρκεί να έβλεπες τα ανοιχτά μάτια...
Ώστε είδατε το πρόσωπό του.
Είδα τα μάτια του! Δεν θυμάμαι το πρόσωπό του!
Η γυναίκα μου προφανώς δεν τον είχε ξαναδεί...
κι αν δεν μπήκε απ' το παράθυρο, πώς μπήκε μέσα;
Είμαστε σίγουροι ότι μπήκε απ' την πόρτα.
Μα ήταν κλειδωμένη.
Μάργκο, άνοιξες την πόρτα αφότου φύγαμε;
Όχι.
-Πόσα κλειδιά της πόρτας υπάρχουν; -Μόνο δύο.
Το δικό μου ήταν στην τσάντα μου, κι είχες κι εσύ το δικό σου.
Ναι, ακριβώς.
-Έχει κλειδί ο διαχειριστής; -Όχι.
Έχετε καθαρίστρια;
Ναι, αλλά δεν έχει ούτε αυτή. Είμαι πάντα εδώ όταν έρχεται.
Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι μπήκε απ' την πόρτα;
-Τα παπούτσια του. -Τα παπούτσια του;
Το έδαφος ήταν αρκετά υγρό χτες βράδυ.
Αν έμπαινε απ' τον κήπο, θα λάσπωνε το χαλί.
Και δεν άφησε κανένα αποτύπωμα...
γιατί σκούπισε τα πόδια του στο χαλάκι της εισόδου.
Πού το ξέρετε;
Είναι σχετικά καινούργιο και οι ίνες του έμειναν στα παπούτσια του...
-Σίγουρα όμως... -Είχε και μια στάμπα από πίσσα...
και βρήκαμε ίνες και απ' αυτό το σημείο. Δεν γεννάται θέμα.
Μια στιγμή. Νομίζω ότι το βρήκα.
Θυμάσαι τότε που σου έκλεψαν την τσάντα;
-Ναι. -Δεν ήταν μέσα το κλειδί;
Ναι, αλλά ήταν ακόμα μέσα όταν την πήρα πίσω.
Μια στιγμή. Θα ήθελα ν' ακούσω γι' αυτό.
Τι τσάντα;
Γυναικεία τσάντα. Την έχασε στη Βικτόρια.
Τη βρήκα όμως στα Απολεσθέντα δυο βδομάδες αργότερα.
-Έλειπε τίποτα; -Είχαν πάρει όλα τα λεφτά.
-Κάτι άλλο; -Όχι.
-Εννοώ, τίποτα έγγραφα ή γράμματα; -Όχι.
-Είστε βεβαία; -Ναι.
Ήταν μέσα το κλειδί σας όταν χάσατε την τσάντα;
Ναι, αλλά ήταν και πάλι μέσα όταν βρέθηκε.
Όποιος έκλεψε τα λεφτά, μπορεί να έβγαλε αντικλείδι.
-Πού βρέθηκε τελικά η τσάντα; -Στον σταθμό Βικτόρια.
Εκεί δεν είπατε ότι είδατε αυτόν τον άντρα;
Πότε έχασες την τσάντα;
Δεν ήταν το σαββατοκύριακο που πήγαμε στην Πέγκυ;
Ναι. Τώρα θυμάμαι. Εκείνος καθόταν στο εστιατόριο.
Εκεί δεν είχες αφήσει την τσάντα;
Δεν σου είπα ότι είχα δει κάποιον που ήμασταν μαζί στο κολέγιο;
Δεν θυμάμαι.
Έτσι μπήκε μέσα. Έφτιαξε αντικλείδι...
και άφησε το πρωτότυπο στην τσάντα.
Πριν προχωρήσετε παραπέρα, πώς μπήκε απ' την κυρία είσοδο;
-Δεν είναι ποτέ κλειδωμένη. -Μάλιστα.
Μπορούσε να έβγαζε αντικλείδι...
και να άνοιγε μ' αυτό...
αλλά δεν το έκανε.
-Γιατί; -Διότι αν το έκανε...
θα είχε ακόμα πάνω του το κλειδί όταν πέθανε.
Δεν βρέθηκε όμως κλειδί όταν ψάξαμε τις τσέπες του.
Βρισκόμαστε πάλι στο αρχικό σημείο, ψέματα;
Όχι ακριβώς.
Και πώς μπήκε μέσα τότε;
Ας τα σημειώσουμε όλα αυτά.
Θα ήθελα να καταθέσετε επίσημα και οι δυο...
προτού την ανάκριση.
Το γραφείο μου είναι πολύ κοντά. Ίσως θα μπορούσατε να έρθετε τώρα.
-Τόνυ. -Μαρκ, ο επιθεωρητής, ο κύριος Χάμπαρντ.
Ο Μαρκ Χαλιντέυ. Ήμασταν μαζί χτες το βράδυ.
Χαίρω πολύ.
Αφού ήσασταν με τον κύριο Γουέντις, ίσως με βοηθήσετε εσείς.
Παρατηρήσατε τι ώρα πήγε να τηλεφωνήσει;
Ναι, τρία λεπτά μετά τις 11.
Πώς το θυμάστε;
Είχε σταματήσει το ρολόι του και συγκρίναμε την ώρα μας.
Ευχαριστώ. Όταν ήρθε εδώ η κυρία Γουέντις...
να του απαντήσει, της επιτέθηκαν.
Πήρες τη Μάργκο προτού πάρεις το αφεντικό σου;
Τόνυ, θυμήθηκα τι ήθελα να σε ρωτήσω. Γιατί με πήρες τηλέφωνο;
Μια στιγμή προτού χάσω τη σειρά.
Στις 11 και τρία λεπτά πάτε να τηλεφωνήσετε στο αφεντικό σας.
Ναι, από τον θάλαμο στο σαλόνι.
Πόση ώρα μιλούσατε με το αφεντικό σας προτού πάρετε τη γυναίκα σας;
Τελικά, δεν του μίλησα ποτέ. Δεν θυμόμουν τον αριθμό του...
και πήρα τη γυναίκα μου να τον βρει στην ατζέντα.
Με σήκωσες για να σου πω τον αριθμό του;
Έπρεπε, αγάπη μου.
Το αφεντικό θα πήγαινε στις Βρυξέλλες.
Ήθελα να του υπενθυμίσω κάτι πολύ σημαντικό.
Δεν υπήρχε κατάλογος στο ξενοδοχείο;
Ναι, αλλά δεν θα είχε το τηλέφωνο του εξοχικού του.
Και του τηλεφωνήσατε;
Όχι. Εννοείται πως ύστερα απ' ό,τι συνέβη, το ξέχασα εντελώς.
Ναι.
Κύριε Χαλιντέυ, ο κ. και η κα Γουέντις θα έρθουν μαζί μου...
για να δώσουν κατάθεση.
Μου δίνετε, παρακαλώ, τη διεύθυνσή σας αν σας χρειαστώ;
-Βεβαίως. -Πάω να πάρω το παλτό μου.
Μένω στο ξενοδοχείο Κάρφαξ.
Μου το γράφετε, παρακαλώ; Και το τηλέφωνό σας.
-Έχετε ξαναέρθει εδώ ποτέ; -Ναι, πριν από ένα χρόνο.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Κύριε Γουέντις, έχει αρκετό κόσμο έξω απ' το σπίτι.
Θα πρότεινα να φεύγαμε απ' τον κήπο.
-Δεν έχει μια πόρτα στην άλλη άκρη; -Ναι.
Φοβάμαι πως είναι κλειδωμένη. Σας πειράζει να ελέγξετε;
Βεβαίως.
Πόσο ξέρει για σας και την κυρία Γουέντις;
Πώς είπατε;
Γράψατε στην κυρία Γουέντις από τη Νέα Υόρκη.
Το γράμμα βρέθηκε στην εσωτερική τσέπη του νεκρού.
Δεν το ανάφερα γιατί δεν ήξερα πόσα ήξερε ο κ. Γουέντις.
-Υποψιάζεστε πώς κατέληξε εκεί; -Όχι.
-Πού είναι ο Τόνυ; -Μόλις βγήκε στον κήπο.
Κυρία Γουέντις, όταν χάσατε την τσάντα σας...
-μήπως χάσατε κι ένα γράμμα; -Όχι.
Μάργκο, βρέθηκε στην τσέπη του νεκρού.
Το χάσατε τελικά, έτσι δεν είναι;
-Ναι. -Σας ρώτησα όμως και προηγουμένως.
Ναι, αλλά ο άντρας μου δεν ήξερε τίποτα.
Σας εκβίαζε τελικά αυτός ο άντρας;
-Άδικος κόπος. Ο Τόνυ θα το μάθει. -Όχι.
Είναι ό,τι μπορούμε να κάνουμε.
Αφού έχασε το γράμμα η κυρία Γουέντις, έλαβε δυο σημειώματα.
Τον περασμένο Οκτώβριο. Πόσες φορές τον είδατε;
Δεν τον είδα ποτέ!
-Θα ήθελα να έρθετε κι εσείς μαζί μας. -Ναι, βεβαίως.
Κυρία Γουέντις, όταν έρθετε για την κατάθεσή σας...
ενδέχεται να είναι παρόντες κι άλλοι αστυνομικοί.
Σας ενημερώνω εκ των προτέρων πως ό,τι πείτε...
θα καταγραφεί και ενδέχεται να αποτελέσει τεκμήριο.
Δεν έχει σημασία τι μου είπατε ως τώρα. Τα ξεχνάμε όλα αυτά.
Από τώρα όμως, να μας πείτε ακριβώς ό,τι ξέρετε γι' αυτόν τον άντρα...
κι ό,τι έγινε ακριβώς χτες το βράδυ.
Αν προσπαθήσετε να κρύψετε οτιδήποτε, μπορεί να έχετε σοβαρά προβλήματα.
Μπορείτε να μας εξηγήσετε τι ακριβώς εννοείτε;
Θα σας εξηγήσω. Παραδεχτήκατε ότι σκοτώσατε αυτόν τον άντρα.
Είπατε ότι βρεθήκατε σε αυτοάμυνα.
Δυστυχώς, δεν υπήρχαν μάρτυρες, οπότε έχουμε μόνο τον λόγο σας.
Τα άκουσα κι εγώ όλα στο τηλέφωνο, κύριε επιθεωρητά.
-Τι ακριβώς ακούσατε, κύριε Γουέντις; -Άκουσα βουβές κραυγές.
Ακούσατε κάτι που να έδειχνε ότι γινόταν πάλη;
Ό,τι άκουσα, είναι απολύτως σύμφωνο με όσα μου είπε η γυναίκα μου.
Δηλαδή, γνωρίζετε για την υπόθεση ό,τι σας είπε η γυναίκα σας;
Διατείνεστε ότι αυτός ο άντρας ήρθε να σας ληστέψει...
αλλά δεν υπάρχουν ίχνη ληστείας.
Υπάρχουν όμως ενδείξεις ότι σας εκβίαζε.
-Εκβίαζε; -Είναι αλήθεια, δυστυχώς.
Εσείς λέτε ότι μπήκε απ' το παράθυρο.
Εμείς όμως ξέρουμε ότι ήρθε απ' την πόρτα.
Δεν μπορούσε να έμπαινε απ' την πόρτα. Ήταν κλειδωμένη.
Κι έχουμε μόνο δυο κλειδιά.
Ο άντρας μου κρατούσε το δικό του και το δικό μου ήταν στην τσάντα μου.
-Μπορούσατε να του ανοίγατε εσείς. -Υπαινίσσεστε ότι του άνοιξε η ίδια;
Προς το παρόν, δεν θα μπορούσε να έμπαινε αλλιώς.
Δεν πιστεύετε ούτε καν ότι μου επιτέθηκε;
Και πώς νομίζετε ότι έγιναν οι μώλωπες στον λαιμό;
Θα μπορούσατε να τους προκαλέσετε μόνη σας.
Μια μεταξωτή κάλτσα βρέθηκε έξω απ' το παράθυρο.
Είχε δυο κόμπους. Σημαίνει κάτι αυτό για σας;
Θα πρέπει να ήταν η κάλτσα που χρησιμοποίησε.
Βρήκαμε το ταίρι της κρυμμένο κάτω από το σουμέν.
Μπορείτε να μας εξηγήσετε γιατί να το κάνει αυτό;
Όχι.
-Δικές σας δεν ήταν οι κάλτσες; -Όχι!
Ξέρουμε ότι ήταν δικές σας.
Μια φτέρνα είχε μανταριστεί με κλωστή που δεν ταίριαζε ακριβώς.
Βρήκαμε τέτοια κλωστή στο καλάθι με τα σύνεργα της ραπτικής.
Τόνυ, εδώ είχε ένα ζευγάρι κάλτσες.
Λένε ότι η αστυνομία σκορπίζει στοιχεία για να ενοχοποιήσει κάποιον.
Οι άντρες του ήταν επί ώρες εδώ χτες βράδυ.
Κι αν πήραν τις κάλτσες, κι έκαναν ό,τι ήθελαν;
Θα μπορούσαν.
Ίσως και να 'τριψαν τα παπούτσια στο χαλάκι.
Εμπρός;
Ρότζερ, ευτυχώς που σε πετυχαίνω. Τόνυ Γουέντις εδώ.
Πήγαν να μας κλέψουν χτες βράδυ κι επιτέθηκαν στη Μάργκο.
Στην Μάργκο; Έπαθε τίποτα;
Όχι, αλλά σκοτώθηκε ο ληστής κι είναι εδώ η αστυνομία.
Μη γελάσεις, αλλά ισχυρίζονται ότι τον σκότωσε επίτηδες η Μάργκο.
Δεν θα το έλεγα αυτό στη θέση σας.
-Καλό κι αυτό. -Πλάκα δεν έχει;
Ρότζερ, μπορείς να έρθεις αμέσως στο τμήμα του Μέιντα Βέιλ;
-Έρχομαι αμέσως. -Ευχαριστώ. Αντίο.
Εντάξει. Ο Ρότζερ θα μας βρει στο αστυνομικό τμήμα.
Κύριε Γουέντις, σας συμβουλεύω...
Θα μας συμβουλεύσει ο δικηγόρος μας, ευχαριστούμε.
-Μάργκο, την τσάντα σου. -Ευχαριστώ.
-Έρχεστε; -Εννοείται, κύριε επιθεωρητά.
Ναι. Απλώς... αναρωτιόμουνα.
Κατηγορείστε ότι την 26η Σεπτεμβρίου...
δολοφονήσατε εκ προμελέτης τον Τσαρλς Αλεξάντερ Σουάν.
Επιθυμείτε να κάνετε μια δήλωση σχετικά με την κατηγορία;
Συναντήσατε ποτέ τον Σουάν κάποια στιγμή στη ζωή σας;
Λάβατε ένα γράμμα από τον κύριο Χαλιντέυ.
Το γράμμα βρέθηκε στην τσέπη του νεκρού.
Τώρα ισχυρίζεστε ότι δεν τον γνωρίζετε.
Θεωρείτε την κατηγορουμένη; Μάργκο Μαίρη Γουέντις...
ένοχη ή αθώα;
Ένοχη.
Το δικαστήριο αποφασίζει...
να μεταφερθείτε στο μέρος απ' όπου ήρθατε...
και από εκεί στον τόπο της εκτέλεσης.
-Γεια σου, Μαρκ. -Τόνυ.
Δεν μου λες...
Είχες νέα από τον Υπουργό Εσωτερικών;
Αύριο θα γίνει τότε;
Τόνυ, ξέρω ότι θα έκανες τα πάντα για να της σώσεις τη ζωή.
-Κάναμε τα πάντα. -Όχι, Τόνυ, δεν κάναμε τα πάντα.
Βδομάδες προσπαθώ να σκαρφιστώ κάτι σε περίπτωση που συνέβαινε αυτό.
-Τώρα είναι η μόνη της ευκαιρία. -Για λέγε.
Καταδικάστηκε επειδή κανείς δεν πίστεψε την ιστορία της.
Η πολιτική αγωγή έπεισε τους ενόρκους ότι έλεγε η Μάργκο ψέματα.
Η υπόθεση όμως στηρίχτηκε σε τρία πράγματα...
το γράμμα μου, την κάλτσα της...
και το ότι επειδή δεν βρέθηκε κλειδί πάνω στον Σουάν...
-θα πρέπει να του άνοιξε εκείνη. -Μη μου λες τώρα...
Μια στιγμή. Άκουσέ με. Εδώ μπαίνεις εσύ στη μέση.
Πρέπει να πας στην αστυνομία να τους πεις μια ιστορία...
οτιδήποτε για να τους πείσεις ότι δεν έλεγε ψέματα.
Η αστυνομία δεν θα πιστέψει ό,τι και να τους πω.
Τόνυ, χρόνια γράφω τέτοια πράγματα.
Βρήκα τι θα τους πεις.
Ας πάρουμε ένα ένα τα τρία στοιχεία.
Η Μάργκο λέει ότι δεν άνοιξε ποτέ του Σουάν.
Εντάξει. Κάπως θα πρέπει να μπήκε μέσα.
Έστω ότι τους λες εσύ ότι άφησες κάπου έξω το κλειδί σου.
Τότε ο Σουάν θα μπορούσε να έμπαινε μέσα.
-Και πώς ήξερε πού ήταν; -Του το είπες εσύ.
Μα είχα να τον δω 20 χρόνια.
Τόνυ, ο Σουάν είναι νεκρός. Πρέπει να το εκμεταλλευτούμε αυτό.
Λες οτιδήποτε γι' αυτόν τώρα.
Λες ακόμα κι ότι βρεθήκατε κάπου...
κι ότι εσύ τα διοργάνωσες όλα.
Τι να διοργάνωσα;
Προτείνεις ότι εγώ κανόνισα να έρθει εδώ ο Σουάν...
για να την εκβιάσει;
Όχι. Για να την σκοτώσει.
-Να σκοτώσει τη Μάργκο; -Ακριβώς.
-Γιατί; -Επειδή έτσι είπε αυτή.
''Βγήκε πίσω απ' την κουρτίνα...
''και προσπάθησε να με στραγγαλίσει.'' Εντάξει, αυτό έκανε.
Πρέπει να υποστηρίξεις ό,τι ακριβώς είπε.
-Δεν βλέπεις; Αυτή είναι η όλη ιδέα. -Και το γράμμα σου;
Ποιος σκοτώνει αυτόν που εκβιάζει; Είναι παράλογο.
Ναι, το ξέρω. Με προβλημάτιζε κι εμένα, αλλά βρήκα λύση.
Να τους πεις ότι έκλεψες ο ίδιος την τσάντα της.
Γιατί να την κλέψω;
Για να διαβάσεις το γράμμα μου.
Το διάβασες, θύμωσες κι αποφάσισες να της δώσεις ένα μάθημα.
Την εκβίασες με τα σημειώματα. Ποιος θα αποδείξει το αντίθετο;
Μπορείς επίσης να πεις ότι δεν είδες ποτέ τον Σουάν στη Βικτόρια.
Το σκαρφίστηκες για να συνδέσεις το γράμμα με τον ίδιο.
-Δεν βλέπεις πώς δένουν όλα; -Μα το γράμμα βρέθηκε πάνω του.
-Εσύ το έβαλες εκεί. -Πότε;
Κάποια στιγμή προτού έρθει η αστυνομία.
Θα μπορούσες ταυτόχρονα...
να έβαζες και τις κάλτσες της.
Γιατί να βάλω κάποιον να σκοτώσει τη Μάργκο;
Το ξέρω, Τόνυ.
Είναι δύσκολο και για τους δυο μας να το φανταστούμε επειδή την αγαπάμε...
αλλά χρειαζόμαστε έναν λόγο. Τον χρειαζόμαστε πάση θυσία.
Ας πάρουμε ένα απ' τα κλασικά κίνητρα. Είχε κάνει διαθήκη η Μάργκο;
-Ναι, έτσι νομίζω. -Ποιος ήταν ο δικαιούχος;
-Εγώ, φαντάζομαι. -Ιδού το κίνητρό σου.
Χιλιάδες ζευγάρια αφήνουν τα λεφτά τους ο ένας στον άλλο...
χωρίς να τον δολοφονούν. Δεν θα το πιστέψει η αστυνομία.
Θα πιστέψουν ότι ο άντρας προσπαθεί απεγνωσμένα να σώσει τη γυναίκα του.
Νομίζω ότι σίγουρα αξίζει την προσπάθεια.
Δεν μπορούν να σε κρεμάσουν για έναν φόνο που δεν έγινε ποτέ.
Το πολύ να πάρεις μερικά χρόνια φυλακή.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
Ένα ελάχιστο τίμημα για να της σώσεις τη ζωή!
Εύκολο να το λες εσύ αυτό, Μαρκ.
Η ζωή της δεν θα κινδύνευε αν δεν υπήρχες εσύ.
Εξαιτίας της σχέσης σας έχασε κάθε συμπόνια απ' τους ενόχους.
Μη με παρεξηγείς, Μαρκ.
Αν υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα, θα το έκανα...
αλλά πρέπει να είναι πειστικό.
Πώς είναι δυνατόν να έπειθα τον Σουάν να κάνει κάτι τέτοιο;
Του πρόσφερες λεφτά ή κάτι άλλο.
-Τι λεφτά; Δεν έχω λεφτά. -Θα είχες της Μάργκο.
Θα περνούσαν μήνες προτού τα βάλω χέρι...
κι ο κόσμος δεν δολοφονεί επί πιστώσει.
Όχι, μάλλον...
μάλλον θα πρέπει να σκεφτείς κάτι καλύτερο.
Το ξέρω ότι προσπαθείς να βοηθήσεις...
ποιος όμως θα μπορούσε να πιστέψει κάτι τέτοιο;
Θα μπορούσες να τους πείσεις εσύ.
Και τι να έλεγα; Θα έπρεπε να ερχόσουν μαζί μου.
Αυτό θα ήταν λάθος.
Ξέρουν τι βιβλία γράφω. Δεν θα υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα...
Γεια σας, κύριε επιθεωρητά.
-Πρόκειται για τη γυναίκα μου; -Δυστυχώς, όχι.
Περί τίνος πρόκειται τότε;
Κάνω έρευνες σχετικά με μια κλοπή...
που έγινε πριν από τρεις βδομάδες.
Δεν μπορεί να περιμένει μερικές μέρες;
Βεβαίως, γνωρίζω πολύ καλά τη θέση σας.
Μάλιστα, θα ήθελα να σας πω πόσο λυπάμαι...
Εντάξει, κύριε επιθεωρητά. Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;
Ο ταμίας ενός εργοστασίου στην οδό Λέντμπερυ δέχτηκε επίθεση...
και οι δυο άντρες έφυγαν με εκατοντάδες λίρες...
-κυρίως σε χαρτονομίσματα μιας λίρας. -Και τι σχέση έχω εγώ;
Σε τέτοιες υποθέσεις όλα τα τμήματα ελέγχουν άτομα...
που ξοδεύουν μεγάλα ποσά.
Μάλιστα.
Μήπως πουλήσατε κάτι τελευταία για μετρητά;
Γιατί;
Ένας αξιωματικός μου έκανε έρευνες στο γκαράζ Γουέιλς τις προάλλες...
και φαίνεται πως πληρώσατε πρόσφατα έναν λογαριασμό...
πάνω από 60 λίρες.
Ναι, έτυχε να έχω πάνω μου εκείνη τη στιγμή...
-και τα πλήρωσα μετρητά. -Μάλιστα.
Κάνατε ανάληψη από την τράπεζά σας;
Πήγατε στην τράπεζά μου, κύριε επιθεωρητά;
Ναι, πήγα όντως, αλλά δεν ήθελαν να με βοηθήσουν.
Η κίνηση των λογαριασμών φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού.
Εκπλήττομαι όμως που δεν ρωτήσατε εμένα πρώτα.
Ήταν υπόθεση ρουτίνας. Δεν ήθελα να σας ενοχλήσω.
-Πού τα βρήκατε, παρακαλώ; -Σας αφορά;
Εάν ήταν προιόν κλοπής, βεβαίως με αφορά.
-Σας πειράζει να καπνίσω; -Παρακαλώ.
Πιστεύετε όντως ότι έλαβα προιόν κλοπής;
Αν δεν μου πείτε πού τα βρήκατε, δεν θα ξέρω τι να πιστέψω.
Βλέπετε, αν πήρατε τα λεφτά από κάποιον που δεν ξέρατε...
θέλω να πω, μπορεί να είναι αυτός ακριβώς που ψάχνουμε.
Μπα!
-Δικό σας είναι αυτό; -Τι είναι;
Ένα κλειδί. Ήταν στο πάτωμα.
Όχι. Εδώ είναι το δικό μου.
Δεν είναι δικό σας. Μπορεί να είναι το δικό μου, τότε.
Ναι, το δικό μου είναι. Θα έπεσε απ' την τσέπη μου.
Έχει μια μικρή τρύπα.
Αυτό είναι το κακό με τα κλειδιά. Μοιάζουν όλα.
Με συγχωρείτε, τι λέγατε;
-Δεν νομίζω ότι έλεγα κάτι. -Α, ναι, για τα λεφτά.
Θα σας ήμουν ευγνώμων αν μου λέγατε πού τα βρήκατε, τελικά.
100 λίρες είναι μεγάλο ποσό να το έχεις πάνω σου.
-Πριν είπατε 60. -Αλήθεια; Α, ναι.
Ο αξιωματικός μου αποφάσισε να σκάψει πιο βαθιά για να κάνει την αναφορά του.
Είπε ότι πληρώσατε ένα ποσό στον ράφτη σας...
-κι άλλο ένα για κρασιά. -Κρίμα που μπήκε σε τόσο κόπο.
Αν ερχόταν σ' εμένα, θα του τα εξηγούσα όλα.
Απλούστατα, κέρδισα ένα μεγάλο ποσό στις κυνοδρομίες.
Πάνω από 100 λίρες;
Ναι, πάνω από 100. Συμβαίνει, ξέρετε.
Γιατί δεν μου το είπατε αμέσως;
Ντρεπόμουν να πω ότι πάω στις κυνοδρομίες...
κι η γυναίκα μου έχει καταδικαστεί σε θάνατο.
Ναι, το ξέρω, αλλά σας βοηθά να ξεσκάσετε.
Αυτό απαντάει σε όλα, ψέματα;
Συγγνώμη για την ενόχληση.
Παρακαλώ, κύριε επιθεωρητά.
Και κάτι άλλο, κύριε. Μήπως έχετε ένα μικρό μπλε χαρτοφύλακα;
-Μη μου πείτε ότι τον βρήκατε κιόλας; -Τον χάσατε;
Ναι. Θα το δήλωνα το απόγευμα. Πρέπει να τον άφησα σ' ένα ταξί.
Μάλιστα.
Πρέπει να φροντίσουμε να σας τον βρούμε.
Από πού πήρατε το ταξί;
Στο Χάυντ Παρκ Κόρνερ πριν από μισή ώρα.
-Είχε κάτι αξίας; -Όχι. Μερικά βιβλία και...
-Καθόλου λεφτά; -Κάπου 2 ή 3 λίρες σ' ένα φάκελο.
-Όχι 200 ή 300. -Δυστυχώς όχι.
Ευτυχώς τότε.
Κύριε επιθεωρητά, πώς μάθατε για τον χαρτοφύλακα;
Στην κάβα ανέφεραν ότι τον κρατούσατε όταν πληρώσατε.
Ο αξιωματικός μου ρώτησε μετά στο γκαράζ και τον ράφτη.
Όλοι θυμούνταν ότι τον είχατε μαζί σας.
Τον χρησιμοποιώ αντί για τσάντα.
Οι οδηγοί των ταξί επιστρέφουν συνήθως ό,τι βρουν.
Ελπίζω να τον βρείτε.
Κύριε επιθεωρητά, προτού φύγετε...
νομίζω ότι έχει κάτι να σας πει ο κύριος Γουέντις.
Αλήθεια;
Θα ήθελα να σας δείξω κάτι εδώ μέσα.
Καθόλου περίεργο που δεν άντεχε να κοιμηθεί στο δωμάτιό της.
Εδώ θα πρέπει να έχει πάνω από 500 λίρες.
Πού τα βρήκατε;
Θα σας πω εγώ γιατί τα πήρε.
Για να πληρώσει κάποιον ονόματι Σουάν...
που θα σκότωνε τη γυναίκα του. Συνέβη όμως ένα ατύχημα, όπως ξέρετε...
και δεν χρειάστηκε τελικά να πληρώσει τον Σουάν.
Δεν μπορούσε να τα ξοδέψει χωρίς να προκαλέσει ερωτήματα...
και ζούσε μ' αυτά.
Και ζει μ' αυτά από τις 27 Μαρτίου.
Λοιπόν, κύριε Γουέντις;
Προτού έρθετε, κύριε επιθεωρητά, ήθελε να με πείσει...
να πω στην αστυνομία μια εντελώς φανταστική ιστορία.
Ότι δήθεν δωροδόκησα τον Σουάν να σκοτώσει τη γυναίκα μου για να...
Διόρθωσέ με αν κάνω λάθος, Μαρκ.
Για να κληρονομήσω τα λεφτά της.
Κι όχι μόνο αυτό. Θυμάστε το γράμμα του κυρίου Χαλιντέυ;
Ότι δεν το έκλεψε ο Σουάν, αλλά εγώ...
κι έγραψα τα δυο εκβιαστικά σημειώματα...
κράτησα το γράμμα και το έβαλα στο πτώμα.
-Και την κάλτσα... -Ναι, την κάλτσα.
Καλύτερα ίσως να τα πω εγώ. Ίσως φανεί και σαν εξομολόγηση.
Αντικατέστησα... Είναι η σωστή λέξη;
Ναι. Αντικατέστησα την κάλτσα της γυναίκας μου μ' εκείνη...
Με παρακολουθείτε;
Τι άλλο, Μαρκ;
Είπε στον Σουάν ότι θα έκρυβε κάπου απέξω το κλειδί του...
ίσως εδώ πάνω στο περβάζι.
Ο Σουάν μπήκε μέσα και κρύφτηκε πίσω απ' την κουρτίνα.
Μετά, ο Γουέντις τηλεφώνησε εδώ. Εκείνη σηκώθηκε...
Αν ο Σουάν άνοιγε με το κλειδί του κυρίου Γουέντις...
θα ήταν ακόμα πάνω του όταν πέθανε.
Και πώς μπήκε μέσα ο κύριος Γουέντις όταν γύρισε απ' το ξενοδοχείο;
Μπορεί να του άνοιγε εκείνη.
Μπορεί να έπαιρνε το κλειδί απ' τον Σουάν προτού έρθει η αστυνομία.
Μπήκε όμως με το δικό του κλειδί. Αυτό προέκυψε στη δίκη.
-Δεν θυμάστε; -Έλα, Μαρκ, σειρά σου.
Ο Σουάν μπορούσε να έπαιρνε το κλειδί από δω, να άνοιγε...
και να το έβαζε πάλι στο περβάζι προτού μπει μέσα.
Ενδιαφέρον, αλλά δεν με βοηθά σ' ό,τι ήρθα εδώ να μάθω.
Είναι θέμα ζωής και θανάτου. Τι άλλο ενδιαφέρει;
Εμένα μ' ενδιαφέρει πού βρήκε τα λεφτά ο κ. Γουέντις.
Αυτό θέλω να μάθω.
Μια στιγμή, παρακαλώ.
Κύριε επιθεωρητά. Δείτε εδώ.
Η τελευταία επιταγή που έγραψε ήταν στις 26 Μαρτίου...
μια μέρα πριν γίνουν όλα αυτά. Μ' αυτά ζει από τότε.
-Αυτό είναι το βιβλιάριο... -Κύριε Χαλιντέυ.
Με συγχωρείτε.
Δεν έκανε αναλήψεις μεγάλων ποσών. Καμιά πάνω από 53 λίρες.
Κοιτάξτε όμως, κύριε επιθεωρητά. Σχεδόν κάθε βδομάδα.
35 λίρες, 40, 45, 50.
Μπορεί να τα έβαζε στην άκρη.
Φυσικά, θα μπορούσα να τα σχεδίαζα κι επί χρόνια.
Πού τα βρήκες τότε;
Θέλεις όντως να μάθεις; Σε προειδοποιώ, δεν θα σου αρέσει, Μαρκ.
Έλα.
Εντάξει, πήγαινες γυρεύοντας.
Τη νύχτα του πάρτι που μου ζήτησε να γυρίσω...
τη βρήκα σκυμμένη πάνω απ' τον Σουάν να ψάχνει τις τσέπες του.
Έλεγε ότι εκείνος είχε κάτι δικό της, αλλά δεν μπορούσε να το βρει.
Ήταν σε κατάσταση υστερίας. Γι' αυτό δεν άφησα την αστυνομία να τη δει.
Στην κατάσταση που ήταν θα έλεγε ό,τι ψέμα μπορείτε να φανταστείτε.
Την επομένη μού έδειξε τα λεφτά σε χαρτονομίσματα της μιας λίρας.
Μου είπε ότι αν της συνέβαινε κάτι, να μην τους αφήσω να τα βρουν.
Μετά συνελήφθη, πήρα τα λεφτά στον χαρτοφύλακα...
στον σταθμό του Τσάρινγκ Κρος και τα άφησα σε μια θυρίδα.
Όποτε χρειαζόμουν λεφτά, έπαιρνα και τα άφηνα σε άλλη θυρίδα.
Ήξερα ότι αν τα βρίσκατε, δεν θα είχε την παραμικρή ευκαιρία.
Ετοιμαζόταν να του τα δώσει όταν, τελικά, τον σκότωσε.
Και περιμένεις να σε πιστέψει κανείς;
Δεν έχω ιδέα. Τι λέτε εσείς, κύριε επιθεωρητά;
Ομολογώ ότι κάτι τέτοιο υποψιαζόμουν.
Τι εννοείτε, δεν θα το ψάξετε καθόλου;
Θα απαγχονιστεί αύριο.
Μήνες πλέον η υπόθεση δεν είναι στα χέρια μου.
-Έγινε δίκη, έγινε έφεση... -Βεβαίως, δεν σας ενδιαφέρει και τόσο.
Θα πρέπει να παραδεχτείτε ότι συλλάβατε λάθος άτομο.
-Καλύτερα να πηγαίνεις. -Βεβαίως και θα πηγαίνω.
Έκανες όμως ένα λάθος.
Τι θα γίνει όταν τα μάθει αυτά η Μάργκο;
-Θα τα αρνηθεί, εννοείται. -Κι ίσως αλλάξει τη διαθήκη της.
Άδικα θα τα έχεις κάνει όλα, Τόνυ.
Αν πω την ιστορία του, θα με πιστέψει κανείς;
Ούτε κατά διάνοια.
Όλο και κάτι τέτοιο συμβαίνει πριν από κάθε εκτέλεση.
Θα πρέπει να ήταν πολύ οδυνηρά όπως έγιναν όλα αυτά.
Λέτε να τον αφήσουν να τη δει; Δεν θέλω να την αναστατώσει τώρα.
Μιλήστε με τον δικηγόρο σας. Ίσως μπορέσει να το αποτρέψει.
Πηγαίνετε τα λεφτά στην τράπεζα προτού σας τα πάρει κάποιος.
Ευχαριστώ. Θα τα πάω.
Ελπίζω να μην περιμένει να με δει ο κύριος Χαλιντέυ.
Μπορείτε να ρίξετε μια ματιά για να βεβαιωθείτε;
Ελεύθερα.
Καλώς. Και κάτι άλλο που μου ζήτησαν να σας πω.
Υπάρχουν στο τμήμα κάποια αντικείμενα της κυρίας Γουέντις.
Τι αντικείμενα;
Κάτι βιβλία και μια τσάντα, νομίζω. Θα ήθελαν να πάτε να τα πάρετε.
Μεθαύριο, εννοείτε;
Ναι, ή και σήμερα, αν θέλετε.
Ρωτήστε τον αξιωματικό υπηρεσίας. Αυτός ξέρει.
Αντίο, κύριε Γουέντις. Δεν πιστεύω να ξαναβρεθούμε.
Αντίο, κύριε επιθεωρητά, και σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Αστυνομικό τμήμα.
Επιθεωρητής εδώ. Τον αστυνόμο Ο'Μπράιαν, γρήγορα.
Ο'Μπράιαν.
Χάμπαρντ. Ξαναγύρισα εδώ. Θέσε σε λειτουργία το σχέδιο.
Αμέσως.
Κύριε επιθεωρητά, ο Μαρκ Χαλιντέυ είμαι.
Τι έχετε στο μυαλό σας;
-Τι γυρεύετε εδώ; -Να μη σας νοιάζει.
-Γιατί άραγε... -Φύγετε από δω, γρήγορα.
-Κοιτάξτε... -Σιωπή.
Θέλετε να σώσετε την κα Γουέντις; Πάψτε. Το χειρίζομαι εγώ.
Πώς είναι δυνατόν να...
Μα τι είναι όλα αυτά;
Λένε ότι οι αστυνομικοί έχουν πλατυποδία.
Ας μας προφυλάσσουν οι άγιοι απ' τους ταλαντούχους ερασιτέχνες.
Ετοιμαστείτε για μια έκπληξη, κύριε Χαλιντέυ.
Μάργκο!
Γεια σου, Μαρκ.
-Πού είναι ο Τόνυ; -Δεν είναι εδώ.
-Πότε θα γυρίσει; -Δεν είμαστε σίγουροι.
Εσείς χτυπήσατε το κουδούνι;
Ναι. Γιατί δεν μου ανοίξατε;
-Γιατί δεν ανοίξατε με το κλειδί σας; -Προσπάθησα, αλλά δεν άνοιγε.
Ξέρετε το γιατί, έτσι δεν είναι;
Όχι. Άλλαξαν την κλειδαριά;
Μου δίνετε μια στιγμή την τσάντα σας;
Τίνος είναι αυτό το κλειδί;
Νόμιζα ότι ήταν το δικό μου. Δεν ξέρω.
Τι συμβαίνει εδώ;
Μας είπε γι' αυτό ο άντρας σας. Μπορείτε να μας πείτε κι εσείς.
Τι είναι; Δεν καταλαβαίνω.
Όχι, δεν νομίζω να καταλαβαίνετε.
-Πήρσον. -Μάλιστα.
Πάρε την τσάντα στο τμήμα...
και κρύψε το αυτοκίνητο.
-Μάλιστα. -Μια στιγμή, ζώον.
Αν περπατάς στο δρόμο με την τσάντα, θα σε συλλάβουν.
Βάλ' την εδώ μέσα.
-Μάργκο, πώς ήρθες εδώ; -Δεν ξέρω.
Πριν από μια ώρα, ήρθε ο διευθυντής της φυλακής να με βρει...
και μου είπε ότι θα με έφερναν σπίτι.
Ύστερα, με έφεραν εδώ δυο αστυνομικοί.
Είπαν ότι μπορούσα να φύγω, αλλά δεν μπορούσα ν' ανοίξω.
Πού είναι ο Τόνυ; Θα ερχόταν να με έβλεπε το πρωί...
κι είπε τελικά ότι δεν μπορούσε.
-Του συνέβη τίποτα; -Όχι. Τίποτα.
Δεν θέλω να επέμβω, αλλά δεν μας λέτε κι εμάς τι ετοιμάζετε;
Κυρία Γουέντις, αυτό που θα σας πω μπορεί να σας συγκλονίσει.
Ναι;
Έχουμε βάσιμες υποψίες ότι ο άντρας σας σχεδίαζε να σας δολοφονήσει.
Ο Τόνυ είχε βάλει τον Σουάν να έρθει εδώ τότε και να σε δολοφονήσει.
Από πότε το ξέρετε αυτό;
-Το υποψιαζόσασταν κι εσείς; -Όχι, ποτέ. Κι όμως...
Τι έχω πάθει, Μαρκ;
Σαν να μην νιώθω τίποτα.
Δεν θα 'πρεπε να καταρρεύσω;
Θα το πάθεις εκ των υστέρων.
Σε μια δυο μέρες θα έχεις καταρρεύσει πολύ όμορφα.
-Πότε το ανακαλύψατε; -Αρχικά, εντελώς τυχαία.
Ανακαλύψαμε ότι ο άντρας σας...
πλήρωνε παντού με χαρτονομίσματα της μιας λίρας.
Μέχρι και πάνω από 300 λίρες.
Και απ' ό,τι φάνηκε, άρχισε σχεδόν μετά τη σύλληψή σας.
Έπρεπε ν' ανακαλύψω πού και πώς έβρισκε τα λεφτά.
Και μετά θυμήθηκα...
όταν μετά που σας συλλάβαμε, ερευνήσαμε το διαμέρισμα.
Είδα ένα αντίγραφο του λογαριασμού του σ' αυτό το γραφείο.
Χτες το απόγευμα πήγα στη φυλακή και ζήτησα να δω την τσάντα σας.
Έτσι κατάφερα να πάρω το κλειδί σας.
Εντελώς αντιδεοντολογικό, εννοείται, αλλά δεν άντεχα.
Και σήμερα το πρωί που έλειπε ο άντρας σας...
ήρθα να δω το αντίγραφο του λογαριασμού του.
Δεν το είδα γιατί δεν κατάφερα να μπω μέσα.
Βλέπετε, το κλειδί που πήρα από την τσάντα σας...
δεν έμπαινε στην κλειδαριά.
-Γουίλιαμς; -Ο Γουέντις.
Παρά τρίχα.
Αστυνομικό τμήμα Μέιντα Βέιλ. Ο'Μπράιν.
Εδώ Χάμπαρντ. Ανακάλυψε ότι πήρε λάθος καμπαρντίνα.
Γύρισε και δεν μπορούσε να μπει μέσα. Πρέπει να έρθει τώρα από κει.
-Ήρθε ο Πήρσον με την τσάντα; -Μάλιστα.
Καλώς. Άκου τώρα. Δώσ' του τα βιβλία και την τσάντα...
και φρόντισε να δει το κλειδί.
Ή μάλλον, βάλ' τον να ελέγξει το περιεχόμενο και να υπογράψει.
Αν θέλει το κλειδί και το αδιάβροχό του, πες ότι έφυγα για τη Γλασκόβη.
Μάλιστα.
-Καμιά απορία; -Όχι.
-Πάρε με όταν φύγει απ' το τμήμα. -Μάλιστα.
-Κύριε Χαλιντέυ, το βρήκατε; -Δεν νομίζω.
Πού είναι το κλειδί της κυρίας Γουέντις;
Μου πήρε μισή ώρα να τ' ανακαλύψω.
Αν ήταν όμως εκεί, γιατί δεν το πήρε ο Γουέντις ν' ανοίξει;
Γιατί δεν κατάλαβε ότι ήταν εκεί.
Το νομίζει στην τσάντα της γυναίκας του. Βλέπετε, είχατε σχεδόν δίκιο.
Είπε στον Σουάν ότι θα άφηνε το κλειδί σας κάτω από τη μοκέτα της σκάλας...
και να το ξανάφηνε εκείνος στην ίδια θέση.
Καθώς όμως ο Σουάν σκοτώθηκε, υποθέσαμε όλοι...
ότι το κλειδί σας θα ήταν σε μια του τσέπη.
Αυτό ήταν το μικρό του λάθος...
γιατί ο Σουάν έκανε ακριβώς ό,τι είπατε, κύριε Χαλιντέυ.
Ξεκλείδωσε την πόρτα...
και ξανάφησε το κλειδί στη θέση του προτού μπει μέσα.
Κι είναι εκεί από τότε.
Και το κλειδί που πήρε ο Γουέντις από την τσέπη του Σουάν...
-και ξανάβαλε στην τσάντα σας, ήταν... -Του Σουάν.
Κι εγώ δεν το μάντεψα αμέσως. Ασυνήθιστο.
Με ξένιζε πάντα ότι δεν βρέθηκε κλειδί πάνω στον Σουάν.
Ο περισσότεροι κρατάμε πάντα ένα κλειδί.
Και μετά είχα μια έμπνευση.
Πήρα το κλειδί από την τσάντα σας...
στο διαμέρισμα της κυρίας Βαν Ντορν, της φίλης του, και άνοιγε...
και πήρα από κει τη Σκότλαντ Γιαρντ.
Γιατί με φέρατε εμένα εδώ;
Γιατί είστε η μόνη που μπορούσε να το είχε αφήσει έξω.
Έπρεπε να μάθω αν ξέρατε πως ήταν εκεί.
Κι αν ήξερα;
Δεν ξέρατε.
-Μαρκ; -Ναι, αγάπη μου;
Νομίζω ότι θα καταρρεύσω.
-Κύριε επιθεωρητά; -Ο'Μπράιαν;
-Μόλις έφυγε απ' το τμήμα. -Εντάξει.
Προσπαθήστε ν' αντέξετε λίγο ακόμα.
Γουίλιαμς, μόλις έφυγε απ' το τμήμα. Ειδοποίησέ με μόλις φανεί.
-Τι θα γίνει τώρα; -Αργά ή γρήγορα, θα γυρίσει πίσω.
Δεν έχει το κλειδί του, και θα πάρει το κλειδί στην τσάντα.
Κι αφού δεν θ' ανοίγει, θα καταλάβει το λάθος του...
θα βάλει κάτω τη λογική και θα ψάξει κάτω απ' τη μοκέτα.
Αν δεν το κάνει, θα 'ναι όλα εικασίες. Δεν μπορούμε ν' αποδείξουμε τίποτα.
Ακριβώς, αν όμως ανοίξει την πόρτα...
-θα ξέρουμε τα πάντα. -Και τι θα κάνετε τότε;
Θα τηλεφωνήσω προσωπικά στον Υπουργό. Περιμένει το τηλεφώνημά μου.
-Και η κυρία Γουέντις; -Δεν έχει να φοβάται τίποτα άλλο.
-Είσαι εντάξει, Μάργκο; -Ναι, εντάξει είμαι.
Κάνετε ησυχία τώρα.
-Τι κάνει; -Αναρωτιέται γιατί δεν ανοίγει το κλειδί.
Πάει από την πίσω πόρτα. Σταμάτησε και πάλι.
Κοιτάζει την τσάντα τώρα.
Προσπαθεί να θυμηθεί πότε έβαλε μέσα το κλειδί.
Τα παρατάει. Δυστυχώς, αποτύχαμε αυτή τη φορά.
Απομακρύνεται.
Μια στιγμή. Σταμάτησε και πάλι. Γυρνάει.
Κοιτάζει καλά καλά το κλειδί.
Φυσικά, είναι το κλειδί του Σουάν. Τώρα το κατάλαβε.
Ξαναμπαίνει μέσα γρήγορα.
Το θυμήθηκε.
Όπως είπες, Μαρκ, μπορεί να είναι μια χαρά στο χαρτί...
αλλά συγχαρητήρια, κύριε επιθεωρητά.
Α, ναι...
Εσύ, Μάργκο;
Ναι, θα έπινα κάτι.
-Μαρκ; -Κι εγώ.
Υποθέτω ότι είστε σε υπηρεσία, κύριε επιθεωρητά.
ΤΕΛΟΣ